یهو دیدم صدام زد سریع رفتم سمتش فک کردم اتفاق ناخوشایندی براش افتاده ،نگرانش شدم .وقتی رفتم پیشش دیدم انگشتش رو گرفته و ناله میکنه و درد داره .فوری حدس زدم زنبور نیشش زده که حدسم درست بود . یهو رفتم به دوران کودکی خودم ،خندم گرفت ولی خب تظاهر کردم که اون لحظه نگرانش شدم و دلداریش دادم نیش زنبور توی دستش مونده بود و اونقد فشارش داده بود که با زهرش خارج شده بود ولی هنوز درد داشت .از نظر من یه اتفاق ساده بود چون به خاطر شیطنت های بچگی این اتفاق بارها برام افتاده بود . یکی از شیطنت های بچگی ما این بود (البته الان پشیمونما ) که میگشتیم و لونه ی زنبورها رو پیدا میکردیم و سر به سرشون میذاشتیم تا تحریک بشن و بیفتن دنبالمون و با کلی استرس و ترس فرار میکردیم اگه نیشمون میزدن که چند دقیقه ایی درد میکشیدیم و از کرده پشیمون میشدیم و یکی دو روزم محل گزیدگی پف میکرد ،مخصوصا اگه صورتمون رونیش میزد با صورت پف کرده و چشمایی که فقط دو سه میلی متر باز میشد میرفتیم مدرسه و میشدیم سوژه اون روز .اگرم میتونستیم فرار کنیم که فتح بزرگی کرده بودیم و چند دقیقه ایی صبر میکردیم و دوباره با یه ترفند دیگه میرفتیم سراغشون .خلاصه اینکه نیش زنبور برا ما نوستالژیه .یکی دو ماه پیش یه ملکه زنبور عسل اومده پشت پنجره خونه لونه کردو چند هراز تا زنبورش هم چسبیده بودن بهش و منظره خیلی جالبی شده بود و من نه تنها اذیتشون نکردم بلکه کلی هم ذوق کردم ولی نامردا نموندن و بعد از یکی دو هفته رفتن .