
نشخوار فکری معمولترین واکنشیست که به هنگام مواجهه با برخی از حوادث اجتنابناپذیر زندگی روزمره از خود بروز میدهیم. منتهی خوب میدانیم صرف نشخوار کردن هیچ مشکلی را حل نمیکند که هیچ بلکه آن را بدتر هم میکند. از طرفی دیگر، اجتناب از نشخوار هم دشوار است به همین خاطر تصمیم گرفتم آن را از واکنشی منفی به واکنشی مثبت تبدیل کنم.
من معتقدم به جای تمرکز صرف بر روی دغدغهای که نظم زندگیمان را به هم ریخته، میتوان آن را به مفهومی عینی تشبیه کرد. این تشبیه موجب میشود تا دغدغه خود را از جهتهای مختلف بررسی کرده و نگرانی خود را تعدیل کنیم. به عنوان مثال:
من نگرانی در مورد ابهام آیندهام را به مسیر تاریک جنگلی تشبیه میکنم که برای گذر از آن تنها یک چراغ دارم. حال این چراغ تنها میتواند یک قدم پیش رویم را روشن کند؛ در نتیجه برای پیشروی چارهای جز قدم برداشتن ندارم.
دردهای حاصل از تغییر را به رشد امیدوارکننده دانه در اعماق تاریک خاک تشبیه میکنم. اینکه دو راه بیشتر ندارم؛ تاریکی را تا پایان عمر تحمل کنم یا اینکه برای دیدن نور خورشید اندکی به خودم سختی بدهم و به سطح زمین برسم.
همانطور که گفتم کافیست نگرانی خود را با یک مفهوم عینی تشبیه کنیم؛ مفاهیم عینی آن دسته از مفاهیمی هستند که میتوانیم ببینیمشان. برای مثال گل، ماشین و تخت مفهوم عینی هستند اما عشق و عدالت مفاهیم ذهنی.
پس از یافتن تشبیه مورد نظرمان، میبایست به بررسی وجه شباهتها بپردازیم. برای مثال میتوانیم به سوالهای زیر پاسخ دهیم:
حال برای تمرین، شما هم یکی از نگرانیهای خود را تشبیه کرده و آن را با ما به اشتراک بگذارید.