خلاصه و فهم من از کتاب بازیکن تیمی ایدهآل نوشتهی پاتریک لنچونی، نویسندهی برجستهی آمریکایی. کتاب رو میتونید از aryanaghalam خریداری کنید.
کتاب بازیکن تیمی ایده آل حول سه فضلیت مهم در حال گردش است. خود کتاب بهش میگه مدل بازیکن تیمی ایده آل. به اعتقاد نویسنده، سازمان هایی که به طور جدی متعهدند کار تیمی را به واقعیت فرهنگی تبدیل کنند، " افراد مناسب " کسانی اند که همگی از این سه فضیلت برخوردارند. فروتنی، ولع و هوشمندی.
کتاب بازیکن تیمی ایده آل به طور کلی از دو بخش تشکیل شده است:
بخش اول=> داستان کاربردی: این بخش از کتاب قرار نیس در دایره توجه ما باشد. بنابراین میزاریم کنار.
بخش دوم=> مدل مفهومی: این بخش که هسته اصلی و بخش تحلیلی کتابه، به معرفی سه ویژگی کلیدی افرادی میپردازد که برای حضور در یک تیم موفق، ایدهآل هستند. در این مطلب تمرکز ما روی بررسی همین بخش دومه.

لنچونی معتقد است که یک بازیکن تیمی کامل، باید سه صفت کلیدی را به طور هم زمان داشته باشد. بیایید این سه ویژگی را بشناسیم:
به نظر نویسنده، فروتنی بزرگ ترین و منحصربه فردترین خصلت یک بازیکن تیمی است. افراد فروتن فاقد خودخواهی و دغدغه ی مقام و منصب هستند. آن ها آماده اند به کمک دیگران بروند و اعتبار انجام کارها را با بقیه اعضای تیم سهیم میشوند.
کسی که فروتن نیست قادر نخواهد بود انتقاد پذیر باشد و اعتماد سازی کند و این باعث میشود نتواند به تعارض صادقانه بپردازد و از دیگران مسئولیت بخواهد. همچنین برای او پایبندی به تصمیماتی
که در خدمت منافعش نباشد دشوار خواهد بود.
در نقطه مقابل، افرادی که فاقد این ویژگی هستند به دو دسته تقسیم میشوند:
افراد متکبر و خودمحور: همهچیز را به خودشان ربط میدهند و در صحبتهایشان بیشتر از کلمهی |من| استفاده میکنند تا |ما|.
افراد با اعتماد به نفس پایین: کار خود را بی ارزش نشان میدن. ما اغلب این افراد را به اشتباه |فروتن| میدانیم، در حالی که این کمبود اعتماد به نفس در بلند مدت به تیم آسیب میزند.
انسانهای پرولع همیشه به دنبال پیشرفت و یادگیری و گرفتن مسئولیت بیشتر هستن. آنها مسئولیت پذیرند و بدون اینکه مدیر از آنها درخواست کند، به صورت خودجوش کارهای بیشتری را برعهده میگیرند. با این حال، لنچونی هشدار میدهد که دو نوع ولع آسیبزا نیز وجود دارد:
ولع خودخواهانه: زمانی که فرد فقط به فکر منافع و ارتقای شخصی خودش است، نه موفقیت تیم.
ولع افراطی (کارزدگی): زمانی که کار برای فرد ارزش بیش از حدی پیدا میکند و تمام جنبههای زندگی شخصی او را تحت تأثیر مفی قرار می دهد.
همکاری که فاقد ولع است تمایلی نخواهد داشت خود را درگیر تعارض آزار دهنده کند، از همکارانش در قبال فتارهایشان مسئولیت خواهی کند یا هر آنچه لازم است برای رسیدن به نتیجه انجام دهد و در عوض تصمیم می گیرد مسیر راحت تری انتخاب کند.
این ویژگی برخلاف ظاهر نامش، به معنای بهره هوشی (IQ) نیست. این ویژگی به نحوه رابطه شخص با دیگر اعضای تیم مربوط میشود. افراد هوشمند ارتباطات بسیار خوبی دارند، از تاثیر رفتار و کلام خود بر دیگران آگاهند و میدانند چگونه با اعضای تیم برخورد کنند.
شخصی که در قبال افراد دیگر هوشمند نیست به احتمال فراوان مشکلات غیر ضروری در کل فرایند تیم سازی ایجاد خواهد کرد خصوصاً زمانی که نوبت به آن برسد که دیگران برای رفتارهایشان مسئولیت خواهی کند.
فقط فروتن (مهره پیاده): این افراد خوشبرخورد، مهربان، بیتکلف و دوستداشتنی هستند، ولی عملاً در تیم کاری را جلو نمیبرند و توانایی برقراری روابط موثر کاری را ندارند. متاسفانه به علت شخصیت مهربانشان، مدیران معمولاً دلسوزی به خرج داده و نمیتوانند آنها را از تیم حذف کنند، در حالی که بازدهی تیم را به شدت پایین میآورند.
فقط پرولع (بولدوزر): این افراد عزم جدی برای انجام کارها دارند، اما تمرکز آنها صرفاً بر روی منافع شخصی خودشان است و هیچگاه به نفع تیم قدم برنمی دارند. در سازمانهایی که فقط "تولید و سود بیشتر" ملاک است، این افراد به وفور دیده میشوند اما در درازمدت فضای تیمی را تخریب میکنند.
فقط هوشمند (افسونگر): آدمهایی سرگرمکننده، جذاب و با روابط عمومی فوقالعاده هستند. آنها صرفاً به دنبال خوشگذرانی و شبکهسازی شخصی در شرکت هستند، اما بهرهوری پایینی دارند و تعهدی به موفقیت واقعی تیم نشان نمیدهند.
فروتن + پرولع: این افراد صمیمانه میخواهند به تیم کمک کنند و دغدغه شهرت ندارند، اما چون هوش اجتماعی (Smart) پایینی دارند، آداب ارتباطی را بلد نیستند. آنها متوجه نمیشوند که لحن یا رفتارشان چه تأثیری روی بقیه میگذارد و ناخواسته تنش ایجاد میکنند. خبر خوب: شناخت این افراد ساده است و میتوان مهارتهای ارتباطی را به آنها آموزش داد.
فروتن + هوشمند : در ارتباطات قوی هستند، جویای نام و نشان نیستند و جو آرامی ایجاد میکنند. اما فاقد ولع و انگیزهاند. آنها معمولاً فقط به اندازهای که دقیقاً از آنها خواسته شده کار میکنند و قدمی فراتر برنمیدارند. مدیران به سختی حاضر به اخراج این افراد مثبت و دوستداشتنی میشوند، در حالی که آن ها برای پویایی تیم به انگیزانندهها و نظارت زیادی نیاز دارند.
پرولع + هوشمند : خطرناکترین تیپ شخصیتی در سازمان! این افراد ولع بالا و هوش اجتماعی قوی دارند اما فروتن نیستند. آنها به شکل زیرکانهای جاهطلب هستند و تا زمانی که برایشان سود شخصی داشته باشد، سخت کار میکنند. چون هوشمند هستند، به زیبایی نقش یک آدم فروتن و دلسوز را بازی میکنند. تشخیص آنها بسیار سخت است و تا رهبران متوجه نیت واقعی آنها شوند، زنجیرهای از تخریب و تفرقه در تیم ایجاد شده است.
پایان.