خيلي نگران بودم نميدانستم چه طور قرار با هم برخورد كند اما هيچ چيز نمي تونست مخالف ام كند بايد ميرفتم هر جور شده سرسري اماده شدم با چشماي قرمز پف كرده با يك قيافه رنگ پريده توي ايينه كه ديدم وحشت كردم سرسرس يك رژ لب زدم فقط يكم از اون بي روحي در بيام و حركت كردم ادرس يك ويلا توي بالا شهر رشت بود
پيمان=
زماني پروانه زنگ زد فكر نميكردم بخواد درمورد موضوعي كه پيش امده صحبت كند چون درگير كنكور كمتر از ماجرا ها خبردار ميشود براي همين سوال هايي كه ميپرسيد نشان ميداد ميخواهد براي يكي ديگه ادرس بگيره تا خودش توضيح داد كه براي ارام ميخواد دختر همان اختلاص گر. از ديشب دارم فكر ميكنم چه طور ميتونم زودتر برسم به پولام قطعا با شكايت نميتونم زود برسم به پولام چون فوقش زندان اش ميكنند بازم سرم بي كلاه ميمونه
تا اينكه پروانه زنگ زد يك جرقه ايي توي ذهنم باز شد ادرس بدم قطعا اون ميخواد بياد گريه زاري كند التماس كه رضايت بدهم به نظرم بهترين موقع كه با دخترش معامله كنم تا شايد زودتر به پولام برسم ….