فرض کنید کولهپشتی اختراع شده که میتواند مقدار قابل توجهی وسیله در خود جای دهد. بندهای این کولهپشتی مقاوم هستند و تحمل وزن بالایی دارند. حال شما میخواهید به یک مسافرت بروید، هر چه دارید را داخل این کولهپشتی میتپانید. همه میدانیم چه اتفاقی رخ میدهد.
هدف از تولید کولهپشتی آنست که بتوانیم مقداری از وسایل مورد نیاز مسیرمان را به راحتی در اختیار داشته باشیم بدون آنکه وزن بالای آن به بدنمان آسیب برساند.اما این کولهپشتی قادر نیست هدف اصلی خود را ارائه دهد. حال گاهی اوقات ما هم چنین بلایی را بر سر برنامهریزیمان میآوریم.

چندی پیش کتابی به نام فرمول برنامهریزی از دیمون زاهاریادس را میخواندم. او میگوید یکی از ویژگیهای برنامهریزی موفق آنست که موارد اولویتدار و مهم را مشخص میکند و آنچه اهیمتی ندارد را کنار میاندازد. این ویژگی تا حدود بالایی به کولهپشتی شباهت دارد.
همان طور که هدف از کولهپشتی به همراه داشتن وسایل ضروری است، هدف از برنامهریزی هم انجام موارد ضروری است. شما میتوانید لیستی از کارهای طولانی تهیه کنید ولی نتیجه چیزی جز شکست و سرخوردگی نیست. روز بیست و چهار ساعت است. نمیتوانید طولانیترش کنید اما میتوانید لیست برنامههایتان را کوتاهتر کنید.
همچنین من معتقدم این ویژگی از برنامهریزی میتواند تاثیر چشمگیری در قدرت تصمیمگیری ما ایجاد کند. وقتی زمان محدودی در اختیار داشته باشیم، چارهای نداریم جز اینکه برخی موارد را حذف کنیم چرا که میخواهیم به هدفی برسیم و برای رسیدن به آن هدف باید تا حد ممکن بار خود را سبک کنیم.

تشخیص موارد ضروری از غیرضروری بسیار ساده است. فقط کافیست هدف خود را روی یک کاغذ بنویسید و سپس موارد برنامهتان را کنار آن قرار دهید. اینجا باید از خود بپرسید آیا فلان چیز به درد برنامه من میخورد؟ آیا در رسیدن به هدف من را یاری میدهد یا اینکه بارم را سنگین میکند؟
به عنوان مثال هدف من نوشتن یک رمان است. این هدف را روی کاغذ مینویسم و موارد دیگر را با آن میسنجم. آیا یادگیری سئو با این هدف سازگاری دارد؟ آیا یادگیری بازاریابی با این هدف سازگاری دارد؟
این شمایید که تصمیم میگیرید کدام مورد با هدفتان سازگاری دارد. بنابر استراتژی که برای خود در نظر دارید، گزینهی مناسب را برگزینید و از حمل بار اضافه خودداری کنید.
این مطلب را برای دوستان خود نیز بفرستید تا بار اضافه حمل نکنند?