
رواندرمانگرهای اگزیستانسیال معتقدند که مسئله معنا، عمیقترین و در عین حال پایهایترین رانه انسانی است. به بیانی روشنتر اگر فردی بتواند در دنیای بیمعنا، معنایی برای خودش دست و پا کند، قادر خواهد بود تا بخش بزرگی از معضلهای روانیاش را نیز برطرف کند. به قول ویکتور فرانکل که میگفت:
«آنکس که برای زندگیاش چرایی دارد، با هر چگونگی کنار میآید.»
در ادامه میخواهم به نقل قول ده تن از بزرگترین اندیشمندان جهان در مورد معنا اشاره کنم:
معنای زندگی آنست که به پایان میرسد.
فرانتس کافکا
معنای زندگی آن معنایی است که تو به آن میبخشی.
فردریش نیچه
زندگی پر از معناست اگر کسی را برای دوست داشتن همراهت داشته باشی، در غیر این صورت زندگی با دفتر خالی هیچ فرقی ندارد.
آتیلا ایلهان
بشریت میتواند ناملایمات را تحمل کند، منتهی آن چیزی که تحملش غیرممکن است، پوچی و بیمعنایی زندگیست.
فئودور داستایوفسکی
زندگی معنایی ندارد؛ زندگی پیش از آن که ما به وجود بیاییم وجود نداشت و این ما هستیم که برای آن معنایی میسازیم.
ژان پل سارتر
زندگی معنایی ندارد ولی بشریت بایستی برای آن معنایی بیابد.
آلبرت کامو
معنای زندگی هر فردی در رابطه آنها با خدا یافت میشود و اینکه چگونه وجودشان را انتخاب میکنند.
کیرکگارد
زندگی مثل یک پاندول است؛ هیچ معنایی ندارد و مدام بین درد و کسالت در نوسان است.
آرتور شوپنهاور
معنای زندگی در وقف کردن خود به خدا و در خدمت به دیگران نهفته است.
لئو تولستوی
معنای زندگی در هر لحظه یافت میشود؛ این زندگی نیست که معنای زندگی را از ما میپرسد بلکه این ماییم که از او میپرسیم.
ویکتور فرانکل