
مثلاً...
«باز خرابش کردی.»
«چقدر بیعرضهای.»
«چرا مثل بقیه نیستی؟»
«تو هیچوقت درست نمیشی.»
«ببین فلانی چقدر از تو جلوتره...»
گاهی این جملهها آنقدر برایمان آشنا شدهاند که دیگر حتی متوجه نمیشویم داریم با خودمان چه میکنیم.
اما یک سؤال مهم وجود دارد:
اگر قرار باشد تمام عمرت را با یک نفر زندگی کنی، دوست داری آن آدم چه رفتاری با تو داشته باشد؟
مهربان باشد؟
امن باشد؟
وقتی اشتباه میکنی تحقیرت نکند؟
وقتی خستهای، درکت کند؟
وقتی موفق میشوی، خوشحال شود؟
وقتی میترسی، کنارت بماند؟
حالا...
آن آدمی که قرار است تمام عمرت با او زندگی کنی، خودت هستی.
رابطه با خود، فقط این نیست که جلوی آینه بگویی «من خودم را دوست دارم.»
رابطه با خودت در اتفاقهای خیلی کوچک خودش را نشان میدهد.
در اینکه وقتی اشتباه میکنی، با خودت چطور حرف میزنی.
در اینکه وقتی خستهای، به خودت اجازه استراحت میدهی یا نه.
در اینکه نیازهایت را جدی میگیری یا همیشه آنها را عقب میاندازی.
در اینکه برای خوشحال کردن دیگران، چند بار از خودت میگذری.
در اینکه چقدر خودت را با زنهای دیگر مقایسه میکنی.
و حتی در اینکه وقتی کسی با تو رفتاری میکند که آزارت میدهد، آیا جرئت میکنی برای خودت مرز بگذاری یا نه.
رابطه سالم با خود یعنی یاد بگیری خودت را فقط در روزهای خوب قبول نکنی.
قرار نیست وقتی موفقی، خودت را دوست داشته باشی...
و وقتی اشتباه کردی، تبدیل شوی به بدترین قاضی زندگی خودت.
تو همان آدمی هستی که هم موفقیت دارد، هم اشتباه.
هم قدرت دارد، هم ترس.
هم روزهای پرانرژی دارد، هم روزهایی که فقط دلش میخواهد گوشهای بنشیند و نفس بکشد.
و شاید یکی از مهمترین شکلهای خودشناسی این باشد که بفهمی:
من وقتی از خودم راضی نیستم، چطور با خودم رفتار میکنم؟
چون خیلی وقتها آسان است که وقتی همهچیز خوب پیش میرود، خودمان را دوست داشته باشیم.
اما خودمهربانی واقعی...
همان جایی خودش را نشان میدهد که شکست خوردهای.
جواب رد شنیدهای.
اشتباه کردهای.
از خودت ناامید شدهای.
یا احساس میکنی از بقیه عقب ماندهای.
در روانشناسی، مفهوم خودمهربانی یا Self-Compassion دقیقاً به همین بخش توجه دارد؛ اینکه در مواجهه با رنج، اشتباه و ناکامی، به جای سرزنش و تحقیر خود، با خودمان با مهربانی و درک رفتار کنیم.
و این با خودخواهی فرق دارد.
خودمهربانی یعنی:
«اشتباه کردم، اما قرار نیست به خاطرش خودم را خرد کنم.»
«الان حالم خوب نیست، اما این احساس من را بیارزش نمیکند.»
«من کامل نیستم، و قرار هم نیست باشم.»
«میتوانم اشتباه کنم و هنوز ارزشمند باشم.»
شاید به نظرت جملههای سادهای باشند.
اما اگر سالها عادت کرده باشی با خودت سختگیرانه حرف بزنی، همین تغییرهای کوچک میتوانند شروع یک رابطه متفاوت با خودت باشند.
پس امروز یک تمرین کوچک دارم برایت.
دفعه بعد که از خودت ناراحت شدی...
قبل از اینکه شروع کنی به سرزنش کردن خودت، یک لحظه مکث کن.
و از خودت بپرس:
«اگر بهترین دوستم الان جای من بود، با او چطور حرف میزدم؟»
همان جمله را این بار به خودت بگو.
نه برای اینکه اشتباهت را نادیده بگیری.
نه برای اینکه مسئولیتت را فراموش کنی.
فقط برای اینکه بفهمی...
اصلاح کردن خودت، لزوماً با تحقیر کردن خودت اتفاق نمیافتد.
گاهی آدم وقتی احساس امنیت میکند، راحتتر تغییر میکند.
و شاید قرار باشد از همینجا شروع کنیم.
از اینکه دیگر خودمان اولین کسی نباشیم که علیه خودمان میایستد.
کمکم یاد بگیریم طرف خودمان باشیم.
نه در برابر دنیا...
بلکه در کنار خودمان، وسط دنیا.
و شاید «به خودت برگرد» دقیقاً از همینجا شروع شود.
از رابطهای که هر روز، هر ساعت و در تمام زندگیات همراه توست:
رابطهات با خودت. 🤍
---
📚 درباره کتاب «رازهای زنانه»
در کتاب «رازهای زنانه» هم بخشی از این مسیر را دنبال کردهام؛ مسیر شناخت بیشتر خود، دنیای زنانه و رابطهای آگاهانهتر با خود و زندگی.
اگر دوست داری کتاب را داشته باشی، میتوانی از طریق لینک در پست قبلی برای سفارش اقدام کنی:
و اگر دلت میخواهد این مسیر را ادامه بدهی،
اینجا همراه من باش:
«به خودت برگرد» 🌱
جایی برای زنهایی که میخواهند خودشان را بیشتر بشناسند، بیشتر مراقب خودشان باشند و
کمکم دوباره عاشق خودشان شوند.
---🌷🌙 🌷