
آیا تاکنون به ذهنتان خطور کرده که در طول زندگیتان چه موفقیتها یا تجربههایی را کسب کردهاید؟ اگر جوابتان مثبت است، بنابراین یک دفتر به ثمرهنویسی اختصاص بدهید.
تجربه شخصی به من ثابت کرده که به هنگام فوران غم و غصهها، ذهن ما به صورت پیشفرض از تمامی این جلوههای مثبت دوری میگزیند و هر چه بیشتر به شدت نگرانیمان میافزاید.اما ما میتوانیم با روشی که آن را ثمرهنویسی مینامم، از این فراموشی جنونانگیز جان سالم به در ببریم و موفقیتها را به یاد آوریم.
ثمرهنویسی به این صورت است که ما یک دفتر یا یک فایل به نوشتن آنچه که به دست آوردهایم اختصاص میدهیم. دقت کنید که تمامی موفقیتهای خود اعم از کوچک و بزرگ را در آن بنویسید.
این ضروریست که ریز و درشت موفقیتهایتان را بنویسید و به هیچ عنوان با خود نگویید که این مسئله برای من بسیار جزئی و پیش پا افتاده است. بلکه با سماجت هرچه بیشتر به یادداشت تمام آنها بپردازید. این موفقیتهای کوچک میتوانند در کنار یکدیگر اثری بزرگ به همراه داشته باشند.
اجازه بدهید به نمونهای از این ثمرهنویسی از کتاب چراغ سبزها متیو مککانهی اشاره بکنم:
پنجاه سال است که در این زندگیام، چهل و دو سال است که سعی میکنم معمای آنرا حل کنم، و سی وپنج سال است که از سرنخهایی که برای حل آن مییابم یادداشت برمیدارم؛ یادداشتهایی درباره موفقیتها و شکستها، شادیها وغمها، چیزهایی که باعث شگفتیام شدهاند و چیزهایی که به خندهام انداختند. سی وپنج سال فهمیدن، بهخاطر سپردن، تشخیصدادن، جمعکردن، و نوشتن چیزهایی که برایم تکاندهنده یا جذاب بوده است. این که چطور عادل باشم، چطور استرس کمتری داشته باشم، چطور خوش بگذرانم، چطور کمتر به آدمها آسیب بزنم، چطور آدم خوبی باشم، چطور چیزی که میخواهم را به دست بیاورم، چطور در زندگی به معنا برسم و چطور خود واقعیام باشم.
این یکی از نمونههایی بود که من از خواندن چندین باره آن لذت میبرم. حال نیازی نیست شما اینچنین بنویسید بلکه میتوانید یک دفتر برگیرید و فهرستی از آنچه کسب کردهاید را بنویسید.
حال فایده این ثمرهنویسی چیست؟
همه میدانیم که مسیر پیشرفت هموار نیست، قرار نیست هر روز با حال خوب برخیزیم و پیش برویم، بلکه بسیاری از روزها را در پیش دارید که زور موانع به اراده و قدرت شما میچربد. در این هنگام دفترتان را میگشایید و نگاهی به دستاوردهایتان میافکنید. مرور این ثمرات به شما یادآوری میکند که چه فراز و نشیبهایی را پشت سر نهادهاید و اینکه آنها همیشگی نبودهاند.
بارها برایم رخ داده که در زندگیام احساس بیهودگی میکنم. خود را با دیگران مقایسه میکنم و میگویم آنها به مراتب از من بهتر پیش رفتهاند. این قضاوت منصفانه نیست ولی خالی از لطف نیست که نگاهی به موفقیتهایی که کسب کردهام بیفکنم.
گاهی چیزی مقابل چشمانمان نیست و گمان میکنیم که وجود ندارد. به همین خاطر است که توصیه میکنم حتمن موفقیتهایتان را یادداشت بکنید. با نوشتن زنگار دردآور را میسابیم و رنگ ورویی دوباره به موفقیتهایمان میبخشیم.