
بارها برایم پیش آمده وقتی از خواب برمیخیزم، بیشتر از آنکه کار مهمی داشته باشم، فعالیتهای جزئی سرم را شلوغ کرده؛ فعالیتهایی که به ظاهر کماهمیت و غیرفوری به نظر میرسند اما وقتی روی هم جمع میشوند به مانند موریانهای به جان زمانتان میافتند و آن را تکهپاره میکنند.
دوشنبه روزی بود که میبایست با یکی از همکارانم قرار ملاقاتی را تعیین میکردم اما جان تماس گرفتن را نداشتم، باید برنامهای برای رایانهام نصب میکردم، چند کتابی که روی میزم پخش شده بود را مرتب میکردم و از روی یک جزوه رونویسی میکردم اما مدام از انجام آنها طفره میرفتم چرا که مواجهه با آنها برایم ترسناک جلوه میکرد.
جالبتر اینکه انجام این موارد روی هم رفته نیم ساعت بیشتر طول نمیکشید اما چنان هراسی به دلم انداخته بود که با خود میگفتم اگر وقتم را به آنها اختصاص بدهم دیگر زمانی برای انجام کارهای اساسی باقی نخواهد ماند.
من این کارهای کوچک را به موریانه تشبیه میکنم. اگر یک موریانه را در انبار چوب بیندازید، هیچ اتفاقی نمیافتد اما این آزمایش را با هزار موریانه انجام دهید، طولی نمیکشد که انبار با خاک یکسان میشود. حال در ادامه به سه تمرینی اشاره میکنم که انجام دادن آنها میتواند زمانتان را نجات دهد:
همه با این قانون آشنا هستیم، اگر کاری کمتر از پنج دقیقه طول میکشد پس هر چه زودتر آن را انجام دهید. مرتب کردن چند کتاب به یک دقیقه هم نمیرسد اما اگر پشت گوش بیندازید باید یک ساعتی برای مرتب کردن آنها زمان صرف کنید.
شب قبل تنها یک دقیقه زمان بگذارید و خردهکاریهای فردا را بنویسید. نوشتن به شما کمک میکند تا از هیبت اولیهی این خردهکاریها نهراسید و با ذهن آمادهتری به استقبالشان بروید.
یکی از بدترین شیوهها برای مواجهه با ریزهکاریهای روزانه تکهتکه انجام دادن آنهاست. پیشنهاد میکنم تمامی آنها را با یکدیگر انجام دهید تا مبادا میان فعالیتهایی که به تمرکز احتیاج دارند اختلال ایجاد کنند.
شاید برایتان مفید باشد: (آیا دوست دارید زمان بخرید؟)
راستی کلی مقاله و پادکست در زمینه توسعه فردی هست که میتونید تو وبسایت شخصی من بخونید:
@hadighorbany.ir