
واقعیت آنست که ذهن شما بین محیط و کاری که در آن محیط انجام میدهید ارتباط برقرار میکند. پس از انجام چند باره کاری واحد در مکانی واحد، انجام کار دیگر در آن محیط سختتر میشود. به عنوان مثال اگر در رختخوابتان کتاب میخوانید یا فیلم تماشا میکنید به احتمال بسیار بالایی خوابیدن در آن برایتان مشکل خواهد بود.
با نگاهی ساده به زندگی روزمرهمان درمییابیم که بسیاری از عملکردهایی که هیچ کنترلی بر آن نداریم به خاطر نامربوطی محیط و اقدامیست که در آن محیط انجام میشود. اگر تمرکز ندارید، اگر به خواب رفتن برایتان دشوار است، اگر نمیتوانید مدت طولانی پای کاری بمانید شاید به خاطر آنست که محیط انجام کار را نمیدانید.
اگر به من بود ترجیح میدادم خانهای بزرگ با چندین اتاق متعدد بخرم. آنگاه یکی از اتاقها را به کار، یکی را به خواب و .... اختصاص میدادم ولی واقعیت چنین امکانی را فراهم نمیکند. پس چاره چیست؟
توصیه میکنم همان محیط کوچک و دلنشین اتاقمان را به چند بخش تقسیم کنیم. به عنوان مثال من اتاق خود را به سه بخش تقسیم میکنم: تختخواب، میز و زمین.
تختخواب فقط برای خوابیدن است. حق ندارم وقتی روی آن هستم کاری غیر از دراز کشیدن انجام دهم. موبایل و اینستاگرامگردی روی تخت ممنوع است.
میز برای کار است. تمام نوشتهها، مقالهها و کارهای روزانهام را روی آن انجام میدهم. هر کاری به غیر از این موارد ممنوع است.
و اما زمین برای تماشای فیلم و سریال است. روز زمین کتاب نمیخوانم یا نمینویسم بلکه فقط فیلم یا سریال تماشا میکنم.
با پیگیری این روند هم کیفیت کارم بالاتر میرود، هم کیفیت خوابم بهتر میشود و هم از تماشای سریال لذت میبرم. حال شما چگونه میتوانید بین محیط و کاری که انجام میدهید هماهنگی ایجاد کنید؟
خواندن این مطلب را فراموش نکنید: (روتین خواب) __ (روتین بیداری)