چشم هایش

بسم الله الرحمن الرحیم

می خواهم در اینجا به حالت یک مقاله علمی به مسئله معشوق و عشق بپردازم، و می دانم که احتمالا مثل آش های خاله خانوم عزیزم آخرش یا می بُرد یا ته می گیرد. اما خاصیتی که نوشته هایم داشته این بود که هیچوقت از دهان نمی افتاد و گرم گرم به جان آدم می نشست. البته گاهی هم حقیقت هایی را به خورد مخاطب می دادم؛ که نمی توانست هضم کند. بالا می آورد. غالباً وقتی بین حقیقت و واقعیت فاصله باشد،متن ور می آید. اگر خوب ورز اش ندهیم و به اندازه کافی کش نیاید، تلخ و ترش می شود. و در یکی از کتب جامعه شناسی دور ریخته می شود.

تعریف از خود و این کلمات خنده ندار بس است.

معشوق در نگاه عاشق حالت الهه می گیرد. خدا نمی شود، اما تا یک قدمی خدا شدن، پیش می رود. معشوق، ناخدای دل عاشق در طوفانی به نام عشق است. که نام این طوفان را به تقلید از اجانب غرب و ترکیب با تازی های جنوب “حب اِستورم” می گذاریم.

کشتی دل را به نادانی سپردم ای دریغ

در دل طوفان به دست ناخدای....

معشوق رب النوع زیبایی می شود. معشوق فرزند زئوس به نظر می آید. معشوق گاو

و عاشق به هر ریسمان و مستمسکی دست می برد تا معشوق را در ذهن خود بازیابد. ساده ترین راه ها مجسمه سازی و چوب تراشی و مصداق سازی است، به قرص ماه نگاه می کند، چهره معشوق می بیند. به باریکه‌ی تنگ عرفانی می‌نگرد، گردن معشوق را -با حفظ کرامت و حجاب اسلامی- می بیند.

به سرخی فیلتر سیگار عرفانی می نگرد، سرخی لبان معشوق را مجسم می کند و آه از آن زمانی که بخواهد به دنبال چشمان معشوقه بگردد، مگر پیدا می‌شود؟!

باز لااقل قبلاً غزالی، آهویی، مرالی چیزی بود که چشم تو چشم شوند و گِلی به سرشان بگیرند. حالا چه؟! زیربغل مار راحت تر از چشمان نگارمان پیدا می شود؟! ( انصافا شبیه شاهان قاجاری نفرمودیم؟!)

این اجنبی ها هم، سر انگشت را ول کرده اند و تفاوت چشم ها را درآوردند. یعنی چشم دو نفر در این جهان اصلا شبیه هم نیست . یعنی آن قضیه ی چشم آهو و غزال و فلان هم کلاً درش مالیده شده است ...

همین سر انگشتان هم لااقل، یک در هشتاد میلیون، مشابه داشت. این چشم ها کار را بیخ دار کرد. البته، قبل از این که خاصیت قرنیه چشم را در فیلم‌های جنایی خارجکی ببینم، خودم فهمیده بودم. و درد عشقی کشیده بودم که مپرس.

از این رو گفتم که تو اگر عاشق چشمی شدی، دیگر کارت تمام است. شاید لبخند یار را بر لب یار دیگری، و اخمش را برپیشانی دوستانش ببینی، اما امان از چشم ها، این دریچه های لاادریِ صاف و ساده و صادق که دُر نایابند.

گویا همانطور که پیش بینی می کردم، متن را خوب بهم نزدم و ته گرفت. حیف شد. خب یک خلاصه خدمتتون عرض کنم که دفعه بعد از ادامه اش برویم.

عاشق می خواهد معشوق را هویدا کند، حالا یا خودش را یا بخشی از آن را... و ناتوانی عاشق آن است که چشمان معشوق تکرار نشدنی اند.

بیایید این مشکل چشم را به صورت اقلیمی هم بررسی کنیم.

همیشه ژاپنی ها را تحسین می‌کنیم، ببینید انتخاب طبیعی در آن ها چقدر خوب پیش می رود. اصلا چشم در آن ها دیده نمی‌شود، که کسی بخواهد عاشق اش بشود یا نشود.

اصلا عاشقش بشود. دوتا کوچه آن طرف تر جلوی یک باشگاه نینجوتسو همان چشم ها را در یک بدن ورزشکاری می بیند. نشد دوتا بلوک (به قول خودشان) جابه‌جا شود حتما پیدا می کند. و اگر پیدا نکند یکی می‌سازد. زیاد بعید نیست ازشان. البته ضمن این آدرس دهی ها به انتخاب طبیعی‌شان هم اهتمام تام بورزید که اصل آن است. از آن غافل نشوید.

همین‌جای متن عارض بشم که در آخر می شود بدبخت ما، بیچاره ایران. دوستان کم طاقت متن را ببندید و بروید سراغ درس و مشق دانشگاه تان.

تازیان که مدت هاست عاشقی را فراموش کرده اند. تعداد چهار عدد دائم و به حد اسراف هم اعتباری همسر اختیار می کنند.

ممالک غیراسلامی مغرب هم که نگاه به چشم و خط و خال شان کم شده. دروغ هم نمی توانم بنویسم و راستش را هم سردبیر دوست ندارد که اشاعه فحشا و منکر و ترویج فرهنگ غلط غرب است و سانسور می کند. شما همین‌قدر بدان که نگاهشان به چیز ها و جا های دیگری است و عاقلانه انتخاب می کنند. همین هم باعث پیشرفت شان است.

می مانیم بدبخت ما و بدبخت مردم قطبین.

از آنجا که پرداختن به قطب ها و قطب سازی و سیاسی گری هدف متن ما نبود و خودمان غصه کم نداریم که بخواهیم غصه قطبی ها را هم بخوریم به این مفاهیم نمی پردازیم.

اما خودمان، اگر از اخلاق و نمود های رفتاری صرف نظر کنیم، عاشق خال لبی، چال گونه‌ای، هایپرتروفی عضلات حلقوی لبی می شدیم که این ماسک آمد و حلقه محاصره را برای چشمان و کمان ابروها و اخم ها و آن بالاها تنگ تر کرد. و در بدایت هم گفتیم که ابرو و اخم و لب گزیدن و سایرین تکرار می شوند و آنچه احد و واحد است دوچشم صادق است.

خب مثل اینکه متنم را خوب بهم زدم و ته نگرفت. منتها احساس میکنم، این همه در یک مقاله نگنجد کما اینکه آب دریا در سبویی.خلاصه ها را کنار هم در چند نتیجه گیری عملیاتی خدمتتان تقدیم می‌کنم. به کار ببندید. تا از ادامه زندگی لذت ببرید.

1. اگر عاشق شدید، به دنبال این نباشید که “به هرجا بنگرید کوه و در و دشت/ نشان از قامت رعنای او ببینید. مکافات است و به قول معروف، نکنید شر میشه حا..

2. پسرها!! عاشق چشم یار نشوید که مکافات است. مشابه ندارد و یکی است در تمام این چند میلیارد نفر. می دانم که عشق ارادی نیست حا.. اما زورتان را بزنید برای اخلاق نیکو و نمی دانم؛ طره ای، جعدی، کمان ابرویی، لهجه ای، مکری، حیله ی زنانه ای، خلاصه که این همه چیز بد و خوب، بروید عاشق آن چیز هایشان بشوید. عاشق چشم ها نشوید.

3. دختر ها!! بعد از کرونا هم ماسک بزنید. علاوه بر آن، هد بندی، مقنعه‌ای چیزی را به روی پیشانیتان بگذارید. تا اگر کسی خواست عاشقتان شود، عاشق چشمانتان شود. الف) که چشم تا آخر عمرتان تغییر نمی کند و ب) عاشقتان مشابه اش را جای دیگر نمی بیند که دلش هوایی شود.

صد البته که اگر خلق نیکو فراهم کنید، سزاوار تر است تا این زلم زیمبو ها و چادر چارقد بازی ها.

پی نوشت:

۱)ممالکی پر جمعیت گاو را خدای خود می دانند و الله تبارک و تعالی به جهت مقابله با آن ها سوره عظیم بقره را بر پیامبرش نازل کرد.

۲)با ح جیمی نوشتم تا دوستم جیمی که به تازگی فارسی خواندن را آموخته و از بد روزگار عاشق هم شده، جگرش با خواندن اسمش حال بیاید، داستان جیمی بماند برای بعد.