اولین کتابی است که از روتخر برخمان خواندم. ترجمه مزدا موحد. موضوع در مورد انتقاد از نگاه امروزی ما به مسائل است. از اقتصاد و سیاست گرفته تا آمار و تفریحات و سرگرمی. نویسنده نقاط ضعف نگاه غالب را به خوبی با مثالهای فراوانی به چالش میکشد. نگاه ابزاری امروز را به چالش میکشد و در مجموع نیازمندی به آرمانشهر جدیدی را ضروری میداند.
مطالبی که مطرح میکند خیلی شبیه انتقادات ما به رویکردهای مادی محض است که مشکلات آن بخوبی امروز عیان شده است و در این کتاب هم به آن میپردازد. انگار بشر فکر میکرده که آخر ایدهآلها رسیده ولی امروز مشکلات در حال رخ نشان دادن هستند.
به نظرم بشر تا زمانی که روی به خالق خود نیاورد، بین توصیف سراب آرمانشهر و فهمیدن تشخیص آرمانشهر اشتباه در نوسان خواهد بود.