شب گذشته تصمیم گرفتم که زودتر از موعد مقرر به رختخواب بروم.حول و حوش ساعت نه و نیم شب بود.آخر خواب هر چقدر قبل ساعت دوازده باشد به همان میزان فایده و سود دارد ولی خواب بعد ساعت دوازده آنچنان خستگی را رفع نمیکند چه بسا به خستگیتان بیفزاید و هنگامی که از خواب بیدار میشوید همچنان احساس خستگی بکنید.
ما هم طبق این فرض تصمیم گرفتیم که امشب را کمی زود تر بخوابیم تا صبح زود با انرژی از خواب بیدار شویم. واقعا سخت بود.حدودا چهل دقیقه در رختخواب به این طرف و آن طرف میغلتیدم باد کولر به صورتم میزد.پتو رای روی سرم کشیدم و آهنگ ملایمی را پخش کردم.چهل دقیقه را از آنجا فهمیدم که آهنگی که پخش میشد پنج دقیقه ای بود و حدودا هشت بار پخش شده بود. در آخر سنگینی به چشمانم غلبه کرد و توانستم به خواب بروم.اما همه چیز به مراد دل ما پیش نرفت.نیمه های شب از خواب پریدم.نگاهی به اطراف انداختم.گمان میکردم که صبح شده باشد اما تاریکی هوای بیرون مرا به شک انداخت.نگاهی به موبایلم انداختم.عقربه ها ساعت دو بامداد را نشان میدادند.
یک شب تصمیم گرفته بودم که زود بخوابم و حالا عالم و آدم دست به دست هم داده بودند که ما را بیدار کنند. نه فقط خواب بلکه سایر تصمیمات هم همینگونه است در مطالعه روزانه یا حتی در وبلاگ نویسی که باور کنید یا نه روز اول کابل برق لپ تاپم ترکید و کارم متوقف شد.
دوباره سرم را به بالش گذاشتم.گندگی قسمتی از آن سرم را اذیت میکرد.به خودم زحمت دادم و آن را با ضربه دستانم صاف کردم.بالش که نبود،در اصل پر بود از آت آشغال 20 سال پیش که خانواده به اصرار من آن را نگه داشته بودند.در اصل جلوی در میگذاشتیم تا بسته نشود و در طول زمان تغییر کاربری در آن ایجاد کرده بودم و برای خودم برداشته بودم.
خلاصه بعد از آنکه بالش را صاف کردم خیلی زود به خواب رفتم.دفعه بعدی با صدای آلارم موبایلم از خواب بیدار شدم.برای اذان صبح تنظیم کرده بودم.با چهره ای خواب آلود از خواب بیدار شدم و کورمال کورمال به سراغ دستشویی رفتم.خدا میداند در تاریکی پای چند نفر را لگدمال کردم.
با دستانم به دنبال کلید برق میگشتم.آن را پیدا کردم و با فشار دستی مختصر چراغ را روشن کردم.نگاهم به تصویر خودم در آینه افتاد.وتقعا افتضاح بود.صورتی جمع شده که چروک های آن بدجور به دل میزد.عینک هم به چشم نداشتم و همین باعث میشد گودی چشمانم بزرگ تر به نظر برسند.
شیر آب را باز کردم.دست هایم را به زیر آن گرفتم.خنکی دلچسبی داشت.وضو گرفتم و به اتاقم برگشتم نماز را که خواندم هنوز خواب آلودگی شدیدی داشتم.با خودک کلنجار میرفتم که باید بیدار بمانم اما در وهله آخر مغلوب خواب شدم و اینبار برخلاف دفعات سابق خیلی زود به خواب رفتم.برایم جای تعجب داشت که چرا با آنکه شب گذشته زود خوابیده بودم اما همچنان خواب آلود بودم.
شش ساعت مستمر خوابیدم و ساعت ده صبح به زحمت از خواب بیدار شدم.از خودم خجالت میکشیدم و در این فکر بودم که چرا با آنکه بهار تمام شده،من هنوز خواب آلود هستم؟