بریم ببینیم چی داریم.
یک ایده استارتاپی شروع میشه، رهبر به نظر دانا میاد و مسلط به پروژه و ایده، گویا کامل میدونه چی میخواد، به زبان راحتتر مشکل را فهمیده، تبدیل کرده به مسئله و کامل آگاه هستش به کجا میخواد بره.اینا پیش فرض های کسی هستش که داخل تیم قراره به رهبری این شخص برن جلو.
بعد از مدتها پارو زدن به رهبری شخص توضیح داده شده، متوجه می شیم، هر کدام از اعضای تیم مشکل، مسئله را یکجور در ذهن خود تداعی کرده اند، به عبارتی زبان مشترک و دید مشترک نسبت به ایده، استارتاپ و پروژه ندارند.
رهبری نتوانسته به خوبی یک زبان مشترک و یک مسئله مشترک تعریف کنه، علت، خودش خیلی کامل مسلط نبوده به همین دلیل نتونسته با صحبت هایی ساختارمند، ذهن تمام اعضای تیم را متوجه یک مسئله کند.
رهبر تیم فقط خیال می کرده چی میخواد، و به علت ساختارمند نبودن ذهنش، موضوعات را درست تحلیل نکرده و درست هم انتقال نداده.
رهبر ستاره میدیده
برنامه نویس ماه میدیده
یکی دیگه خورشید میدیده
همه فکر می کردن دارند کار درست را انجام میدن و چون همه خیال می کردن رهبر تیم آگاه تر، عالم تر و... است، فقط در حال انجام کارهایی بودن که رهبر می گفت.
نتیجه شکست استارتاپ