بسم الله الرحمن الرحیم
پیش گفتار: متن زیر دارای کلمات سخت و پیچیده است که تعابیر اصلی در لایه های پایینی متن هست تا نویسنده بتواند پس از انتشار این شماره فارغ التحصیل شده و نشریه هم آخرین شماره اش نباشد .با حوصله بخوانید
خب مطابق با سایر متن هایم که در برهه حساس کنونی نوشته می شوند؛ و با "برهه حساس کنونی" آغاز می شوند. در این شماره نیز می خواهم با همان قلم نیش دار و عافیت گریز برای دانشجویان ریش دار و خزعبل ستیز به مسئله مخاطب و نگرش مسئولان امور وابسته به فرهنگ ایرانی اسلامی در برهه حساس کنونی چند سطری را رقم بزنم. باشد که مقبول درگاه احدیت واقع شده و آنجا که باید و آن طور که شاید¹ تاثیرات اش را بگذارد .
جهت تنویر افکار عمومی و آگاهی بخشی خدمتتان عرض کنم که راقم این سطور در جایگاه های دانشگاهی و غیر از آن با مخاطب و مسئولین محتوایی متعددی برخورد کرده ام. و آنچه که می خوانید صرفاً یک متن از مشاهدات است و پیوست و ارجاع علمی ندارد
اما مقایسه ها ، خب در محتواهای ارائه شده در جامعه شاهد این هستیم که مدیران صفحات مجازی،مخاطبین خود را از منظر شعور و توانایی تحلیل مسائل،بی بهره می دانند و این مسئله که پیش ازاین در دانشگاه نبوده الآن به تدریج دارد در کلاس های دانشگاهی و برنامه های دانشگاه ها هم به صورت سوسکی ( نماد آرام و بی صدا)وارد می شود . راهکاری هم که ارائه می دهیم آن است که (این راهکار را در مقایسه این مشکل با قشر محترم بساز و بفروش به دست آوردیم )
۱. منافذ ورود این تفکر را دوغاب بگیریم ۲
در دهان کسانی که چنین طرز فکری دارند اسپری حشره کش ضد سوسک خالی کنیم .
مسئله بعدی تولید محتوای بنر محور و پوستر گراست. برای سریع و آسان برگزار کردن یک مناسبت از چاپ و نصب بنر و پوستر بهره می بریم . در استقبال از حجاج و بدرقه ایشان ،امری طبیعی و مطلوب است،اما وقتی برای تمام مراسمات و مناسبات سیاسی و اجتماعی فقط بنر بالا برود و اقدام دیگری نشود مسئله به وجود می آید. که این مسئله البته همزمان در دانشگاه و خارج از آن به وجود آمد و هیچ کدام نسبت به یکدیگر تقدم زمانی ندارند . یحتمل دست مافیاهای چاپ بنر و فلکس و تابلو و مهر فوری پشت گسترش بی سابقه این پدیده است .
اما این مشکل در همه جا و همه زمان نبود. در یکی از شهرهای کم برخوردار کشور این معضل در بازه انتخاباتی کمتر شده بود و مناسبت های آیینی را کاملاً متفاوت و مخاطب محور و مردمی جلو بردند و با صرف زدن یک بنر ،سر و ته قضیه هم نیامد. پیشنهادات ما هم اکنون این است که
اولاً برای درمان ریشه ای این مسئله چاپ بنر لیزری و پارچه نویسی ها و موارد مشابه از این دست را محدود کنیم،اما از آنجایی که انحصار پیش می آید و بلای خودروسازی تکرار می شود پیشنهاد اصلی مان این نیست. پیشنهاد دوم یا همان دوماً توجه به اینکه انتخابات همواره فواید گسترده دارد. باز هم انتخابات برگزار کنیم تا سر این مغازه های فوق الذکر شلوغ باشد و دانشگاهیان نتوانند با بنر و پوستر رفع تکلیف کنند .
و اما معضل سوم و آخرین مسئله و مهم ترین آن در این شماره از مقایسه و راهکار، توجه به موضوعات غیر ظریف و غفلت از ظرایف اصلی کارهای محتوایی و فرهنگی و غیر آن است. مثلاً با علم به احتمال حضوری شدن دانشگاه همزمان با افول همه گیری کرونا اساتید در سفر خارجه باشند و میل به تدریس مجازی داشته باشند. یا نگهبان خوابگاه میل به نگهبانی مجازی داشته باشد و یا ظرفیت و نیاز به خوابگاه دانشجویی درست برآورد نشود و یا مبلغ مجازی برای خوابگاه در نظر گرفته شود و یا کلا مبلغ و مشاور و غیرهن در نظر گرفته نشود
این مثال های خیالی و غیر واقعی من باب توجه نکردن به ظرافت های مهم است .
در ارگان های نظامی وقتی دشمن مجازی است مهمات و ادوات هم حالت مجازی میگیرند فلذا پیشنهاد ما دانشجویان مجازی است که بسیار مفید تر هم هست و همه هم راضی می مانند.
پیشنهاد بعدی هم این است که برای مسئولین موارد بالا که دغدغه حضوری شدن دانشگاه را ندارند ، حقوق شان را مجازی واریز کنید و وجهی به صورت حقیقی در حساب بانکی ایشان قرار نگیرد
و من باب ظرافت خرج کردن در قسمت های غیر مهم آن است که مثلا ( باز هم مثال های غیر واقعی) جلسه انس با قرآن در یک ساعت مشخصی برگزار بشود و سه تیم قرائت دعوت شود و توجه اصلی به تیپ و لباس مهمان ها و شرکت کنندگان و مقام و رتبه کشوری آن ها باشد. یا همزمان با کاهش حجم غذا توجه به دورچین هر وعده باشد. این موارد و ازاین دست ،باعث می شود که امور مهم تر مغفول واقع بشوند . کما اینکه در مثال ها هم مشهود است .
و سر منشأ این موارد هم سر سری گرفتن مسئولین محترم است. ما با مقایسه این موضوع با کشور ژاپن به راهکارهای عملی زیر رسیدیم. ژاپنی ها گزینه کار تیمی را برای برطرف کردن این مشکلات انتخاب می کنند پس ما هم این گزینه را به صورت زیر بومی سازی می کنیم :
معمولاً این مسئولین محترم،یک سردفتر یا معاون دارند . به ایشان بسپارند که سرسری را بگیرند تا مسئول به کارش برسد . نمی شود که یک مسئول هم سرسری را بگیرد و هم به کارش برسد ،می شود؟! اگر کار تیمی نتیجه مطلوب را نداد ،ترکیب را عوض می کنیم . مسئول سرسری را بگیرد و جانشین و مسئول دفتر اش کار کند.
ظرافت به خرج دادن در موارد غیر ضرور، کار نمایشی است و مسئولینی که به دنبال کار نمایشی هستند را کنار هم در یک چادر بگذاریم و سیرک تأسیس کنیم که نمایش اجرا کنند، ارز آوری خوبی هم دارد.
پایان
۱شاید : شایسته است
۲. تنویر : نورانی کردن
