ویرگول
ورودثبت نام
گنجشک
گنجشکبازمانده‌ای حساس و بی‌قرارم که زیر آوارِ تاریخ و زخمِ حافظه، در پیِ نجاتِ معنا از دلِ ویرانی و ابتذالِ زمانه سرگردان مانده ...
گنجشک
گنجشک
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

دوست داشتن رو ادامه میدم (keep on loving you)

برای شنیدن نسخه صوتی این اثر میتونید به لینک زیر برید:
لینک کست باکس




فکر کنم حدود یک ساعتی میشه خیره شدم به برگه خالی رو به روم، هیچ کلمه ای دوست نداره که بیاد تو دفترم حالا اینکه از ترسشونه یا باهام قهر کردن رو نمیدونم.
من دوست افتضاحیم؛ حتی برای کلماتی که مثل بچه های خودم دوسشون دارم. برای دوستامم دوست افتضاحی بودم همیشه، اونایی که کنارم بودن، جنگیدن کنارم و پا پس نکشیدن و من ناامیدشون کردم.
چند وقت پیش یه تصادف مهلک با جنون داشتم بعد کلی مدت دوباره شوک عصبی داشتم.
دیگه تقریبا یادم رفته بود حمله عصبی چطوریه، فکر میکردم دیگه این ورا پیداش نمیشه ولی مث اینکه اون هیچوقت نرفته بود. فقط "یه سری آدم درست تو نادرست ترین قسمت زندگیم ظاهر شده بودن و از گِل مرده من گُل درآورده بودن".
اعتماد واژه عجیبیه و وقتی میفهمی چه هیبتی داره که از دستش میدی...
کم کم حس میکنی دیگه به هیچی نمیتونی اعتماد کنی و دنیا بدتر از چیزیه که فکرش رو میکنی. تا موقعی که اعتماد هست نمیتونی حسش کنی، نمیتونی بغلش کنی، نمیتونی درکش کنی...
ولی وقتی میره، انگار همه چی رو با خودش میبره، دستات یخ میزنه، فکرات وایمیستن، کلماتت قهر میکنن یا میترسن.
اعتماد واژه ای هستش که من هرازگاهی باهاش رفاقت داشتم و منفعت طلبیم باعث شده دلش رو برنجونم، کلی از دفعات با چشمای خودم دیدم که داره فرار میکنه...
این دفعه فکر میکردم اعتماد اومده که بمونه ولی اون همیشه یه فراری بوده، یه ترسو، یکی که فقط قهر میکنه.
من خیلی چیزارو قربانی اعتماد کردم و اعتماد همیشه اونی بوده که ادعای خستگی داشته.
خسته شدم هم عجیبیه واقعا. اصلا وقتی میرسه به آخرای جمله وا میده، تسلیم تسلیمه. ولی واژه ایه که همیشه از اعتماد زاییده میشه و کنار من میشینه. یه بچه کریه که برام توضیح میده چقدر میشه دوست داشتن منفور باشه و من همچنان به دوست داشتن ادامه میدم.
برعکس بقیه کلمه ها دوست داشتن اصلا عجیب نیست...
فقط کوتاه نمیای و با همه خستگیت ادامه میدی... من توی جنگ های کمی نبودم، زخم های جنگیم رو توی تمام نوشته ها و رفتارا و فکرام دیدمیشه. شکستن اعتماد کلی زخم کاشته رو تنم، حمله های عصبی کلی زخم کاشته تو سرم، کلمه هام کلی زخم کشیدن برام.
ولی...ولی...ولی... خسته نشدم. که اگه میشدم واژه دوست داشتن هم برام عجیب میشد. شاید همین دوست داشتن بود که نمیذاشت خسته شم. نمیدونم، برام واضح نیست تصویر دوست داشتن. مطمئنا یه جایی پشت ریه چرک و سیاهم توی تپش گاه بدنم قایم شده. همون جایی که هر روز طرح جدیدی رو میکشه و خسته نمیشه...
میدونم دوست داشتن یه جایی توم هستش و فراموش نکرده منو پس من چرا خسته شم و فراموش کنمش :)

امضا
گنجشک

پادکستدوست داشتناعتماد
۲۰
۱۴
گنجشک
گنجشک
بازمانده‌ای حساس و بی‌قرارم که زیر آوارِ تاریخ و زخمِ حافظه، در پیِ نجاتِ معنا از دلِ ویرانی و ابتذالِ زمانه سرگردان مانده ...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید