من ذاتا آدم کنجکاوی هستم ، که همین باعث میشه بیشتر سوال بپرسم بیشتر جستجو کنم و بیشتر پیگیر چیزی بشم .
حتی عقیده من بر این که کنجکاوی گاهی ممکن باعث پیشرفت من بشه و همیشه فقط بر این طبق جلد میرم .
البته متوجه شدم که خیلی ها کنجکاوی ذاتی درونی ندارند و اگرچه هم داشته باشند با اون مبارزه میکنند و گاهی اسمش رو فضولی و دخالت کردن میذارن!
اون ها با جریان زندگیشون جلو میرن و زمانی که مشکل و بحرانی به وجود میاد مجبورند اون رو ارزیابی کنند اما زمانی که درمورد خودمون و اطرافمون کنجکاو باشیم همیشه الهام میگیریم که تغییر کنیم .
معنای ساده ی کنجکاوی یعنی یک نیرویی که ما رو متمایل میکنه برای حرکت و سوق دادن به سوی یادگیری یا دانستن چیزی .
اگر شما کنجکاوی را کنار بذارید هیچ وقت نمیتونید خودتون رو بشناسید اطرافتون بشناسید و ....
پس با کنجکاو بودن ما به جلو حرکت میکنیم و در های بیشتری برای یادگیری باز خواهیم کرد و کارهای جدیدی رو انجام میدیم چون کنجکاویم و این ما رو به راه های جدید هدایت میکنه.
پس من ازتون میخوام کنجکاو بمونید به این دلیل که دیدگاه درونی تان را می سازید که این دیدگاه شامل جهان اطراف شما میشود و باعث میشود ایده های جدید خلق کنید و دیدگاه های جدید و اعتقادات جدید پیدا کنید .
بدون کنجکاوی زندگی ادامه ندارد....
بیاید زندگی رو ادامه بدیم ?