
بسیاری از افراد به برنامه خود پایبند نیستند چون انگیزه ندارند. آنها به دنبال یک شور و اشتیاق دیوانهوار هستند تا انجام کارها برایشان سادهتر شود. این شور و اشتیاق در روزهای نخستین وجود دارد اما هر چه عمیقتر میشویم محو میشود.
به عنوان مثال روزهای اول باشگاه انگیزه فراوانی وجود دارد. کلیپهای مردان هیکلی را میبینیم و با خود میگوییم:« اینبار باید وزنه سنگینتری را بلند کنم» اما این انگیزه در طول دو هفته کاملن از بین میرود. الگو ثابت است، دو هفته اول انگیزه داریم و سپس به حال خود رها میشویم.
من معتقدم انگیزه مانند چرخ کمکی است. مدتی آن را به خود وصل میکنیم و بعد جدایش میکنیم. وقتی آموختیم الگو چگونه است دیگر هیچ نیازی به چرخهای کمکی نداریم اما این نقطه همان جایی است که بسیاری دلسرد میشوند. درست مثل مسافری که بار و بندیل میبندد و راهی مقصدی میشود که نمیداند چقدر با او فاصله دارد.
حال بیایید این مشکل را بررسی کنیم. واقعیت آنست که انگیزه همیشگی نیست اما راههایی برای ایجاد انگیزه وجود دارد. در ادامه میخواهم به برخی از این راهکارها اشاره کنم:
چه حسی دارد اگر راهی مقصدی شوید که نمیدانید چقدر از شما فاصله دارد؟ ده روز؟ بیست روز؟ جاده بیانتها یا آسمانی که تمامی ندارد؟ در واقع یکی از دلایل از بین رفتن انگیزه عدم تعیین هدفهای کوچک است و برعکس آن میتواند انگیزهبخش باشد. به عنوان مثال اگر قصد نوشتن کتابی را دارید، هدف کوچک شما میتواند نوشتن فصل اول آن باشد تا نوشتن کل کتاب.
موسی که پیغمبر الهی و صاحب معجزه بود تنها نبود و هارون را به همراه خود داشت حال ما میگوییم دنیایم را تک نفره میسازم. داشتن یک دوست همراه و هممسیر میتواند انگیزهبخش روزهای سخت باشد؛ روزهایی که حال انجام کاری را نداریم اما دوستی داریم که میتواند یاریمان دهد.
سابق هم از خردهانگیزهها و تاثیر آنها بر روند رشد فردی صحبت کرده بودم. خردهانگیزهها اقدامهای کوچکی هستند که از انجام آنها لذت میبریم اما قرار نیست بابت انجام آنها پاداشی دریافت کنیم. به کارگیری این خردهانگیزهها در برنامههای روزانه میتواند انگیزه ایجاد کند. به عنوان مثال من از حرف زدن لذت میبرم به همین خاطر به دیگران مشاوره میدهم. بنابراین خردهانگیزههایتان را بشناسید و در برنامهتان به کار ببرید.
به نظر شما روشهای دیگری هم برای انگیزهآفرینی وجود دارد؟ شما چه روشی را پیشنهاد میکنید؟