
الان سحرگاه 7 تیر 1399 هس؛ تولد رفیقم، داداشم، خانواده م، داش موریِ گلِ گلاب
ح: یه مقدمه بریم باهم داش موری، دیالوگی ش کنیم که خسته کننده نشه، یکی تو بگو یکی من. اما هر دوتاش تو ذهن من باشه؟
م: حله بیل بیل
ح: شروع کردیا، دهنت آسفالت، خب اول بیا تولد رو معنی کنیم باهم، از ریشه ش
و
ل
د
«وَلَد» یعنی زاییده شدن
امسال خیلی درست حسابی داری زاییده میشی انصافا ؟! خخخخخخخخخخخخ
م: آره بابا، نورٌ علی نورٌ شد
ح: وجودت نوره، چطوره حالت؟
م: ببین بیل بوک عباسی هس اینجا، اما خوبم خدا رو شکر، می گذره
ح: بابا دلتنگتیم، ناسلامتی روز تولدت هستا
م: عههههه ، 7 تیر شد به این زودی
ح: آره دیگه
م: بیل بیل ، راستی چقدر خندیدیم وقتی خوردیم زمین با هم؟؟؟
ح: آره، تیکه پاره شدم من، هر چی بش می گفتم کارتت کو، کارتت کو، یارو مثل خر هی میگفت می زنم تو دهنتا، بعد یهو خودم رفتم رو هوا، سرم رو چرخوندم دیدم تو هم ما بین صندلی و زمین رو هوا هستی، بعد همزمان خوردیم زمین. یه چک اومد تو صورت تو، یه لگد خورد به جفت پای من.
م: آخ آخ، چقد نشیمنگام درد گرفت
ح: منم سرم خورد تو گلدون طوری که اونجا بود، ریخت، بعد یارو می گفت، این چیه ؟ ها ؟ ها ؟ ها ؟من بهش گفتم: تو چی فکر می کنی ؟
م: نه بابا، دهنت سرویس
ح: فکر کنم ده دوازده نفری اومده بودن پیشواز تولدت، فقط نمیدونم چرا از قبل خبرنداده بودن
م: بعضیا رسمشون و سنتشون اینجوریه، غافلگیرت می کنن، آدمای خوبین ا ولی کلاً شعور ندارن
ح: بیسوادن بنده های خدا
م: زبون نفهم هم هستن
ح: من که کاری شون نداشتم چرا دستبند زدن به من ؟
م: فکر کنم خیلی احساس خطر کردن از قد بلندت
ح: آره تو اتاق یارو اومده بود می گفت دلیلم برا انداختنت به زمین، قد بلندت بود
م: هههههههه ، نمی تونسته حالت تواضعی خودش رو حفظ کنه، گفته بذار من مغرور جلوه بدم تو متواضع بشی.
ح: ای بابا، داشتیم با هم گل می گفتیم و گل می شکفتیم که از هم جدامون کردن و منو انداختن تو اتاق
م: تحلیلی داشتیم در مورد روند فعالیت کاریمون و اتفاقاتی که در کائنات برا مملکت و ما میفته
ح: آره از مهر و آبان 98 شروع کردیم که اونطور شد
م: یه پادکست 40 دقیقه ای دادیم برا عید، دزد اومد بار زد رفت
ح: برنامه ریزی دقیق کار کردیم، دقیقا همون لحظه می خواستم باهات مطرح کنم برنامه دقیق رو که مهمون ناخونده اومد و تو رو بردن که برات جشن تولد بگیرن
م: همیشه غافلگیری رو دوست داشتم
ح: جوووووووووووون
م: تو روحت بیل بیل
ح: سرود بیل بیلستان رو مدام با خودت تکرار کن.
م: ولی خودت میدونی منم می دونم، چرا از همدیگه جدامون کردن، براشون سخت بود که نگاهمون هم حتی به هم انرژی میداد، حتی از تو اتاق هم که در باز بود، تو سرت رو میاوردی بیرون بهت نگاه می کردم، تو هم میدیدی و بعد با هم می خندیدیم، اونا هم در رو می بستن دهن سرویسا.
ح: حسودیشون می شد بنده های خدا، درک ش سخت بود براشون، ببین یکی رو کتک بزنی بعد تو روت بخنده یکم تحلیل ش سخته برا آدما، مخصوصا این موجودات فاقد شعور
م: تو ذهن من همش این بود که خدا کنه اونی که دنبالشن زنگ نزنه، نیاد اینجا
ح: آخ آخ همه آرزوم همین بود منم. مدام داشتم بهش فکر می کردم.
م: هیچی نگرانم نمی کرد جز همین یه مورد ولی مطمئن بودم بیاد هم ترس به دلش نمیره، ماشالله مردی هس برا خودش. قوی، پرقدرت، جسور، برا همین خیلی دوست داشتنی هس
ح: همین طور هم بود، فقط وقتی اومد دید من دستبند تو دستم هس، گفت چی شده، من خندیدم و دستبند رو نشونش دادم
م: فدا مدا
ح: عشقی عشق
م: جونم بیب بیب
ح: جونم موری
م: برعکس خونه هم کاروان سرا شده اون موقع، همه میومدن دم در
ح: آره بابا، هی دعا می کردم هیچ کی نیاد، هر بار دعا می کردم برعکس می شد، یکی در می زد
م: دهنت سرویس، کانال دعا رو اشتباه گرفته بودی بیل بیل
ح: آره والا
م: لامصبا اتراق کرده بودن، نمی رفتن که
ح: تازه وقتی شما ها رو بردن، دو ساعت بعدش هم بودن ،
م: نه بابا
ح: ولی یه جا خوب ترکوندیمشون، همزمان که من تو اتاق قرآن باز کردم بعد تو از دستشویی اومدی بیرون و گفتی میشه نماز بخونم و بعد یارو گفت نه، منم گفتم میشه قرآن رو بدید دوستم بخونه، گفت نه نمیشه، گفتم قرآن که دیگه مشکلی نداره، مگه شما بهش اعتقاد ندارید، هیچ جوابی نداشت، فقط اون سر گنده ش رو تکون میداد که براش خیلی سنگینی می کرد
م: بیل بک گفتی دستشویی، لامصبا در رو وا می ذاشتن، حداقل پوشش صدایی هم نمی دادن تو اون هیر و ویری باد نفخمون آبرومون رو نبره
ح: حالا تو اینو می گی، طرف اومده از من برا رفتن به دستشویی اجازه می گرفت، خنده م می گرفت اساسی، گفتم عزیز من، تو که سرزده اومدی تو، سرزده از افق هم برو تو دستشویی، اصلا مال خودت، یه قیافه حق به جانب به خودش می گرفت
م: یادته سوال شرعی می پرسیدم در مورد تجاوز به فضای شخصی و اونا تحلیل و بررسی می کردن و با استدلال فوق قوی بهم جواب می دادن.
ح: آره من داشتم می خندیدم تو اتاق برا خودم
م: نه بابا
ح: پ چیکار کنم، داداشمی
م: علامت قلب با دست درست کردم برات، می فرستم برات
ح: پشتتم همیشه. همش دعا می کردم اون موقع هم دو نفری بمونیم تا آخر شب درکنار همین دوازده نفری که اومده بودن اتفاقی و بدون اجازه تو خونه مون ولی نشد دیگه.
م: آشغالانس بودن، از تو هم خواستن که زنگ بزنی و قرار بذاری که فلانی رو گیر بندازن، اما هر دومون دست رد به سینه شون زدیم،
ح: بی همه چیز میومد می گفت، اگر همکاری کنی، تخفیف برات می گیریم، می گفت ببین برا استخدام کاری ت و اینا بعدا به مشکل می خوری، منم تو دلم همش می خندیدم که این چی میگه
م: خیال کرده بود که ما گیرمون این چیزاس
ح: آره بخدا
م: دیدی کجا شلوارم رو عوض کردم
ح: آره ، در ملأ عام، یارو می گفت، اینجا وایسا هیچ کی نمی بینتت
م: دهنش سرویس،پسر خوب و بیشعوری بود
ح: راستی شنیدم برا تبریک تولدت، پیشواز خونه تون هم رفتن و اونجا مثل آدما رفتار کردن
م: آره، خیلی با مرامن، همه جا برا تبریک رفتیم با هم، الان هم کیک روشن کردن برام، منم دارم «چو گلها سراپا نشاط و شوریم ... » براشون می خونم
ح: ببین به کجاها رفتیم، می خواستیم تولد بگیرم برات با بچه ها، تولدت مبارک رفیق دوست داشتنی من، رفیق طنّاز من، همه سلامت می رسونن، محمد.ش.چ هم خیلی خیلی سلامت رسوند، گفت من با دیدن شماها زنده هستم، ابوالفضل 6 تیر دو سال پیش رفت ولی همین که شماها هستید من آروم میشم، دعاگوت بود شدید و تولدت رو تبریک گفت، خانم ص. که بچه ش احمد رو هم تو اون همایش پول جمع کردیم براش، گفت خیلی خیلی دعاگوت هستم، علی.د هم خیلی خیلی سلامت رسوند، با بچه های خوزستان و رشت و مشهد و بوشهر و کرمانشاه و شیراز و لرستان ... هم صحبت می کردم، سلام رسون بودن، گفتن ما دست بوسیم، زندگی مون برای شماس، شرمنده مون کردن، ولی خیلی همه خاطرخوات هستنا، حسودیم میشه بهت لامصب. اما این حسودی خوبه، باعث پیشرفت آدم میشه. اوه اوه راستی میلاد.ع که رو که یادته با اون لهجه قشنگ بوشهری ش، خیلی سلامت رسوند، خیلی نازه بچه، سلام هر سه تون رو رسوندن همشون و تولدت رو هم تبریک گفتن. می شنوی یا نه ، گوش ت با منه یا رفتی ؟
م: آره بابا، من همیشه گوشم با توئه
ح: فردا می بینمتون
م: تا ببینیم فردا چی معنی میشه
ح: فردا یعنی فردا دیگه، معنی دیگه ای نداره
م: بیل بوک عباسی