بسم الله الرحمن الرحیم
در برهه حساس کنونی که الحق و انصاف از دهه شصت حساس تر و کنونی تر نیست؛مقایسه ایران با ممالک غیر توحیدی و بعضا گاو مسلک در زمینه های مختلف اتفاق می افتد ،کما اینکه در آن سال ها هم می افتاد .
.اگر این مقایسه در جهت کمک به بهبود وضعیت ما باشد و در سیاه نمایی نگنجد و تشویش اذهان عمومی نکند و در آن مقایسه به اقشار زحمت کش روحانیت ،نظامیان و پزشکان و پرستاران و کارکنان دولت و اساتید دانشگاه و حراست مجموعه فلسفی و شورای صنفی و بسیج دانشجویی و... چیزی گفته نشود که بر بخورد . قابل توجه و استفاده است .
مثلاً دردهای عمده ای که در دانشجویان است.اگر مقایسه انجام بشود و جواب پیدا شود خیلی خوب می شود
خب ما همیشه ژاپن و ژاپنی را تحسین می کردیم. این کشور جزیره ای برای درد اول دانشجویان که همان تلخ مزاجی و کمبود خلاقیت (به صورت عامیانه ™یوبس™ هستند)
است، قرص بیزاکودیل* را به صورت رایگان در اختیارشان قرار داده و چقدر هم مفید بوده و الآن این مشکل به کلی در سرزمین آفتاب ریشه کن شده ،منتها در بعضی از دانشجویان عوارضی هم داشت که با پوشک کردن آن ها برطرف شد. مشکل بعدی دور بودن بیمارستان آموزشی ``صی یَدشی رازی`` از مرکز آموزشی شهر فوکوئی بود که با اختصاص یک سرویس اضافی این مشکل را برطرف کردند که البته نسخهی مشابه اش را ما هم در دانشگاه داریم.
اما چیزی که ژاپنی ها را بیشتر برای من تحسین برانگیز می کند ، نحوه عاشقی آنهاست.
اول که اصلا چیزی به نام درد هجران ندارند . کل ژاپن یک وجب است و آن یک وجب هم پر از کوه و دره که اصلا معشوقه جماعت کلاهش هم بیفتد ،نمی رود آنجا ها بردارد.
دوم همت و پشتکار این قوم است که از بس کار میکنند، فرصت عشق و عاشقی ندارند .
سوم نو آوری و خلاقیتی که اشاره شد . که سبب می شود دنبال کارهای کلیشه ای قدیمی و نخ نمایی مثل عشق و شکار و ...نمی روند و می روند برای خودشان طیاره و رباتِ جراح و مکانیک می سازند.
چهارم آینده نگری و داشتن چشم انداز برای حداقل بیست سال آینده. که باعث می شود سرمایه گذاری های غلط و ورزش های ناصحیح و کارهای مشابه این نکنند و دل به کسی نبندند.
پنجم کودک درون فعالی دارند و این مورد نمود های بیرونی بسیاری هم دارد و زیاد به آن نمی پردازیم و به این یک بیت شعر اکتفا می کنیم که جناب شاعر می فرماید :
عشق دشوار است و هضمش مرد می خواهد عزیز
کودکان بیشک غذای تلخ را تف میکنند!
ششم ذات پرسشگرشان است که تا جواب سوال هایشان را نیابند دست به کار نمی زنند. این را می توان دلیل اصلی دانست.
چند نمونه از سوالاتشان را برایتان در زیر مطرح می کنیم :
عاشق بشوم که چه بشود؟؟؟
مواد لازم برای عشق و عاشقی چیست؟!
چقدر از زمانم را در طول روز می گیرد ؟!
آیا منافع کشور تأمین می شود؟!؟
توانایی حل مسئله ام را افزایش می دهد؟!؟

اصلاً بخواهد یک نفر در آنجا عاشق شود . کو چشم یار؟!( این شوخی به هیچ وجه نژاد پرستانه نیست. خلقت خداست که چشمان عاشق کش ندارند.) بیش از یک دهه هم هست که از طره گیسوی بلند شرقی شان خبری نیست.( این ناشی از تهاجم فرهنگی آمریکاست که ننگ به نیرنگش) باقی سرخاب و سفیدآب هم که من باب هوسرانی هست و ربطی به عشق ندارد .
فلذا توصیه می شود که برای دانشجویان محترم دانشگاه های کشورم ،از نسخه ژاپنی استفاده شود که حالت پیشگیری دارد و می دانیم که پیشگیری بهتر از درمان است.
همانطور که از نظام مدیریتی ۵اس که ابتداً در ژاپن ابداع شد و در قرن قبل در ایران استفاده کردیم و ثمر بخش بود . امیدواریم که این الگو برداری هم مفید واقع بشود.
پی نوشت بیزاکودیل قرص مسهل بوده