به ارزو هام قول رسیدن دادم ?
وقتی این عبارت رو مینوشتم به این فکردم قبل رسیدن به رویاهام باید شهامت داشته باشم که رویا پردازی کنم البته نه جوری که توی رویاهام غرق بشم و از هدف اصلیم دور بشم
و فرق این مسئله رو خودتون توی محتوای شناسایی دو نوع هدف توی خویشاوره ببنید
اصلا هم از بحث اصلی دور نشدم??
اینجا میخوام بهتون کسی رو معرفی کنم که شهامت داشت ارزو کنه و از اون مهم تر به ارزوش برسه و بره دنبال رویا هاش :)

خب این ادم هم برای خودش قصه داره اونم یه قصه هیجان انگیز
وقتی داشتم به داستانش گوش میدادم دلم نمیخواست هیچوقت تموم بشه :)
همه چی از اونجایی شروع میشه که شخصیت داستان ما
میره به یه هماهیش اونم کجا دانشگاه شهید بهشتی
در واقع این دانشگاه برای شخصیت داستان ما
کاخ ارزو هاش بود?
نمیدونم شما هم این شکلی هستید یا نه وقتی ارزو ها و رویاهاتون رو لمس میکنید
این احساس بهتون دست میده که باید به دستش بیارم ؟!
گویا شخصیت داستان ما وقتی اروز رویاهاشو از نزدیک لمس میکنه یه کار خفن انجام میده تا مهر تاییدی بزنه به ارزو هاش
و کیانا عباسی شخصیت شجاع داستان ما
ربان ابی پلاکارتی رو که مشخصاتش روی اون نوشته شده بوده باز میکنه و گره میکنه
خدا میدونه کیانا اون لحظه به چی فکر میکرده
نمیدونم نقشه راه میچیده :)
نمیدونم ...
ولی این رو میدونم این همه شجاع بودن و جسور بودن کار هرکس نیست و ما به خودمون افتخار میکنیم
که کیانا عباسی چند سال دانش آموز مرکز مشاوره جدیدی نژاد بود
اگر بخوام از احوال الان کیانا بهتون بگم و داستان رو برسونم به قسمت شور انگیزش
کیانا الان داره توی رشته دندون پزشکی دانشکاه شهید بهشتی تحصیل میکنه
و ارزوش رو بغل کرده :)
براتون اروز میکنم مثل کیانا شهامت داشته باشید به ارزوهاتون برسید:)