
بارها واژه مدیریت زمان را شنیدهایم اما احساس میکنم هنوز آنطور که باید و شاید معنای آن را نمیدانیم. قصد ندارم تکنیکها یا روشهای برنامهریزی معرفی کنم بلکه میخواهم با تکیه بر واژه مدیریت، معنای نهفته در مدیریت زمان را کشف کنم.
مارکوس باکینگهام مشاور مشهور مدیریت در یکی از سخنرانیهایش میگوید:
«مدیران بزرگ صفت خاصی دارند که وجه تمایز آنها از دیگران است. آنها ویژگیهای منحصر در هر فرد را کشف کرده و سپس روی آنها سرمایهگذاری میکنند. کار مدیر تبدیل کردن استعداد ویژه هر فرد به عمل است.»
میدانم این گفته بیشتر با حوزه مدیریت کسبوکارها در ارتباط است اما به آخرین بخش از جمله او دقت کنید:
«کار مدیر تبدیل کردن استعداد ویژه هر فرد به عمل است»
با این گفته میتوان نتیجه گرفت مدیریت زمان صرف به کار بردن چند تکنیک ساده برای جلوگیری از اتلاف وقت نیست. فردی که ادعا دارد زمانش را مدیریت میکند، میبایست این نکته را در نظر داشته باشد که وظیفه اصلی او تبدیل استعداد به عمل است.
افراد زیادی را میشناسم که خوب میتوانند برنامهریزی کنند و خوب هم عمل میکنند اما هرگز نمیتوانند استعداد خود را در عمل به کار ببرند. چنین افرادی نمیتوانند در مسیر رشد ثابت قدم باقی بمانند چون بعد از مدتی به مسیری که طی کردهاند نگاهی میاندازند و میگویند:
«این راهی که من اومدم راه من نیست باید برگردم»
توصیه من به کسانی که دغدغه مدیریت زمان دارند آنست که با شناخت استعدادهایشان و سرمایهگذاری بر آنها، دوام و پایداری خود را در مسیر ثابت کنند. حیف است بعد چندین سال بفهمیم راه را اشتباه آمدهایم.