دوران بچگی من توی یه روستا کنار دریاچه بختگان گذشت .یکی از تفریحات و شیطنتهای بچگی ما این بود که میرفتیم کنار دریا و می افتادیم دنبال این فلامینگوهای بیچاره و از دست ما فرار میکردن . روزهای آخر حیات دریاچه، خیلی از فلامینگوهای که کوچ کرده بودن به خاطر از بین رفتن حیات وحش و مرگ ماهی ها و غلظت خیلی زیاد آب به خاطر نمک ،خیلی هاشون مردن و مریض شدن . اون روزا وقتی کنار دریا میفتادیم دنبالشون بعضی هاشون نمیتونستن پرواز کنن یه خرده میدوین و خسته میشدن ومام میگرفتیمشون .یکیشون رو آرودم خونه بهش آب و غذا دادم ولی انگار مریض بود دلم براش میسوخت بعد از دو سه روز مرد.از اون روز دیگه تصمیم گرفتم اذیتشون نکنم.سالهای بعددریاچه کاملا خشک شد ودیگه ندیدمشون.