سلام ویرگول،
سلام مخاطبان عزیزم،
امروز بالاخره بعد از مدتها که دوست داشتم در قالب یک وبلاگی، پیج اینستاگرامی، چیزی مطلب بنویسم، تصمیم گرفتم که به این خواستهام جامهی عمل بپوشونم.
نمیدونم چجوری باید یک مطلب رو شروع کنم، چطور تموم کنم،اصلا از بین کلی فکرای مختلف که تو ذهنم میاد کدومها رو بنویسم. ولی فعلا به دلایل مختلف فقط مصمم شدم که بنویسم حتی اگر هدف مشخصی نداشتهباشم یا حتی ندونم میخوام برای چه مخاطبانی بنویسم. شاید این نوشتنم تمرین باشه، شاید گاهی اینجا رسانهای برای زدن حرفهای نزدهام باشه(من معمولا خیلی آدم کم حرفی بوده و هستم)، یا جایی برای بیان مطالب مختلفی که همیشه دغدغهام بوده.
نوشتن هم مثل حرف زدن برای من سخته چون بسیار وسواس دارم در این که چی بگم و چی بنویسم. همین الان هم با کلی مکث دارم این جملات رو می نویسم. قبلا هم در یک کتاب که راجع به کمالگرایی(که بنده نوبلش رو دارم) بود در مورد مانع نویسنده خواندهام که ظاهرا چیز رایجی است. میخوام با این کمالگراییام مبارزه کنم و بالاخره از یه جا شروع کنم.
همین دیگه، برای من اولین بارم بسه
باشد که از در و گهرهای من مستفیض شوید ( ;