از روز های ترم چهارمی با یکی از دوستانی که تازه با هم اشنا شده بودیم بعد یه بیرون گردی اومدیم خوابگاه...
خوابگاه که رسیدیم من مشغول خوردن شام شدم و یک هو وسط خوردن همین دوست ما زنگ زد و با یک حالت زاری گفت سریع بیا اتاق ما...
من گفتم اخه اقا من همین دو دقیقه پیش کنارت بودم ، الان دارم شام میخورم خب...
دوباره با همون حالت گفت نه سریع بیا اتاق ما...
منم سریع خودمو رسوندم دم در اتاقشون ، در اتاق رو که باز کردم دیدم چهار نفرشون روی تخت ایستادند همین که من رو دیدند یه گوشه اتاق نزدیک کمد رو نشون دادند و یک صدا بلند گفتن موش ، موش ، موش ...
گفتم خب چی شده موش؟؟؟
گفتن زیر اون قابلمه اونجا یه موش هست...
هیچی دیگه یه نگاه عاقل اندر سفیه بهشون انداختم و با یه دمپایی حساب موش رو رسیدم...
اونجا بودم که به اینکه بچه روستا هستم افتخار کردم...