چرا این اسم رو برای نوشتم انتخاب کردم حقیقتش خودم هم هنوز نمیدونم و این نوشته رو با طرح سوال شروع میکنم ?
چه دلیل هایی وجود داره که نشه و نتونیم ؟؟
دست کم میشه براش هزار تا دلیل آورد ولی خب از اونجایی که من همه هزار تا دلیل رو نمیدونم پس بهانه های خودم رو میارم :)
اولیش ترسه ... درست فهمیدید ترس
دومیش هم امیدواری زیاد به اینده است
سومی هم بهانه های جانبی
اگر بخوام توضیح بدم میتونم بگم :
دلیل اول باعث میشه هیچ وقت پیشرفتی در کار نباشه و همیشه فقط توی یه نقطه آدما درجا بزنیم
و درباره دلیل دوم همین الان رو قربانی فردا میکنیم فردایی که هیچی ازش معلوم نیست
و دلیل آخر همیشه یه چیزی باید وجود داشته باشه تا خودمون رو باهاش توجیح کنیم بخاطر همین من بهش میگم بهانه های جانبی
درسته همیشه شرایط جوری نیست که بشه :-)
ولی این ماها هستیم که تصمیم میگیریم چطوری توی همون شرایط انجامش بدیم ?
همه ما ترس هایی داریم که خیلی هامون میدونیم باید با ترسمون چی کار کنیم خیلی هامون نمیدونیم ?
و البته که همیشه نباید با ترس بجنگیم :)
من منکر این هم نمیشم که امید به آینده خوبه ولی مثلا امروز رو میخوایی قربانی چند سال بعد کنیم :(
یا تا کی بگیم نشد چون ...
الان که دارم این نوشته رو مینویسم میخوام برسم به اونجایی که دیگه نگم نمیشه :)

همیشه برای رسیدن به خواسته هامون راه هایی وجود داره چون برای هر سوالی جواب وجود داره حتی اگر اون جواب درست نباشه چون مسله درست یا درست نبودن جواب نیست بلکه حداکثر تلاش برای رسیدن به جوابه
وقتی حداکثر تلاشمون رو داشته باشیم مهم نیست که پایانش چی میشه مهم اینه که تو اون کار رو انجام دادی ...
پس تلاش کن :)
کاشکی کامنت بذارید از تلاش هاتون انگیزه بگیریم :)