پيمان=
نميتونستم خودم كنترل كنم هر لحظه عصبانيتم بيشتر ميشد اينكه هيچ چيز طبق برنامه ام پيش نرفته بود و تا اين حد همه چي جلو پيش رفت كلا روي عصابم بود لعنت به اين دختر و پدرش نميدانم كجا ميرفتم فقط ميخواستم از اين شهر دور بشوم امروز بدترين روز زندگي ام بود
من=
رسيديم به همون ويلايي كه روز اول امده بوديم اين دفعه فرصت كردم بيشتر ويلا را تماشا كنم . واقعا ويلاي زيبايي بود اهسته توي باغش قدم ميزدم كه متوجه شدم دارد صدايم ميكند
من= بله من همين جا هستم
پيمان=ببين دختر خوب براي تفريح اينجا نياورده امت اينجا قرار كارهاي زيادي كني اول نظرت چيه از استخر شروع كني خيلي وقت تميز نشده امروز ميخواهم شنا كنم فقط دو ساعت وقت داري استخر شسته شده و اب شده باشه
زماني ديذ من با تعجب نگاهش ميكنم گفت:
پيمان=الان هنوز براي تعجب زوده دختر خوب،خدا ميداند تو و پدرت چي پيش خودتون فكر كرديد كه تن به اين كار داديد نه جونم ديگه گول هيچ كدوم تون نميخورم
اينا گفت و رفت حتي نزاشتمن حرفي بزنم ،متوجه شدم اصلا حرف زدن با اين بشر هيچ سود و فايده ايي ندارد چون فعلا نميخواهد هيچي بشنود ……