هر گلی زیباست اما یاس ،چیز دیگریست/ در میان سنگ ها الماس ،چیز دیگریست
ما میان عمرخود خیلی برادر دیده ایم/ در وفاداری ولی عباس، چیز دیگریست
اسطوره ها و افسانه ها شاید برای انسان های هر زمان دست نیافتنی باشند ولی همواره در اذهان آنها ماندگار می ماند .وقتی به واقعه کربلا که ممزوجی از واقعیت و اسطوره است ، نگاه می کنیم رفتارها و کنش های شخصیت های اصلی آن برای مخاطبان هر دوره تصویری متمایز از رفتار معمولی انسان ها خاطره سازی می کند.
وقتی نام امام حسین ،عباس و زینب را می شنویم چه واکنشی در ذهن و احساس ما متبادر می شود؟بله.. برادری ،ایثار ،از خود گذشتگی و مهم تر از آن، وفاداری
وقتی عباس در رود فرات دستهایش را زیر آب زد و مقابل صورت آورد؟ چرا نیاشامید؟ مگر تشنه نبود ؟ ... شاید برای برخی از شماها اسطوره باشد شاید افسانه ولی برای ما یک نماد است .. او به برادرش و اهلبیتش و به خصوص بچه های حرم وفادار بود ،آنها را بر خود مقدم می دانست ،این رمز جاودانگی شخصیت های کربلا به خصوص ابولفضل عباس است .ولی آیا اسطوره ها و واقعیت های تاریخی فقط برای درج در تاریخ نوشته شده اند یا برای نهادینه شدن در میان جوامع بشری؟چقدر امروز به این رفتارها ونمادها نیازمندیم.
امروز در سوگ عزیزی نشسته ایم که خانواده وی معنای انسانیت ،برادری و ایثار را برای ما اصفهانیهای سده 15 هجری شمسی باز تعریف مجددی ساختند.برادری که پس از یک تصادف بیش از 23 سال بر روی تخت فقط با چشمانش نگاه کرد با چشمانش حرف زد و با چشمانش تشکر کرد.ولی پدر و مادرش، برادرانش و خواهرانش و همسر و فرزندان وفادارش دست از وی برنداشتند و مانند امانت الهی او را تا آخرین ثانیه زندگی اش تنها نگذاشتند.
برادران برکتین، امروز در عصری که برخی انسانها به دنبال کسب منفعت از طریق کلاه گذاشتن بر سر نزدیکانشان می باشند، شما انسانیت و از خودگذشتگی را زنده ساختید.شما با رفتارتان الگویی جدید برای برادرانی شدید که فقط کلمه برادری را یدک می کشند و از حال و روز برادر خود سالهاست بی خبرند.
برادر چه شد رسم اخوانیه؟ بیا یاد عهد اخوت کنیم
بگو قافیه سست یا نادرست همین بس که ما ساده صحبت کنیم
خدایا دلی آفتابی بده که از باغ گلها حمایت کنیم
رعایت کن آن عاشقی را که گفت: «بیا عاشقی را رعایت کنیم»
چرا عاقلان را نصحیت کنیم بیایید از عشق صحبت کنیم
حسین قلع ریز /اردیبهشت 1402
