روزگاری که در انییم روزگار غریبی است یکی میگویید داد از روزگار بی وفا یکی میگوید. حیف از این بخت بد. یکی هم وضعيت خودرابه گردن دیگران و بدی آنها میاندازد اما در کنه این ماجرا حقیقتی نهفته است که حتی زره ای انحراف یا خطا در آن نیست همه ما در جایی قرار داریم که خودمان بر اساس تفکر و احساس و اعمالمان مصالح ساخت آن را فراهم کردهایم. لذا بیمعنی است زمین و زمان را مقصر اوضاع کنونی خود بدانیم رسم دنیا همین است هرکس کاشته خود را برداشت میکنم نه کم نه زیاد.