یادم میآید مغازهی دو دهنهی پدر را که آتلیه بود! بزرگ بود! دو طبقه بود!
و اجاره کرده بود! که اجارهاش ۶۵ هزار تومن بود بعد شد ۷۰ هزار تومن.
یادم میآید دوچرخهی کُبرایم را! در تنه و دوشاخهی جلوییاش فنر داشت! و عجیب بود برای همه! که ۱۳۰ هزار تومن خریدیم!
یادم میآید بلیط هواپیمایی که مرا از تهران به تبریز برد چند گرفته بودم! عجله داشتم برای المپیاد!
۲۵ هزار تومن بود!
یادم میآید که با بچهها سفر رفتیم! مشهد. با ماشین! پول بنزین و خوراک و منزل برای هفت روز آنهم با برگشت از شمال...
برای هر کداممان شد ۱۸۰ هزار تومن!
یادم میآید هزینه هر شب هتل در استانبول برایم ۶۴ هزار تومن تمام میشد!
حتی همین ماه پیش که مریم میرفت تبریز. بلیط اتوبوس را ۶۵ هزار تومن گرفتیم!
اعداد؛ خوب بازی میدهند آدم را.
به خاطر نفوذ میکنند گاهی اوقات.
چون دلیل چیزی بودهاند.
امروز را هم به یاد خواهم سپرد.
که ۴ عدد ماسک با ۴ عدد دستکش؛
شد ۸۶ هزار تومن.
اعداد خوب بازی میدهند آدم را...
۱۸ اسفند ۹۸