
این مطلب قبلا پست شده بود و با اضافه شدن بخش ویزا و ویرایش، دوباره پست شد.
روز به روز دانشجوهای بیشتری پروسهی اپلای تحصیلی رو در مسیر زندگیشون پیش میگیرن و برای ادامه تحصیل به دانشگاههای خوب خارج از کشور میرن. من هم در حین گرفتن لیسانسم در رشتهی مهندسی کامپیوتر از دانشگاه تهران، این کار رو انجام دادم و برای تحصیل در مقطع فوق لیسانس و دکترای دانشگاههای آمریکای شمالی اپلای کردم. توی این متن میخوام تجربهام در این مسیر، بهعلاوه کلیّتی از شیوهی اپلای تحصیلی و مراحلش از دانشگاههای ایران بگم.
اول از همه اجازه بدید که بگم این پست صرفاً تجربهی شخصی من از اپلای تحصیلی هست که دوست داشتم با دیگران (بهخصوص ترمپایینیهای خودم) به اشتراک بذارم. هر حرفی که میزنم ممکنه درست نباشه و نباید بهشون استناد کامل کرد. من خودم معتقدم توی این پروسه اشتباهات زیادی کردم که باعث شد مسیر زندگیم عوض بشه و جلوتر دربارهی بعضیهاش صحبت میکنم. پس لطفاً به این متن صرفاً به چشم یک تجربه نگاه کنید. امیدوارم بتونه براتون مفید باشه و حتی اگه ذرهای بهتون کمک کنه من خوشحال خواهم بود.
اول بذارید خودم رو معرفی کنم. من سال ۱۳۹۵ با سهمیه منطقه ۱ کنکور وارد دانشگاه تهران شدم و شروع به خوندن رشتهی مهندسی کامپیوتر کردم. بهتازگی -یعنی اسفند ۱۳۹۹- هم فارغالتحصیل شدم. اطلاعات کلی رزومم به شکل زیر هستش:

فیلدهایی که غالباً اپلای کردم هم سه فیلد Cloud Computing، Distributed Systems و ML for Networking بود.
در کل ۱۰تا دانشگاه اپلای کردم که ۷تا از اونها توی کشور کانادا و ۳تای دیگه تو آمریکا بود. ۳ دانشگاه یکسره رد شدم، یک دانشگاه اول رفتم توی لیست انتظار و بعد رد شدم، یک دانشگاه از اپلایش کنار کشیدم و ۵ دانشگاه هم قبول شدم. اطلاعات دقیقترش به شکل زیر هست:

برای اپلای یه سره از لیسانس، قبل از شروع سال آخر تحصیلتون باید زبان بخونید و یکی از امتحانهای TOEFL یا IELTS رو بدین (همینطور شاید GRE). از اواخر تابستون باید شروع کنید به ایمیل زدن به اساتید دانشگاههای آمریکای شمالی و بسته به جوابی که میگیرید برای اون دانشگاهها توی آبان و آذر اپلای کنید. توی مرحلهی بعد مصاحبه با اساتید شروع میشه و بعدش هم جوابها تا اواخر فروردین میاد. اگر تصمیم گرفتین که یکی از دانشگاههایی که قبول شدین رو برین باید برای ویزا اقدام کنید و وقت سفارت بگیرید. اگر همه چی درست پیش بره آخر تابستون بلیطتون رو میگیرین و پاییز میرین سر کلاساتون.
سعی کنید توی مسیر اپلای تا میتونید به دوستاتون کمک کنید. رقیبهای شما دوستاتون و همدانشگاهیهاتون نیستن. اینقدر تعداد افرادی که از کشورهای مختلف (هند، چین و ...) اپلای میکنن زیاده که اصن نباید به این چیزا فکر کنید. پس تا میتونید، هر اطلاعاتی دارید رو با دوستاتون به اشتراک بذارید.
در ادامه هر کدوم از این مراحل رو بیشتر شرح میدم و تجربهی خودم راجع بهشون رو میگم. بعضی جاها ممکنه به اندازهی کافی توی پروسه عمیق نشم و بهتره از سایتها، کانال و ... استفاده کنید تا اطلاعاتتون کامل بشه (سعی میکنم انتهای مقاله، بخش منابع هر چیزی که به ذهنم میرسه رو بذارم). طبق تجربهام اگه چند نفر باشید که با هم کارای اپلایتون رو انجام بدید بهشدت سرعتتون بالا میره. علاوهبر اون وقتی وارد پروسه بشید خیلی از چیزا رو خودتون میفهمید و الان دونستنش شاید بهتون زیاد کمکی نکنه.
پایهی اپلای از لیسانس اینه در طول تحصیلتون درسها رو تا حد قابل قبولی بخونین و سعی کنید اگر وقتی آزاد داشتید به کار تحقیقاتی بپردازید. به نظر من تقریبا با هر معدل بالای ۱۴ای میشه اپلای کرد چون به شدت دانشگاهِ خوب برای اپلای وجود داره.
شاید واسه بعضی درسها فقط نمره مهم نباشه و یادگرفتن اون مبحث مهمتر باشه. چرا که توی مصاحبههایی که در پیش دارید قطعاً بهدردتون میخوره و میتونید با اون دانش خودتون رو اثبات کنید. یهسری مصاحبهها هم اصلاً به این دانش نیاز دارن. البته در آخر عدد نمره هست که قبل از دعوت مصاحبه شما باهاش قضاوت میشید و بهتره که اون خوب باشه.
تجربه: من خودم توی دو سال ابتدایی تحصیلم که درسها تخصصی نبودند زیاد درس نخوندم. شاید چون علاقهای به بیشتر درسای عمومی نداشتم. اما دو سال بعدی درسهای تخصصی رو جدیتر گرفتم و بیشتر زمانم رو بهشون اختصاص دادم. درس نخوندنم توی دو سال اول کلی تاثیر منفی روی معدلم داشت و شاید روی اپلایم تاثیر زیادی نداشت ولی همیشه اعتماد به نفسم رو تحت تاثیر قرار میداد. نمیدونم اگر با دانش الانم برگردم به اون زمان درس بیشتری بخونم یا نه. فکر کنم جوابش نه باشه. علاوه بر نمره و معدل من سعی کردم دوتا از تابستونهای دوران تحصیلم کار تحقیقاتی انجام بدم. تابستون سوم پیش یکی از اساتید کار ML کردم و تابستون چهارم تحصیلم هم روی پروژه کارشناسیم با عمق بیشتری با یکی دیگه از اساتید دانشگاه کار کردم.
هر دانشگاهی بخواید توی آمریکای شمالی اپلای کنید حداقل یک مدرک زبان (IELTS یا TOEFL) با نمرهی قابل قبول نیاز داره. تقریباً همهی دانشگاههای آمریکا و تعداد زیادی از دانشگاههای کانادا علاوه بر امتحان زبان ازتون میخوان که امتحان GRE رو هم بدید. البته امسال به خاطر کرونا تقریباً هیچ دانشگاهی این امتحان براش ضروری نبود. من خودم TOEFL دادم و نمرم ۱۰۸ (R:30, L:29, W:26, S:23) شد. همینطور امتحان GRE ثبتنام کرده بودم که به دلیل کرونا کنسل شد و ندادم.
پیشزمینه - TPO: آزمونهای TPO، آزمونهایی برای شبیهسازی محیط تافل هستند که توسط خود ETS (برگزارکنندهی تافل) طراحی شدن. پس میتونن بهترین منبع برای تمرین امتحان تافل باشن.
این امتحان از ۴ بخش (skill) تشکیل شده: speaking, listening, reading, writing
بخش reading:
توی بخش reading به شما ۳ یا ۴تا متن داده میشه و از هرکدوم ۱۰تا سوال میپرسه. این سوالات سبکشون کامل مشخصه و تعدادشون هم به صورت حدودی مشخصه. از طرفی، دایره لغات این متنها کاملا مشخصه. برای همین بعد از تمرین زیاد میشه به راحتی تسلط کامل روی این بخش پیدا کرد.
من برای تمرین توی زمان یکی از آزمونهای TPO رو میزدم و بعدش بررسیش میکرد. یعنی میدیدم کدوم سوالارو اشتباه زدم و چرا. همینطور کلماتی که برام جدید بودند رو یه جا با معنیشون مینوشتم. البته بعدا این کلمات رو نمیخوندم.
بخش listening:
توی این بخش به شما ۳-۴تا lecture و ۲-۳تا مکالمه داده میشه و از هرکدوم تعدادی سوال میپرسه. مثل بخش reading تعداد و سبک سوالا مشخصه و با تمرین به راحتی میشه روی این بخش هم مسلط شد.
برای تمرین این بخش مثل بخش reading عمل کردم. نکتهای که توی این بخش وجود داره یادگیری مهارت یادداشتبرداریه. چون که هر کدوم از این تسکها ۳ تا ۵ دقیقه طول میکشن و نکات بسیار زیاد و بعضاً پراکندهای توشون گفته میشه. پس به یاد نگهداشتن اونا تقریباً غیر ممکن میشه و باید تا جای ممکن یادداشت بشن.
بخش writing:
این بخش از دو تسک مختلف تشکیل شده. توی تسک Integrated به شما یک reading داده میشه بخونین، بعد یک listening گوش میدین و بعدش باید خلاصشونو توی یک writing حدوداً ۳۰۰ کلمهای بنویسید. توی تسک Independent هم یک سوال پرسیده میشه و شما باید یک writing حداقل ۳۰۰ کلمهای در جواب اون سوال بنویسید.
برای تمرین این بخش میشه توی زمان writing هارو بنویسید و بعدش اونهارو بررسی کنید. برای بررسی گرامری میتونید از سایت Grammarly استفاده کنید. من علاوهبر این سعی میکردم به کمک یکی از دوستام این بخش رو تمرین کنم و برای همدیگه رایتینگها رو تصحیح میکردیم. اینکار خیلی مفید بود. همینطور چند باری دادم بیرون برام تصیحی بکنن. سایتا و کانالای مختلفی هستن که اینکارو میکنن.
بخش speaking:
این بخش از یک تسک Independent و ۳ تسک Integrated تشکیل شده. به شما بین ۱۵ تا ۳۰ ثانیه زمان برای فکر کردن داده میشه و ازتون میخوان ۴۵ تا ۶۰ ثانیه، با کامپیوتر صحبت بکنید و صداتون ضبط بشه.
برای تمرین من سعی میکردم هر کدوم از تسکهارو چندین بار ضبط بکنم تا جایی که بدون غلط و روان یک تسک رو بگم. این کار خیلی تمرین خوبی بود و کاملاً پیشرفت رو حس میکردم. یک بار هم برای تصحیح دادم بیرون تا نکات کلی رو متوجه بشم.
این بخش ترسناکترین بخش برای من بود و همین باعث شد که همش ازش فرار کنم و دیر شروع به تمرین کنم. و خب نتیجش رو هم دیدم.
دانشگاههای خوب کانادا معمولاً توی سایت اپلیکیشنشون نوشتن از شما نمرهی بالای ۱۰۰ میخوان. البته خیلیهاشون با نمرهی کمتر هم ممکنه قبول بکنند (در صورتی که استادی شمارو بخواد. جلوتر دربارش صحبت میکنیم) .
دانشگاههای آمریکا هم مینیمم نمرشون معمولا از دانشگاههای کانادا کمتره و عددشون خیلی متغیره.
بعضی از دانشگاهها هم روی skillهای مختلف شرط میذارن.
من خب چون این امتحان رو ندادم نمیتونم نظر خاصی بدم. ولی خب به طور کلی مشابه آزمون تافل از ۴ بخش تشکیل شده. سبک امتحان کمی فرق میکنه. در بخش speaking با یه آدم صحبت میکنید. و نمرهای که توی این امتحان میتونید کسب بکنید بین ۰ تا ۹ هستش.
نمرهی ۷ آیلتس رو معادل با نمرهی ۱۰۰ تافل میدونن.
این امتحان از سهبخش تشکیل شده. بخش Analytical Writing که از شما سوالهای تحلیلی پرسیده میشه و هدف اصلی اینه ببینند چطور میتونید تحلیل بکنید و یه متن تحلیلی بنویسید. بخش Quantitative که سوالای ساده ریاضی و آماری پرسیده میشه و با یکی دو روز کار کردن میشه نمرهی کامل کسب کرد. در آخر هم بخش Verbal که سختترین بخش این امتحانه و بیشترش حول لغات پیچیدهی ادبی که حتی یک آدم native هم شاید ندونه میچرخه.
نمرهدهی: (W: 0-6, Q: 130-170, V:130-170)
من ندیدم دانشگاهی روی نمرهی امتحان GRE محدودیت و یا مینیممی بذاره.
تافل بدم یا آیتلس؟ کاملا بستگی به خودتون داره و باید دربارهی هر کدوم تحقیق کنید و ببینید با کدوم راحتترید. مثلاً من دوست نداشتم با یه آدم واقعی انگلیسی صحبت کنم و سراغ آیتلس نرفتم.
اپلیکیشن/سایت Memrise: یکی از مهمترین بخشهای زبان خوندن افزایش دانش لغویتونه. خصوصا برای امتحان تافل که لغاتش مشخص هستند. من از سایت Memrise برای خوندن لغت استفاده کردم و دو لیست ۴۰۰ کلمهی تافل و ۱۲۱۲ رو از این برنامه خوندم که بخش زیادی از این امتحان رو پوشش داده. این برنامه میبینه شما چه لغتی رو ممکنه یادتون رفته باشه و بهتون به روش فلشکارت یادآوری میکنه.
سایت Grammarly: همونطور که گفتم، این سایت برای چک کردن گرامر متن و درستنویسی استفاده میشه. علاوه بر اینکه میتونه توی تصحیح رایتینگها بهتون کمک بکنه، توی قدم بعدی یعنی مکاتبه با اساتید به شدت بهتون کمک میکنه. این کانال اکانت پریمویمش رو با قیمت خوب میفروشه. ما ۴ نفر شدیم و یه اکانت یه ساله گرفتیم. ماکسیمم ۵ دیوایس همزمان میتونن به یه اکانت وصل بشن.
کتاب Grammar in Use: من چون پایهی گرامریم ضعیف بود این کتاب رو گرفتم و بخشیش رو خوندم. انصافاً خیلی کتاب خوبی بود. دو سطح Intermediate و Advanced داره.
به کی بدم تصحیح کنه؟ یه روش خیلی خوب و کمخرج اینه با دوستاتون دورهمی کار بکنید و Writing/Speaking همو تصحیح بکنید. اما خب دوستاتون متخصص تافل نیستند و حداقل یه بار نیازه یه سری نکته رو از گوش یه متخصص بشنوید. افراد زیادی با قیمتای زیادی برای اینکار هستند و با یه سرچ کم تو گوگل کلی سایت پیدا میکنید. من دادم به آقای x تا تصحیح کنه. مصحح خیلی حرفهای هستند اما نوبتدهی خیلی سختی داره و واسه همین من یکی دو بار بهشون بیشتر نتونستم بدم تصحیح کنن.
در این مرحله باید اساتیدی که فیلدشون به فیلدی که میخواین اپلای کنین نزدیکه رو پیدا کنین و بهشون ایمیل بزنید.
فاکتورهای زیادی هستن که میتونن توی انتخاب دانشگاه برای شما مهم باشن. رنک دانشگاه، کشور دانشگاه، ایالت دانشگاه و مهمتر از همه استادی که میخواین باهاش کار کنین جز این فاکتورها هستن.
آیا رنکنیگ دانشگاه مهمه؟ اگر بخواید در آینده وارد دنیای آکادمیک بشید (استاد دانشگاه شید)، بله تا حد زیادی. اما در صورتی که بخواید وارد دنیای صنعت بشید، نه زیاد. توی دنیای صنعت تواناییها و کارهایی که کردید میتونه تاثیر بیشتری داشته باشه. همینطور در نظر داشته باشید که خیلی از این رنکینگها امکانات دانشگاهها، شهر اون دانشگاه و ... رو در نظر نمیگیرن و صرفا روی خروجی ریسرچ اون دانشگاه تمرکز دارن.
بهترین روش برای پیدا کردن اساتید مراجعه به سایت دانشکدهی مربوط و دیدن سایت شخصی استاده. به عنوان مثال شما میدونید که میخواید توی فیلد Software از علوم کامپیوتر اپلای بکنید . پس اسم دانشگاه مورد نظرتون رو به همراه رشتهتون سرچ میکنید و بعد توی بخش اساتید، استادهای اون دانشگاه رو میبینید. از طرفی فیلدتون کمکتون میکنه صرفاً دنبال اساتیدی که توی فیلد شما کار میکنن بگردین.
مثال:


توی مرحلهی ۲ اگه دیدید فیلد استاد بهتون میخوره و ارزش دیدن داره به مرحلهی ۳ و ۴ برین.


دلیل اینکه روی دیدن فیلد استاد توی مرحلهی ۲ تاکید دارم اینه که تعداد استادهای دانشگاهها خیلی زیاده و به نظرم دیدن سایت یه استادی که فیلدش اصلاً بهتون نمیخوره اتلاف وقته. به طور کلی فرآیند ارسال ایمیل خیلی وقتگیره و اگر بتونید اینجا وقتتون رو ذخیره بکنید که توی مراحل بعدی ازش استفاده کنید خیلی میتونه به دردتون بخوره.
خیر! مهمترین قدم ایمیل زدن اینه که برین استاد رو دربارش تحقیق کنید! این مرحله رو خیلیها نادیده میگیرن و به نظر من خیلی مهمه و میتونه بسیار تاثیر گذار باشه.
منظورم از تحقیق کردن عمیقتر شدن توی کاریه که استاد میکنه. همونطور که دیدیم خیلی از استادا کلیت کاری که میکنن رو توی صفحهی اول سایتشون مینویسن. اما اون کلیت بسیاری از مواقع کافی نیست و ریسرچ اخیر استاد رو کامل نشون نمیده. این تحقیق رو هم با نگاه کردن به مقالههای اخیر استاد انجام میدیم. من تحقیق روی استاد رو به دو دسته کلی تقسیم میکردم و بنا به اون دو مدل ایمیل به اساتید میزدم.
توی این مرحله ممکنه متوجه بشید که کار استاد رو اصلا دوست ندارین و یا اینکه بفهمین خیلی بیشتر از اون چیزی که فکر میکردین به کارشون علاقهمندین. بهترین دستاورد این مرحله.

تحقیق عمیق: توی این مدل من صرفاً بخش چکیده مقالههای استادها رو نگاه میکردم و با کارشون بیشتر آشنا میشدم.

تحقیق عمیقتر: این تحقیق با خوندن چند مقالهی مختلف از استاد که به نظرتون عنوان و چکیدش باحاله انجام میشه. دقت کنید که عمق مقاله خوندنتون باز هم میتونه levelهای مختلف داشته باشه. مثلا مقالههارو با دقت زیاد بخونید که توی ایمیلتون دربارش صحبت کنید و یا صرفا خوندن مقالهها به صورت روزنامهوار باشه تا بیشتر با کار استاد آشنا شید و ببینید که دوستشون دارید یا نه.
استفاده از این مدل میتونه یه قمار باشه! شما باید وقت خیلی خیلی زیادی برای خوندن مقالههای استاد بذارید و در ادامه شاید اصلا استاد دانشجو نخواد و جواب ایمیلتون رو نده. پیشنهاد من اینه که برای همهی اساتیدی که خوشتون از کارشون میاد اینکار رو نکنید و صرفاً تعداد محدودی که واقعاً از کارشون هیجانزده میشید رو مقالههاش رو دقیق بخونید. من خودم برای تعداد انگشت شماری از اساتید اینکار رو کردم.
همونطور که گفتم با توجه به مدل تحقیقی که از اساتید کردید میتونه مدل ایمیل زدنتون فرق بکنه. اما به صورت کلی من توی پاراگراف اول یه توضیح مختصر از خودم میدادم و میگفتم که چطور با اون استاد آشنا شدم. توی یک/دو پاراگراف بعدی میگفتم چرا به کار استاد علاقه دارم و چه کارهای مربوط به اون قبلا انجام دادم. توی پاراگراف آخر میگفتم میخواستم ببینیم که آیا شما پوزیشنی برای من دارید یا نه.
وقتی که مقالههای استاد رو خوندین میتونید توی ایمیل اضافه کنید که چرا اون مقالهها براتون جالب بودن و یا اینکه چطور میشه اون مقاله رو بهتر کرد (این یکم سخته و خیلی وقتا نمیشه).
نمونهی ایمیلهایی که من میزدم:
ایمیل عادی:
Dear Prof. ....,
I am Farzad, a senior B.Sc. student at the University of Tehran, majoring in Computer Engineering, and my last two year’s GPA was 19.24/20. I am interested in your research field, and I plan to apply for the University of Chicago's graduate program. I became familiar with your expertise through your recent papers and our prior work on Virtual Network Embedding.
Your research on Applications of ML in Network Control intrigues me. After passing the Computer Networks and Artificial Intelligence courses, I developed an interest in the area. During my study, I started to research this field by proposing a novel machine learning methodology to solve a graph-based network virtualization problem, which can be used as a building block in future network control systems. Due to my prior Machine Learning research internship at the University of Tehran’s Science and Technology Park, I had this opportunity to deepen my knowledge on the subject of ML. I’ve also become familiar with distributed systems concepts through the Cloud Computing Concepts course and its course projects. Considering your research, I believe that my research interests align nicely with yours.
I was wondering if there is a graduate position available for me to pursue my education under your supervision. My CV and transcript are attached to this email for extra details regarding my education and work experience. I have also taken the TOEFL exam with a score of 108/120. Should you require additional information, please do not hesitate to contact me.
I really appreciate your time, and I am looking forward to your kind reply.
Sincerely
ایمیل با ذکر مقالهها:
Dear Prof. ....,
I am Farzad, a senior B.Sc. student at the University of Tehran (Ranked 1st in Iran according to 2020 US news ranking), majoring in Computer Engineering. My last two year’s GPA was 19.24/20, and I am interested in your research field. I became familiar with your expertise through your website and two of your recent papers ( “BotChase”, “ATMoS”).
Your research on Driverless Networks and Applications of ML in Networking intrigues me. After passing the Computer Networks and Artificial Intelligence courses, I developed an interest in the area. During my study and one of my internships in ML, I started to research the intersection of networks and ML by proposing a novel machine learning methodology to solve a graph-based network virtualization problem (VNE), which can be used as a building block in future cloud systems. My results were accepted as a full paper in the International Conference on Network and Service Management (CNSM 2020), in which I had a major contribution. I also became familiar with distributed systems concepts through the Cloud Computing Concepts course and its course projects. Considering your research projects, I believe that my research interests align nicely with yours.
As you mentioned in the BotChase paper, due to the network’s topological properties, graph analysis using ML can be leveraged to solve many problems in networking. I really appreciate how features aggregated across the graph and how different ML models were compared to get the best results in this paper. I believe some more new methods like Graph Neural Networks, a modern machine learning architecture that can aggregate multiple features across a graph’s nodes while integrating its topology, can also be used in this paper. For example, the proposed approach’s feature extraction and normalization phases can be done automatically using some GNN layers.
I was wondering if there is a graduate position available for me to pursue my education under your supervision. Should you require additional information, do not hesitate to contact me. My CV and transcript are attached to this email for extra details regarding my education and work experience. I have also taken the TOEFL exam with a score of 108/120.
Sincerely
اگر دقت کنید میبینید که بخش زیادی از این ایمیلها قابل استفاده در ایمیلهای بعدی میتونن باشن و صرفا کافیه مقدار کمی از ایمیل رو بسته به اساتید مختلف، فیلدشون و مقالههایی که ازشون خوندین عوض کنید.
اگر استاد بعد از مدتی جواب ایمیلتون رو نداد میتونید ایمیل ریمایندر بزنید تا شاید جوابتون رو بده. هر چقدر هم خواستید میتونید ایمیل بزنید :)) دیده شده که بالاخره جواب میدن.
من خودم اگر خیلی از کار استاد خوشم میومد تا پنج، شش بار هم ریمایندر میزدم و یکی از همین اساتید هم بعد از مدتی پاسخ داد و آخر هم ادمیشن داد. پس ناامید نشین.
یه نمونه متن ریمایندر که میتونید به ایمیلهای قبلیتون ریپلای بزنید:
Dear Prof. ...,
Previously, I wrote you a letter to ask about the possibility of joining your research group as a prospective graduate student. Still, according to your busy schedule, I am resending my note just in case.
Thank you for your time. I am looking forward to your kind reply.
Sincerely
پاسخی که از اساتید دریافت میکردم رو به سه دستهی کلی تقسیم میکردم و با توجه به اون تصمیم میگرفتم که اون دانشگاه اپلای کنم یا نه.
۱. پاسخهای تمپلیتی: این پاسخها عموماً پاسخهایی هستند که اساتید برای همه میفرستن و نمیشه زیاد روشون حساب باز کرد. توی متن ممکنه بگن لطفاً اپلای بکن. یا اینکه بگن من وقتی اپلای کردی اپلیکیشنت رو بررسی میکنم. یا اینکه بگن من دانشجو نمیگیرم. کلا چیزی که میشه ازش برداشت کرد استاد ایمیلتون رو کامل بررسی نکرده (ممکنه وقت نکرده باشه).
همونطور که گفتم این ایمیلا زیاد قابل اعتماد نیستن و باید ببینید که ارزششو داره مقدار زیادی پول بدین و اپلای کنید برای اون دانشگاه یا نه.
چند نمونه پاسخ تمپلیتی:
Hi,
Thanks for your interest.
Regarding admission, if you apply to Systems and Networks at Waterloo and
mention my name on your application as a potential supervisor,
I may get to look at your application when I look through the
applicant pool to decide who to admit. As you probably know,
admission to a strong CS graduate program like Waterloo's is
competitive. Usually, we have many more qualified applicants
than number of admission spots so only the most qualified applicants
are offered admission, meaning that unfortunately not all qualified
applicants can be offered admission. Please ensure that you include
GRE scores in your application.
My research involves designing and building systems.
Thus, systems experience gained from building or working on distributed
systems, database systems or operating systems is important.
Regards,
Hi,
Thanks for your interest in my research group. Please apply to the MASc program , and include my name in your list of preferred supervisors.
۲. پاسخهای تمپلیتی، اما بهتر: این پاسخها عموماً لحن بهتری دارن و میشه ازشون برداشت کرد که استاد رزومهی شما رو بررسی کرده. اگر چه خیلی وقتا تشخیصشون از پاسخهای تمپلیتی میتونه سخت باشه. من خودم برای چنتا از این پاسخها اپلای کردم و در انتها بعضیها رو ازشون ادمیشن گرفتم و بعضیها بعد از اپلای اصلا پاسخ ایمیلم رو هم ندادن.
مثلا این دو ایمیل نمونه از ایمیلی هست که بعد از اپلای منجر به ادمیشن/مصاحبه شدند:
Hi Farzad,
Yes we have available positions in my group and your CV seems to match some of current research projects. Please apply and inform me when you do so. Good luck
Best regards
Dear Farzad,
Thank you for your interest. There is an opening for a PhD position in my group starting in Fall 2021. I encourage you to apply to our CS school in Waterloo and in the application form put my name as requested supervisor, this way your application is brought to my attention. You can also let me know once you have applied. We can then set up a call to discuss potential research projects in areas of interest.
Best regards
این هم یه نمونه از ایمیلی که بعد از اپلای دیگه پاسخی نگرفتم ازشون:
Hi Farzad,
Good to hear from you and thanks for your interest! I do plan to recruit 1-2 phd students in the coming cycle and your background does look like a good match. Please apply for our phd program by the deadline and drop me a note once you are done.
Thanks!
Best,
همینطور پاسخهای خیلی زیاد دیگهای هستن که الان پشیمونم چرا براشون اپلای نکردم. در کل شانس خیلی توی این پروسه تاثیر داره.
۳. پاسخهای مصاحبهای: توی این پاسخها اساتید شمارو به مصاحبه دعوت میکنن و این باعث میشه قبل از اپلایتون خیلی چیزا متوجه بشید و اگر نیاز باشه، مطمئنتر اپلای بکنید. تعداد این پاسخها میتونه خیلی کمتر از مدلهای قبلی باشه و به نظرم حتما نیاز نیست که پاسخ ایمیل به مصاحبه منجر بشه. من خودم تعداد خیلی کمی (شاید ۱ یا ۲تا) از این پاسخها داشتم.
نمونه:
Hi Farzad,
I haven't fully determined my hiring strategy for this upcoming year. However, your profile may match some of our projects, and I would like to chat with you. What is your availability the week Nov. 16-20?
Best,
چه تاریخی ایمیل بزنم؟ ر.ج.ک. به بخش زمانبندی.
آیا از میل تِرَکِر استفاده کنم؟ ۹۹ درصد مردم میگن نه و من خودم استفاده نکردم. اما خودمونیم واسه چی اصلاً استفاده کنیم؟ مگه بدونیم یکی ایمیلمون رو خونده یا نه چه فایدهای میتونه داشته باشه برامون؟
شیت: حتما یک excel / sheet برای نگهداری اساتیدی که بهشون ایمیل زدید/میخواید ایمیل بزنید، تاریخ ایمیلهایی که زدید، پاسخهایی که دریافت کردید، سایتشون و ... داشته باشید. شما ممکنه به تعداد زیادی از استادهای دانشگاههای مختلف ایمیل بزنید و قطعا یادتون نمیمونه چیکارا کردید و ممکنه خیلی چیزارو اون وسط گم کنید.

سایت Grammarly: گرامر و درستی متن ایمیلتون رو حتماً چک بکنید. با سایت Grammarly و با دوستاتون.
اگر جوابی نگرفتم از یک دانشگاه اپلای کنم؟ ببینید تقریباً میشه گفت تا وقتی استادی شمارو نخواد دانشگاه شما رو قبول نمیکنه. اگر میدونید صرفاً با نوشتن اسم استاد، اون استاد اپلیکیشن شمارو بررسی میکنه میتونید اپلای کنید.
بعد از اینکه ایمیل زدیم و تعدادی استاد پیدا کردیم باید برای دانشگاهها اپلای بکنیم. در حین اپلای برای دانشگاهها و پر کردن فرم اپلیکیشن میشه به ایمیل زدن ادامه داد و تا روز ددلاین دست از اینکار نکشید. به طور کلی ددلاین اپلیکیشن دانشگاههای آمریکای شمالی توی ماههای دسامبر و ژانویه هستن.
اصولاً اپلای برای دانشگاه زیاد کاری سخت نیست و بخش سختش فراهم کردن مدرکهاشه. معمولا مدارکی که دانشگاهها نیاز دارن CV ،SOP و توصیهنامه هست و در کنار اون یک سری اطلاعات شخصی مثل آدرس، شماره تلفن و ... . ممکنه یک دانشگاه مدرک دیگهای علاوهبر این مدارک بخواد (مثلا یک essay اضافه علاوه بر SOP) یا اینکه یک یا چندتا از این مدارک رو نخواد (مثلا دانشگاه Calgary توی فرمش نه CV میخواست نه SOP!).
توی رزومه که معمولا ۲-۳ صفحه هست باید کارایی که در حین دانشگاه و بعد از اون انجام دادین بنویسید. تا دلتون هم بخواد توی اینترنت تمپلیت آماده هست که میتونید روی اون اضافه کنید. بخشهای رزومهی من به شکل زیر هست:
یهسری از تیترهای رزومه مشخصه و توی همهی تمپلیتها هست و فک کنم که مهم باشه حتماً وجود داشته باشن. مثل Education، Honors and Awards، Research Interests و Skills. از طرفی از اونجایی که ما به عنوان یه دانشجوی کارشناسی شاید کار خیلی زیادی انجام نداده باشیم میتونیم یه سری تیتر تا حدی مربط که کارای مهممون رو پوشش بده به رزومه اضافه کنیم.
برای ترتیب تیترها هم شاید یه استاندارد واحد وجود داشته باشه و خوبه که تا حدی به اون پایبند باشیم ولی خب انعطافپذیره. مثلا حواستون باشه همیشه اولین تیتر Education هستش.
در کل پیشنهادم اینه که قبل از شروع نوشتن رزومه، تعداد خوبی رزومهی ملت رو ببینید (تو اینترنت ریخته، مثلا میتونید رزومههای دانشجوهای اساتید رو ببینید یا رزومههای سالبالاییهاتون) و بعد شروع کنید رزومهی خودتون که مختص به خودتون هم هست بنویسید.
چند نکتهی مهم راجع به رزومه:
سختترین مدرک فرم اپلیکیشن دانشگاهها اینه. به صورت کلی این مدرک برای دانشگاههای مختلف میتونه فرق کنه اما عموماً شالودهی انگیزهنامه یکیه برای دانشگاهها و میتونه همهاش دوباره استفاده بشه.
خیلی از دانشگاهها برای این essay یه سری سوال مطرح کردن که بهترین و درستترین کارش اینه اون سؤالا رو جواب بدید. مثلا به سوالایی که دانشگاه تورنتو پرسیده دقت کنید:
Provide a personal essay of up to two pages in length that discusses your career goals, why you want to do research, the areas of research that interest you, and your skills or qualifications. Describe any original research you have done – the results, their importance, and your particular contributions. If you have specific research plans, outline them here. Include the names of any faculty whom you are particularly interested in working with. Be concise and use specific examples rather than vague general statements.
یا مثلا یه دانشگاه دیگه:

اگه دقت کنید خیلی مشترک دارن و میشه واقعا یه متن نوشت واسه دوتاش استفاده کرد. ولی بعضی وقتا یه سری سوال هستن که ننوشتین و باید جواب بدین.
انگیزهنامهی من کمی حالت داستانی داشت. اول میگفت وارد دانشگاه شدم با رتبهی کنکور خوب و به خاطر علاقه و سابقهی کمم توی حوزهی کامپیوتر این رشته رو انتخاب کردم. بعد میگفت که یه کارآموزی رفتم و کار عادی نرمافزار رو تجربه کردم دیدم میخوام ریسرچ رو هم تجربه کنم. واسه همین رفتم پیش فلان استاد کار ریسرچ کمی توی فلان حوزه انجام دادم و خوشم اومد. بعدش گفتم برم توی حوزهای که خیلی علاقه دارم با یه استاد دیگه کار کنم و نتیجش شد یه مقاله. یکم درباره مقالهام بعدش توضیح دادم و در انتها اینکه چرا اون دانشگاه رو انتخاب کردم و دوست دارم با کدوم استادا کار کنم و چرا.
دقت کنید کاملا به خودتون مربوطه که چطور انگیزهنامه رو بنویسید و برعکس CV بهتره قبلش مال بقیه رو نبینید و خودتون سعی کنید به سوالا جواب بدید تا ذهنتون محدود به جوابای بقیه نشه.
چند نکتهای که برای نگارش انگیزهنامه به ذهنم میرسه:
معمولا هر دانشگاه از شما ۲ یا ۳ (بیشتر ۳) توصیهنامه میخواد که توسط افراد آکادمیک (معمولا استاد دانشگاه یا ریسرچر حرفهای) نوشته شده باشه. شاید یه سری دانشگاهها بگن یه نفر میتونه آکادمیک نباشه ولی من خیلی کم دیدم.
برای توصیهنامهها از اساتیدی که باهاشون کاری انجام دادین درخواست کنید تا توصیهنامه خوب براتون بنویسن. دقت کنید توصیهنامهها خیلی مورد توجه دانشگاهها هست و با دقت خونده میشن. پس هرچی بتونه بهتر براتون بنویسه سودمندتره.
چه توصیهنامهای خوبه؟ حقیقتش من فکر میکنم این خیلی سلیقهای باشه و بستگی به هیئت بررسی اپلیکیشنها داشته باشه. اما به طور کلی یکسری حرفهای تکراری در رابطه با اینکه توصیهنامهی خوب چیه هست که میتونید توی این لینک (بخش توصیهنامه) ببینید.
مثل بخش ایمیل توصیه میکنم که حتما یک شیت/اکسل از ددلاین دانشگاهها، استادی که براش میخواید اپلای کنید، سایت اپلیکیشن، مراحلی که تا به الان از اپلیکیشن اون دانشگاه پیش رفتین و ... داشته باشین تا خدای نکرده ددلاین دانشگاهی رو از دست ندین و حواستون به همه چیباشه.
بعد از اینکه فرمها و مدارک رو تا تاریخ ددلاین اپلای دانشگاهها کامل کردین، اپلیکیشن رو سابمیت میکنید. بعدش منتظر میمونید تا باهاتون تماس گرفته بشه برای مصاحبه یا اینکه نتیجهتون یه سره گفته بشه.
یکی از بخشهای سخت اپلای مصاحبههاشه. اساتیدی که از رزومهی شما خوششون بیاد شمارو به مصاحبه دعوت میکنن. من این مصاحبهها رو بر حسب تجربهای که داشتم به سه دسته تقسیم میکنم: تکنیکال - عمومی - جذبکننده
۱. مصاحبه عمومی:
مصاحبهای که ممکنه بیشتر باهاش مواجه بشید.
توی این مدل مصاحبهها هدف اساتید بیشتر شناخت شماست. معمولا اساتید میخوان در کنار رزومهی فنیتون که قبلا دیدن، ببینن چه جور آدمی هستید و هدفتون از اپلای برای اون دانشگاه چیه. عموماً اینجور شروع میشه که استاد خودش رو معرفی میکنه و بعد میگه خب حالا شما خودتو معرفی کن و بگو چه کارایی کردی. بعد با توجه به اون ازتون یکسریی سوال میپرسه. مثلا میگه چجوری به فلان استاد گفتی میخوای باهاش کار کنی. یا اینکه چطور کارت رو توی فلان پروژه پیش میبردی و مراحلش چی بود. سوالای این مصاحبه میتونن مشابه سوالای زیر باشن:
1. tell about yourself and background
2. what are your research interests
3. why you have picked this special area
4. why you want to study M.Sc. / Ph.D.
5. why you have picked this lab
6. what is specific about working in this lab with this team and on this subject
7. how much supervision do you need
8. how would you establish a project from scratch, how would you estimate, plan, and execute
9. what has been your most significant skill that has helped you throughout the years
۲. مصاحبه تکنیکال:
این مصاحبهها فنی هستند و اساتید میخوان بدونن در کنار رزومتون چقدر مسلط هستید.
این مصاحبهها میتونه دربارهی خود کاری که کردید باشه و نیاز باشه شما به صورت فنی اون رو توضیح بدین. ممکنه که استاد بهتون بگه فلان کارتو براش اسلاید آماده کن که ارائه بدی. یا اینکه تو مصاحبه ازتون بپرسن فلان جا از چه روشی برای حل مسئله استفاده کردید و ریز جزئیات رو ازتون بپرسن.
علاوهبر این، این مدل مصاحبهها میتونن درسی باشن. مثلا فلان موضوع توی فلان درس رو بگن توضیح بده و ازش سوال بپرسن. پیشنهادم اینه قبل از مصاحبههای تکنیکال درسایی که استاده ارائه میده رو یه نگاه کلی بندازید.
به عنوان مثال یه مصاحبه فنی که من داشتم به این شکل تقسیمبندی شده بود:
- We will spend ~5mins on introductions
- We will ask you to explain some of your relevant recent research projects, at a high-level. In your case, we would ideally focus on the VNE project. We will give you ~10-15mins to give an overview of the project, while we ask some clarifying questions.
- We will spend ~10-15mins asking you technical questions related to your project and relevant machine learning concepts (e.g., concepts related basic ML and GNNs).
- We will reserve ~5-10mins for you to ask us questions.
If you feel it would be helpful, you can prepare or use some visual aids (e.g., figures) when discussing your research experience. However, this is not necessary or required in any way.
۳. مصاحبه جذبکننده:
این مصاحبهها خیلی باحالن. استاد از اول تا آخرش صحبت میکنه و دربارهی labشون و کاری که انجام میدن توضیح میده. اگر هم شما سوالی داشتید ازشون میپرسید. کلا دور همیه.
چطور بفهمم چه مصاحبهای در پیش دارم؟
عموما اساتید نمیگن استراکچر مصاحبشون چطوریه. پس باید اینو یه جوری متوجه بشید.
Dear Prof. ***,
Thanks for your email. I would be glad to have a chat with you, and I am available whenever it is convenient for you.
Also, I would be grateful if you could let me know about the interview, it's subject, and if I should prepare anything.
Sincerely,
Farzad Habibi
پیشنهادهای من برای
قبل مصاحبه:
هنگام مصاحبه:
بعد مصاحبه:
معمولا تا اواخر آپریل نتیجهی دانشگاهها اومده و میتونید تصمیم بگیرید که کجا برید. البته بعد از این زمان هم ممکنه جواب دانشگاهها بیاد.
نتایج که میاد برای شما یک ددلاین مشخص میکنند که تا اون تاریخ باید بهشون بگید میرید یا نه. دانشگاههای آمریکا همه یک ددلاین مشخص دارن. اما کاناداییها نه و از زمانی که بهتون آفر رو میدن معمولا یک ماه وقت انتخاب دارید.
زمانی که انتخابتون رو راجع به پذیرش کردید باید در اولین فرصت برای ویزا اقدام کنید.
شاید فکر کنید که خب وقتی پذیرش گرفتید اپلایتون به خوبی و خوشی تموم شده. اگر کانادا میخواید برید تا حدی درست فکر میکنید ولی اگر میخواید برید آمریکا اشتباه فکر میکنید! در ادامه پروسهی اپلای برای ویزای دانشجویی کانادا و آمریکا رو که خودم دوتاش رو تجربه کردم براتون مینویسم.
خوشبختانه مقدار زیادی از اپلیکیشن کانادا به صورت آنلاین انجام میشه.
اپلیکیشن
اولین کاری که باید بکنید اینه که وارد سایت cic.gc.ca بشید و یک اکانت درست کنید. این سایت خیلی کامله و توی بخش راهنماییش تمام مراحل برای اپلای study permit رو گفته. ویدیوی آقای کشور دوست از ایزیاپلای هم در این زمینه بسیار کامله.
بعد از ثبتنام توی این سایت ۳ قدم کلی:
۱. اطلاعات اولیه که شامل چندین سوال اعم از اینکه چرا میخوای بری کانادا و ... رو توی فرم اولیه وارد میکنید.
۲. مدارک و فرمهای خواسته شده رو آپلود میکنید.
- فرمها:
برای ادیت این فرمها باید از برنامهی Adobe Acrobot استفاده کنید.
- مدارک کلی:
- مدارک مالی:
اگر فولفاند باشید، مدارک مالیای که آپلود میکنید بیشتر جنبهی صوری دارن. اما برای اطمینان بیشتر هر چه بیشتر از این مدارک رو بذارید خیالتون راحتتره. اما اگر فولفاند نباشید باید حتما آفیسر رو با مدارک زیر قانع کنید که از پس خرجاتون برمیاید.
من خودم چون فولفاند بودم، فقط یه موجودی حساب به ارزش ۴۰ هزار دلار کانادا (با ارزش دلار ۳ هزارتومن) گذاشتم.
مدرک Client Information (آپشنال ولی مهم):
مدرک Study Plan یا Letter of Explanation:
باید هفت سوال زیر پاسخ داده بشه.
۳. هزینهها رو پرداخت میکنید و اپلیکیشن رو سابمیت میکنید. ۱۸۰ دلار کانادا برای اپلیکیشن و ۵۰ کانادا برای بایومتریک.
بایومتریک
بعد از اینکه اپلیکیشن رو سابمیت کردید، اگر بکگراند چک نخورید (که به احتمال ۹۵ درصد نمیخورین) ۲۴ ساعت بعدش نامهای مبنی بر اینکه باید برید بایومتریک (انگشتنگاری) براتون میاد.
شما باید توی یکی از کشورهایی که شرکت vac دارن (ترکیه، ارمنستان و ...) برین انگشتنگاری. پس یک سفر اینجا باید برید کشورهای همسایه. شما از قبل هم میتونید برای این کار توی سایت vac وقت بگیرید.
مدارک مورد نیاز برای بایومتریک:
کل پروسه ۱۰ دقیقه طول میکشه. انگشتنگاری میکنن و یه عکس ازتون میگیرن.
بعد از این باید حدود یکی دو ماه صبر کنید تا ویزاتون بیاد. واسهی من با توجه به کرونا یک ماه و نیم طول کشید.
پیکآپ:
بعد که ویزاتون اومد باید پاسپورتتون رو بفرستید که براتون ویزا رو بزنن توی پاسپورت و برگردونن. شرکتهایی هستن که این کار رو براتون انجام میدن و پروسشون حدود ۲ تا ۴ هفته طول میکشه. من شرکت نیلگام رو در این زمینه میشناسم که معمولا پیکآپ ویزای کانادا بهشون داده میشه.
به طور کلی ویزای کانادا پروسهی مشخصی داره و احتمال اینکه ویزاتون سر وقت بیاد و بهتون ویزا بدن خیلی خیلی بالاست.
ویزای آمریکا ممکنه کمی ریسک بیشتری از ویزای کانادا داشته باشه. دلیلش هم بکگراند چک بیشتریه که انجام میشه و گاهی ممکنه اینقدر این بکگراند چک طول بکشه که به پروگرمتون نرسید و مجبور به دیفر کردن و یا حتی نرفتن بشید.
همینطور جدیدا وقت گرفتن برای مصاحبه سفارت آمریکا تبدیل به هفتخوان رستم شده.
گرفتن وقت مصاحبه
اول وارد سایت https://ais.usvisa-info.com/en-ir میشیم و گزینهی Check Availability رو میزنیم که آخرین وقت آزاد سه سفارت مورد تایید آمریکا برای ایرانی ها رو نشون میده. الان که دارم این مقاله رو مینویسم (june 2021) وضعیت وقتا به شکل زیره:

سفارت ترکیه: همونطور که میبینید سفارت ترکیه وقت نداره. دلیلش اینه که سفارت ترکیه فعلا بسته شده و به متقاضیای ویزای غیر مهاجرتی وقت نمیده!
سفارت ارمنستان: وقتایی که سفارت ارمنستان در حال حاضر میده بسیار محدوده و در کسری از ثانیه پر میشن.
سفارت دبی: وقتایی که هستن برای سال دیگهان!
برای گرفتن وقت باید توی همین سایت ثبتنام کنی و اقدام به گرفتن وقت کنی. ولی قبلش باید فرم ds-160 که جلوتر راجع بهش توضیح میدم رو ایجاد کرده باشید.
اینجاست که آدم در نگاه اول به خودش میگه گرفتن وقت سفارت غیرممکنه. ولی قلق داره و میشه وقت گرفت!
۱- شرکتها/آدمها/رباتهای وقتگیر: میتونید با پول دادن به یکی که توی وقت گرفتن ماهره وقت سفارت ارمنستان/دبی بگیرید. این افراد ۲۴ ساعت پشت سیستم منتظر میمونن تا وقت باز یا خالی بشه و براتون وقت بگیرن. من به شرکت شریفویزا دادم تا اینکار رو برام انجام بده و وقت مصاحبه برای سفارت ارمنستان گرفتم.
۲- جلو انداختن یا expedite: وقتی که وقت مصاحبه گرفتین به احتمال خیلی زیاد وقتتون برای زمان دیری هست که با اون وقت نمیتونید به شروع ترمتون برسید. شما میتونید وقتی که وقت مصاحبه گرفتید یکبار درخواست بدین تا وقتتون رو بندازن جلوتر چون به ترمتون نمیرسید. اگر سفارت درخواستتون رو قبول کنه وقتتون رو میندازه جلوتر. دقت کنید کاملا بستگی به سفارت داره که قبول کنه یه نه. مثلا من میدونم که الان دبی درخواستهای expedite رو قبول نمیکنه و سفارت ارمنستان داره قبول میکنه. یه نمونه از این درخواست به شکل زیره:
To Whom It May Concern:
I am writing this request regarding expediting my F1 Visa appointment, which has been scheduled for 2 July 2021.
According to my admitted university's calendar, our courses will start on September 20, 2021; however, because of covid-19 circumstances and the fact that issuing visas for Iranian citizens might take more time, this scheduled time is late for me and there is a considerable possibility that I can not attend my university on time.
I have received a fully funded admission offer and I should be there 2 weeks before starting the program to be considered for the quarter's fund.
Therefore, I will suffer a significant loss of opportunity if an expedited appointment is not made available.
I would appreciate it if you could kindly expedite my appointment and reschedule it for May 17, 2021.
Thank you for your consideration.
Sincerely,
۳- سفارت پاکستان: جدیدا بعضی بچههایی که میخوان وقت مصاحبه بگیرن سفارت اسلامآباد رو انتخاب میکنن. چون وقت خالی داره و میشه رفت! اما باید دقت کنید که خود کشور پاکستان ویزا میخواد و ممکنه سفر بهش سخت باشه. به خاطر شرایط کرونایی/هرچی پرواز مستقیم وجود نداره و هزینه و سختی سفر بیشتر شده.
هزینهی گرفتن وقت مصاحبه برای سفارتهای ارمنستان، دبی و ترکیه ۱۶۰ دلاره. همینطور اگه از شرکتها بخواید براتون وقت بگیرن حداقل دو میلیون تومن پول باید بدید.
اپلیکیشن فرم ds-160
این فرم درواقع اپلیکیشن شما برای مصاحبه سفارت آمریکاست و به ازای هر وقت مصاحبهای که میخواید بگیرید باید یکی از این فرمها پر کنید.
وارد سایت https://ceac.state.gov/genniv بشید و روی کشوری که میخواید وقت مصاحبه بگیرید کلیک کنید و یک فرم ایجاد کنید. برای گرفتن وقت لازم نیست که فرم رو کامل پر کنید و تنها داشتن ds-number فرم کافیه.
** اما دقت کنید که این فرم هر یک ماه منقضی میشه و اگر روش وقت بگیرید دیگه نمی تونید عوضش کنید. برای همین یه ماه یه بار باید لاگین کنید توی سایت**
تا ۳ روز قبل از وقت مصاحبهتون حتماً فرم رو سابمیت کنید و ds-confirmation که بعد از سابمیت کردن فرم بهتون داده میشه رو برای مصاحبه کپی بگیرید. برای پر کردن فرم هم میتونید از سایتها/کانالهای جامعی مثل این کانال پرگار استفاده کنید.
همینطور برای سابمیت کردن این فرم نیازه که مبلغ ۳۵۰ دلار SEVIS Fee توی این سایت پرداخت کنید.
مدارک
مدراکی که برای روز مصاحبه دارید برای هر فرد ممکنه فرق کنه. ولی لیست جامع پیشنهادی این مدارک که ممکنه نیازتون بشه اینه:

مدارکی که من بردم
من هر کدوم از مدارک بالا که داشتم رو با خودم بردم ولی چندتا مدرک بیشتر ازم نخواستن و به احتمال خیلی خیلی زیاد هم از همه بیشتر از این مدارک نمیخوان. مدارکی که از من خواستن:
مصاحبه
این مصاحبه بستگی به شرایط مصاحبهکننده داره و برای هر کسی فرق داره. معمولا از متقاضی راجع به هدفش از تحصیل توی آمریکا، برنامهاش برای بعد تحصیل و وضعیت ساپورت مالی پرسیده میشه.
مصاحبه من خیلی ساده بود و آفیسر صرفاً پرسید بعد از تحصیل برنامهات چیه و اینکه آیا خانواده/فامیلی در آمریکا دارم یا نه.
بعد از مصاحبه
وقتی مصاحبهاتون تموم میشه ۳ حالت مختلف وجود داره:
من بعد از مصاحبه وارد AP شدم و تا وقتی که ویزام بیاد ۱۱۵ روز طول کشید که زمان نسبتا زیادیه.
بیشتر افراد وارد AP میشن و تعداد انگشتشماری ویزای درجا میگیرن و تعداد خیلی کمی هم ریجکت میشن.
ممکنه ویزای شما سینگل بشه که به این معناست فقط یکبار میتونید وارد آمریکا بشید و اگر از آمریکا خارج بشید باید دوباره ویزا بگیرید و تمام این پروسه رو دوباره تکرار کنید.
ممکنه هم ویزاتون مولتی بشه که احتمالش خیلی کمتره. در این حالت دو سال اول میتونید از آمریکا خارج بشید و برگردید.
پیکآپ
بعد که ویزاتون اومد باید پاسپورتتون رو بفرستید که براتون ویزا رو بزنن توی پاسپورت و برگردونن. شرکتهایی هستن که این کار رو براتون انجام میدن و پروسشون حدود ۱ تا ۴ هفته طول میکشه. من شرکت شریفویزا رو در این زمینه میشناسم که معمولا پیکآپ ویزای آمریکا بهشون داده میشه.
همونطور که دیدید ویزای آمریکا سخته و مقدار زیادی عدم قطعیت داره.

عکس بالا رو از این لینک برداشتم و خیلی خوب زمانبندی برای اپلای رو مصوّر کرده. پیشنهاد میکنم فیلمشون رو ببینید.
این پروسه با توجه به قیمت دلار و اینکه پرداختها دلاری انجام میشه، هزینهی زیادیه.
یه سری هزینه که به ذهنم میرسه رو اینجا مینویسم:
برای پرداختهای دلاری میشه از یه سری سایت مثلا TehranPayment، شریفویزا و Persian Daneshjoo استفاده کرد که هر کدوم حدود ۷ درصد پورسانت میگیرن! پس هر هزینهی دلاریای که دارید رو ۷ درصد بیشتر در نظر بگیرید!! مسلماً اگر کسی رو دارید که این پرداختهارو براتون انجام بده کلی سود میکنید.
آیا برای خوندن Ph.D ساخته شدین؟
سایت EZ Apply: این سایت و کانال یوتیوبشون پر ویدیوهای مفید از بخشای مختلف اپلایه
سایت How to apply: مشابه ez apply
گروههای پرگار: یه سازمانی به اسم پرگار کلی گروه برای همه چی زده و شما میتونید اونجا سوالاتون رو بپرسید و پاسخ بگیرید.
امیدوارم تجربهام براتون مفید بوده باشه. به امید اینکه هر کسی بتونه به اون آموزشی که حقش هست برسه.
با احترام