ویرگول
ورودثبت نام
گوریلا
گوریلادنیای گیم با گوریلا
گوریلا
گوریلا
خواندن ۳ دقیقه·۳ سال پیش

متاکریتیک چطور ما را از تجربه های لذت بخش دور میکند؟

برای سالها ویدیو گیم فارق از تحلیل ها و بررسی های مختلف و در خلأ رسانه های حرفه ای منتقد این صنعت، تعاملی مستقیم و بی واسطه با مخاطب داشت و حتی فرصت تجربه های کوتاه مدت را در فروشگاه های عرضه کننده برای مخاطب فراهم میکرد تا مخاطب برای چیزی که خودش تجربه میکند و انتخاب میکند پول پرداخت کند.

با عبور از نسل های اولیه این صنعت و داغ شدن بازار و بیشتر شدن عطش و طمع توسعه دهندگان و ناشران، ویدیو گیم به سمتی رفت که با تریلر های اغوا کننده و نمایش اغراق شده از بازی ها مخاطب را سرکیسه کند.

همین اتفاق در کنار قیمت بازی ها باعث شد تا مخاطبین برای انتخاب خود وسواس های بیشتری داشته باشند و کمتر در دام استودیو ها و تریلر های پر زرق و برق آنها بیافتند.

در این شرایط و فضای بی اعتمادی که بین بازیکنان شکل گرفته بود فرصتی بوجود آمد تا منتقدین هم جایگاه مهمتری پیدا کنند و نظرات خود را در مورد بازی ها منتشر و به نوعی در انتخاب بهتر به بازیکنان کمک کنند.

با اینکه در اصل نقد نویسی نمیتوان ایرادی دید، اما در پشت صحنه آنچنان هم خالی از اشکال نیست.

انسان بطور ذاتی دارای علایق و سلایق مختلفی است که باعث تنوع در دیدگاه ما به موارد مختلف می‌شود. پس اینکه نظر یک منتقد نسبت به یک بازی چیست مشخصاً دلالت بر خوب بودن یا بد بودن یک محصول نیست. عنوانی که از نظر آقای X ارزش تجربه کردن ندارد لزوما برای آقای Y هم بی مصرف و خسته کننده نیست.

اما این مشکل وقتی حاد تر میشود که سایت های مثل Metacritic با جمع آوری نظرات منتقدین شروع به دادن نمره به محصولات این حوزه میکنند.

شخصا در مدت حداقل دو سال گذشته بواسطه سرویس گیم پس با عناوینی آشنا شدم و یا شانس مجددی به آنها دادم که اصلا نمرات خوبی ندارند، اما جزو تجربه های طولانی و بسیار لذت بخش برای من بوده اند.

البته باید به این نکته اشاره کنم که نظرات بر اساس یک سری استاندارد های مشخص مثل گرافیک فنی، روایت داستانی و شخصیت پردازی و در یک چهارچوب معین نوشته میشود اما معتقدم نظر شخصی هر کس در مورد یک بازی می‌تواند به مقدار زیادی بر روی تجربه فرد تأثیرگذار باشد.

شاید یک عنوان معمولی مثل Assassin's Creed Origins بخاطر انیمیشن ها و طراحی کاراکتر تکراری و یا باگ های متعدد برای بسیاری از بازیکنان آزاردهنده و غیر قابل بازی باشد، اما برای منکه با دیدن اهرام جیزه مو به تنم سیخ میشود یک مسئله حاشیه ای باشد که به تجربه کلی ام آسیب نمیزند.

از این دست بازی ها که با نمرات متوسط روبرو شدند و با گرفتار شدن در پروپاگاندا رسانه ای به کلی شانس تجربه شدن را از دست دادند نمونه های زیادی وجود دارد.

مثلا Watch Dogs از آن دسته بازی هایی است که اگرچه اسیر نابخردی سازندگان و تیم تبلیغاتی خود شد، اما بطور کلی ویژگی های مثبت زیادی هم داشت تا به تجربه لذت بخشی تبدیل شود ولی در ادامه بقدری توسط منتقدین و کاربران مورد نفرت پراکنی و حاشیه شد که خیلی از کاربران را از تجربه بازی منصرف کرد.

در نهایت متاکریتیک و سایت های نظیر این شاید در انتخاب ما کمک کننده باشند و از ما در برابر فجایعی مثل LOTR Gollum محافظت کنند، اما نمیتوان منکر این شد که متاکریتیک با نمرات رنگی خود باعث میشود تا شجاعت تجربه های جدید و لذت بردن از بسیاری از بازی ها را از ما گرفته شود. بازی هایی که بجای فراموش شدن، می‌تواند به بخش جدانشدنی از خاطرات ما تبدیل شود.


یوتیوب گوریلا رو دنبال کنید

https://youtube.com/@gorilair9120?si=xb_p2TxFo73F2JkM


ویدیو گیمبازیگیمایکس باکسپلی استیشن
۰
۰
گوریلا
گوریلا
دنیای گیم با گوریلا
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید