اریترومایسین یکی از آنتی بیوتیک های مهمی است که در درمان عفونت ها مورد استفاده قرار می گیرد. این ماده اغلب توسط پزشکان پوست برای درمان بیماری های پوستی به خصوص آکنه تجویز می گردد. ترکیب فوق می تواند به صورت قرص، پماد و محلول مورد مصرف قرار بگیرد. عوارض جانبی این ماده اندک است اما حتما پیش از استفاده و اعمال اریترومایسین بر روی پوست ، تست آلرژی این ترکیب را امتحان نمایید. در صورت دیده شدن هر گونه قرمزی و خارش استفاده از این ماده را متوقف نمایید و با پزشک خود مشورت نمایید.
پادزیست یا آنتیبیوتیک (به فرانسوی: Antibiotique) به صورت کلی فراورده یا مادهای است که از یک میکروارگانیسم تولید یا از آن گرفته میشود و میکروارگانیسمهای دیگر را از بین میبرد یا مانع رشد آنها میشود. آنتیبیوتیک یک زیست کش است. اما در کاربرد معمولتر این تعریف شامل انواع صناعی آنتیبیوتیکها همچون سولفونامیدها و کینولونها میشود. انواع مختلف آنتیبیوتیکها از لحاظ خصوصیات شیمیایی، فیزیکی، داروشناسی، طیف ضد میکروبی و مکانیسم عمل با هم متفاوت هستند.
آنتیبیوتیکهای با طیف وسیع، آنهایی هستند که در مقابل انواع مختلف میکرو ارگانیسمها فعّال میباشند. مانند تتراسایکلین که در مقابل بسیاری از باکتریهای گرم منفی، کلامیدیا، مایکوپلاسما و ریکتزیاها مؤثر است. آنتیبیوتیکهای با طیف محدود، آنهایی هستند که فقط در مقابل یک میکرو ارگانیسم یا طیف بسیار محدودی از میکروارگانیسمها فعّال میباشند؛ مانند وانکومایسین که عمدتاً در مقابل کوکسیهای گرم مثبت مانند استافیلوکوکها و انتروکوکها مورد استفاده قرار میگیرد.
شامل گروه بتالاکتامها (پنی سیلین ها ، سفالوسپورینها ، کارباپنم ها (مثل ایمی پنم) ، باسیتراسین ، آزترئونام و ونکومایسین) می شود.
این آنزیم توسط برخی باکتری ها تولید شده و حلقه بتالاکتام آنتی باکتری ها را تخریب می کند.
این آنتی بیوتیک ها شامل کلاولانیک اسید ، سولباکتام ، تازوباکتام و آویباکتام می شود.
این دسته با ایجاد تغییراتی در غشاء سلولی باعث افزایش نفوذپذیری و در نتیجه تخریب غشاء میشوند. شامل: دترژانتهایی همچون پلیمیکسین، عوامل ضد قارچ پلیان (نیستاتین و آمفوتریسین بی) و داپتومایسین.
از دو مسیر ممکن می شود:
الف) از طریق محدود کردن بخش 30s ریبوزوم : شامل دسته ی آمینوگلیکوزیدها (مثل جنتامایسین) و دسته ی تتراسایکلین ها می شود.
ب) از طریق محدود کردن بخش 50s ریبوزوم: شامل دسته ی ماکرولیدها ، دسته ی لینکوزامیدها ، کلرامفنیکل ، کلیندامایسین ، لینزولید و استرپتوگرامین می شود.
جلوگیری از سنتز DNA:
شامل دسته ی فلوروکینولون ها و مترونیدازول می شود.
جلوگیری از سنتز RNA:
شامل ریفامپین می شود.
جلوگیری از سنتز فولیک اسید:
شامل دسته ی سولفونامید ها و تری متوپریم می شود.
جلوگیری از سنتز مایکولیک اسید:
شامل ایزونیازید می شود.
اما باید توجه نمود که استفاده ی خود سرانه از آنتی بیوتیک ها ( اریترومایسین ، سفالکسین، آزیترومایسین ، سفالکسین و...) می تواند بدن فرد را در برابر فعالیت های مفید آن ها مقاوم سازد.
مقاومت به آنتیبیوتیک یعنی میکروبهای بیماریزا که برای مبارزه با آنان آنتیبیوتیک استفاده میشوند، با جهش ژنی نسبت به این داروها مقاومت پیدا کنند و نسلهای جدیدی به وجود بیایند که نتوان با آنها مبارزه کرد. از مهمترین عوامل این پدیده، مصرف خودسرانه یا بیش از حد آنتیبیوتیکها است.این پدیده کل جامعه انسانی را به خطر میاندازد بطوریکه خطر آن را به تروریسم تشبیه کردهاند.
در هر یک میلیون تقسیم سلولی یک جهش یافته را میتوان یافت که به یک آنتیبیوتیک مقاوم باشد. هر گاه این جهش در بیمار تحت درمان با آنتیبیوتیک رخ دهد، جهش یافته قدرت زنده ماندن بیشتر از سایر میکروارگانیسمهای میزبان را دارا بوده و در مدت کوتاهی تعداد آنها افزایش مییابد و از این رو درمان با همان آنتیبیوتیک نتیجه مطلوبی بدست نمیدهد؛ و باید آنتیبیوتیک دیگری جایگزین آن شود.
غلظت سرمی دیسوپیرامید در صورت مصرف همزمان با اریترومایسین افزایش مییابد و ممکن است موجب بروز مسمومیت و آریتمی شود. اثر وارفارین در صورت مصرف همزمان با اریترومایسین ممکن است افزایش یابد. اریترومایسین متابولیسم کاربامازپین ، بروموکریپتین ، تئوفیلین و سیکلوسپورین را مهار میکند و ممکن است موجب افزایش غلظت سرمی این داروها گردد. اریترومایسین متابولیسم ترفنادین را نیز مهار میکند و خطر بروز اریتمی در بیمار را افزایش میدهد(از مصرف همزمان این دو دارو باید خودداری کرد). اثر دیگوکسین بر قلب در صورت مصرف همزمان با اریترومایسین ممکن است افزایش یابد. غلظت سرمی اریترومایسین توسط سایمتیدین افزایش مییابد و این موضوع احتمال بروز عوارض جانبی و مسمومیت، به ویژه ناشنوایی ناشی از اریترومایسین را افزایش میدهد.
اوج غلظت سرمی اریترومایسین بسته به نوع استر آن ۴-۲ ساعت پس از مصرف خوراکی حاصل میشود.
بزرگسالان: مقدار مصرف این دارو از راه خوراکی در بزرگسالان و کودکان با سن بیش از ۸ سال، ۵۰۰ -۲۵۰ میلی گرم هر ۶ ساعت یا ۱-۵/۰ گرم هر ۱۲ ساعت و حداکثر تا ۴g/day در عفونتهای شدید میباشد. مقدار مصرف اریترومایسین در درمان مراحل اولیه سیفلیس ۵۰۰ میلی گرم هر ۶ ساعت بر مدت ۱۴ روز میباشد. در عفونت کلامیدیایی تناسلی و عفونت غیرگنوکوکی پیشابراه ۵۰۰ میلی گرم هر ۶ ساعت برای ۷ روز مصرف میشود. کودکان: این دارو در کودکان با سن کمتر از ۲ سال به مقدار ۱۲۵ میلی گرم هر ۶ ساعت و در کودکان ۸-۲ سال به مقدار ۲۵۰ میلی گرم هر ۶ ساعت مصرف میشود. مقدار مصرف در عفونتهای شدید ممکن است تا دو برابر افزایش یابد. تزریقی: در عفونتهای شدید، در بزرگسالان و کودکان ۵۰ mg/kg/day از راه انفوزیون پیوسته وریدی یا مقادیر منقسم هر ۶ ساعت مصرف میشود. در عفونتهای خفیف، mg/kg/day انفوزیون وریدی میشود.
خیر این دو ماده با یکدیگر متفاوت می باشند در ادامه با آزیترومایسین و تفاوت آن با اریترومایسین بیشتر آشنا شوید:
آزیترومایسین (به انگلیسی: Azithromycin) نوعی آنتیبیوتیک از گروه ماکرولیدها است که برای درمان برخی از عفونتهای باکتریایی مثل عفونت گوش میانی، گلودرد استرپتوکوکی، سینهپهلو، اسهال مسافران و برخی دیگر از التهابهای معدیرودهای به کار میرود. این آنتیبیوتیک همچنین برای موارد دیگری مانند بیماریهای آمیزشی مثال عفونت کلامیدیا و سوزاک تجویز میشود. مواردی از استفاده آن برای مالاریا نیز مشاهده شدهاست. این دارو از طریق دهانی یا تزریق وریدی به صورت روزی یک بار مصرف می شود.
آزیترومایسن در ۱۹۸۱ توسط گروهی از داروسازان کروات کشف شد. این دارو از اریترومایسین مشتق شده و هماکنون از پرمصرفترین آنتیبیوتیکهای دنیا است. فرمول شیمیایی آن C38H72N2O12 است.
بزرگسالان ۱۶ سال و بالاتر: روز اول ۵۰۰ میلیگرم به صورت تکدوز(یک وعده) سپس از روز دوم ۲۵۰ میلیگرم
تکدوز(یک وعده) در روز و راس ساعت معین تا روز پنجم.
بزرگسالان ۱۶ سال و بالاتر: ۱۰۰۰ میلیگرم به صورت یک مقدار واحد.
ایمنی و کارآیی کپسول آزیترومایسین در کودکان زیر ۱۶ سال مشخص نشدهاست.
عوارض جانبی
عوارض جانبی احتمالی آزیترومایسین اسهال، دردهای شکمی، تهوع و استفراغ، زخمهای دهانی یا زبان، خارش یا ترشح واژن، پلاکهای سفید در دندان یا روی زبان، تب،خوابهای پریشان، بی اشتهایی، افسردگی، حواس پرتی، درد مفصلی(آرترالژی) یا بثورات جلدی.
مصرف در دوران بارداری
این دارو در گروه B قرار دارد و عوارض مصرف آن در دوران بارداری بر روی جنین به صورت کامل مشخص نیست . مصرف این دارو در دوران حاملگی باید با تجویز پزشک باشد . برخی از پزشکان معتقد هستند مصرف این دارو در دوران بارداری باعث تغییر رنگ دندان جنین تا آخر عمر خواهد شد .
حساسیت:
یک پاسخ حساسیتی نادر به آنتیبیوتیکها آنافیلاکسی است که نیازمند توجه و مراقبت فوری پزشکی میباشد. آنافیلاکسی به سرعت پیشرفت میکند و با علائمی چون تورم لبها و دور چشم، کهیر یا تورمهای پوستی، غش ناگهانی، ضربان قلب تند یا خسخس سینه، لرزش دستها یا مشکل در تنفس مشخص میشود.
تداخل دارویی
آزیترومایسین ممکن است با برخی داروها به ویژه کاربامازپین، ترفنادین، سیکلوسپورین، ضدانعقادها (رقیق کنندههای خون مثل وارفارین)، تئوفیلین، و آنتیاسیدهای حاوی آلومینیوم/ منیزیم تداخل نشان دهد.