ویرگول
ورودثبت نام
Hanieh shahba
Hanieh shahba
Hanieh shahba
Hanieh shahba
خواندن ۱ دقیقه·۲ سال پیش

دنياي ارام #پارت شصت و يك

سوار ماشين شدم برگشتم خانه توي دو روز كل زندگي مون زير رو شد ديگه به قول معروف غم كه از حد بگذرد كلا ميري توي حالت بي حسي كامل الان واقعا هيچ چيز برام مهم نيست

همه اعضا خانواده در سكوت مطلق بودند حتي ارزويي كه روزي پرحرفي نكند روز اش شب نميشد ارام گرفته بود

با مامان و ارزو رفتيم كه من لباسم از مزون دوستم تحويل بگيرم و چند تا كار داشتيم انجام داديم امديم خانه هر چه به مراسم ارمان نزديك تر ميشديم دلهره من بيشتر ميشد چون به سرنوشت ام نزديك تر ميشدم

ديگه نشوني از شوق روزهاي اولمون در وجود هيچ كدوم مون وجود نداشت حتي ارماني كه داشت به ارزوش ميرسيد روز ها در پي هم ميدويدند تا من را برسانند به روزهاي تلخ زندگيم

بالاخره رسيد روزي كه نميدانستيم بايد بخنديم يا به سرنوشت تلخ مون گريه كنيم

صبح زود همه بيدار شديم بابا كه را كلا نميشناختي ان قدر شكسته شده بود توي همين مدت كه همه اين وضع بابا را ميگذاشتند پاي مريضي اش هيچ كس خبر نداشت چه غمي درونمون رخنه كرده و قصد تمامي هم ندارد

ارمتن زودتر از همه رفت تا به كار هاش برسد ما هم ساعت هشت ارايشگاه نوبت داشتيم و جالب است حتي هيچ كدوم مون انگيزه ايي براي رفتن نداشتيم …..

خانهکار
۱
۰
Hanieh shahba
Hanieh shahba
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید