
بعد ماه ها باز دیدمش . انگار خودش بود . خجالت میکشیدم تماشاش کنم . به گمانم باز از آن کوچه آمد . به سه راهی که رسیدم به بهونه ای عقب برگشتم عین کسی که منتظر کسی است . نمیدونم شک کرد یا نه . چند روز پیش هم دیدمش ولی مطمئن نبودم امروز بعد چند روز دوباره دیدمش به گمانم خودش بود . با همان چادر و حیا . برای اولین بار چند سال پیش دیدمش . هر روز که سر کار میرفتم یا برمیگشتم میدیدمش . انقدر هر روز دیدمش که به گمانم عاشق شدم . نمیدونم شاید عشق نبود ولی هوس نبود . آن روزها من هر روز مشتاق عبورش بودم . مشتاق بودم و جرات نمیکردم سیر تمایشاش کنم . از کوچه که رد میشد قلب من کنده میشد . اگر عقب بودم سرعتم را زیادتر میکردم و اگر جلوتر بودم آنقدر فس فس میکردم تا برای چند ثانیه تماشاش کنم . آنهم مخفیانه . مثل کسی بودم که چیزی را میخواهد ولی نمیتوانست . مثل همه این سالها . یه روز به یه بنده خدایی که آخوند هم بود و عازم سفر کربلا بود گفتم دعا کن جور بشه . نمیدونم دعا کرد یا نه . ولی بعد چند وقت دیگر آن دختره را ندیدم . هر روز سر کار میرفتم و هر روز منتظرم بودم از کوچه گذر کنه ولی همه اش خیال بود .از آن دختر دیگه خبری نبود .او رفت و من ماندم و انتظار بعد اون یه دختر دیگه دیدم .برای کار تو کارگاه اومده بود . اول نشناختم بعد به نظرم آشنا اومد . بعد فهمیدم همون دختری بود که چند سال پیش یه جا کار میکردیم در دو سالن مجزا . خوشم آمد . خاکی به نظر میرسید . برای دل خودش لباس میپوشید . عین مردها کاپشنش را مینداخت رو شونه اش . اهل آرایش غلیظ و ملیظ نبودم . یه اشکال داشت و اون این بود که تنبل به نظر میرسید. تا صندلی گیر می اورد لم میداد آخرش با پسر یکی از صاحبکارا جر و بحث کوتاه کرد و رفت . خونه اش چند کوچه پایین تر از این دختر چادری بود . و من دیوانه از کوچه که عبور میکردم هم دنبال دیدن این بودم و هم آن . و هیچ کدام را هم نمیدیدم . حبیب بودم . چند ماه پیش هم یه دختر دیگه آمد برای کار . این فرق داشت . شیک و پیک بود . به خودش خیلی میرسید. اهل شوخی با نامحرم بود و منی که ازین جنس دخترها خوشم نمی اومد دلم پیشش گیر کرد ولی جنسش فرق داشت . به گمانم هوس بود . این دختره هم رفت . فقط یکبار در مراسم تشیع دختر یکی از کارگرا دیدمش . گذشت گذشت تا اینکه باز آن دختر چادری را بعد یکی دو سال دیدم . دیدم و باز دلم هوایی شد .