ویرگول
ورودثبت نام
گنجشک
گنجشکبازمانده‌ای حساس و بی‌قرارم که زیر آوارِ تاریخ و زخمِ حافظه، در پیِ نجاتِ معنا از دلِ ویرانی و ابتذالِ زمانه سرگردان مانده ...
گنجشک
گنجشک
خواندن ۴ دقیقه·۵ سال پیش

اسپارف، گُنجِشک و گَنجشَک

این سوال از من زیاد پرسیده میشه که اسپارف یعنی چی؟ چرا گنجشک؟ شاید الان بتونم جواب این سوالارو بدم که چرا این اسم ها رو انتخاب کردم و از کجا میاد؟

اولین لقبی که برای خودم انتخاب کردم اسپارف (sparof) بود. یادمه سنم که پایینتر بود تلویزیون فیلم دزدان دریایی کارائیب 1 رو گذاشته بود و اونجا بود که عاشق نقش اول فیلم شدم. نمیدونم دوبلر بهش میگفت جک اسپارف یا من اشتباه شنیدم و نشست تو ذهنم ولی از اون موقع اسپارف روی من موند تو نقش جانی دپ بودم همیشه بالا پایین میپریدم از یه مبل به یه مبل دیگه و عشق پریدن و بدو بدو...

یکم که سنم بالاتر رفت و اشتباهم رو فهمیدم اصلاح نکردم این لقب رو چون خیلی منحصر به فرد بود و وقتی میخواستم جایی اینترنتی ثبت نام کنم یا ایمیل بسازم اسپارف معمولا خالی بود. اما از دیدگاه هنری اسپارف اولین ایگو من هستش که مسیر طی شده تو زندگیم و توهماتم رو مینویسه خیلی از قسمتای دارک وجودم رو اسپارف ساخته و کج و معوج بزرگ شده. من قبل اینکه بتونم بنویسم داستان میساختم و با نقاشی داستانام رو روایت میکردم و همیشه رد پای اسپارف رو حتی تو اون سن میبینم، جایی که من عاشق ساختن رویاها شدم و فکرم تحلیلگر و قوی میشد چون جای اینکه خیلی از انرژیم رو بیرون بزارم توی ذهنم میزاشتم و قدم میزدم تو اتاقم و تو ذهنم بازی میکردم.

این داستان ادامه داشت تا جایی که بزرگ و بزرگ تر شدم و رفتم راهنمایی و یکی از شرترین ها شدم تا جایی که اون معلم عربی (لعنت الله علیه) همه چی رو به پدرم گفت و تابستون اون سال برام کوفت شد. زندانی بودم تو اتاقم و چیز خاصی نبود که بتونم فعالیتم رو باهاش تطبیق بدم کتابای پدرم رو ورق میزدم و میخوندم و نمیفهمیدم فقط یک عالمه کتاب میخوندم. کتاب های روانشناسی پدرم که تو دوره دانشگاه به سختی پاس کرده بود رو داشتم یکی یکی میخوندم و نمیفهمیدم. اصلا نمیدونستم دارم چی کار میکنم (مثل هر بچه دیگه ای تو این سن که گیجه) وارد دبیرستان شدم و دیگه اثری از یه آدم شیطون نبود آدم آرومتری بودم و سعی داشتم بیشتر بفهمم و عضو جوامع مختلف شم که تعصباتم رو تقویت میکرد. نمیتونستم باز فکر کنم و خشونت زیادی داشتم و کتاب تقریبا یه عنصر الکی برام شده بود که میخوندم اما درکی نداشتم.

داستان ادامه داشت تا دانشگاه، اولین برخورد من با یه جامعه به شدت بزرگ و آغاز نوشتن من به صورت حرفه ای. اوایل فقط اینستاگرام بود که متن های در هم تنیده من رو میپذیرفت. کلماتی که اینقدر درگیر تکنیک بودن که معنی نمیدادن(هنوزم خیلی از متنام از این موضوع رنج میبرن). ولی اواخر ترم یک گُنجِشک متولد شد. اونجا بود که عاشق شده بودم و داشتم یه چیز کاملا متفاوت رو تجربه میکردم. متن های من از اون حالت دارک خودش خارج نشد ولی میدیدم که گاهی اوقات دارم کارای رومنس مینویسم و حس های عاشقونم توی متنام میاد. یه عاشق گیج، بهتر از این نمیشد. اون آدم به من خیلی چیزا یاد داد و من تنبل ترین دانشجوی کلاسش بودم و کلی از مسئولیتام شونه خالی میکردم ولی اون آدم سوخت و ساخت. من تنها ابزارم قلم تو دستم بود که میدیدم حتی یه موقع هایی اول کلمات هر خط متنم رو کنار هم میزارم اسم اون درمیاد. عاشق بودم ولی بلد نبودم عشق بورزم.

وقتی وارد دانشگاه شدم کتابای بیشتری خوندم سالی حدود 40 کتاب و بعد دو سال یک اتفاق تراژیک برام افتاد و یکی دو تا از عزیزترین افراد زندگیم رو از دست دادم که تو متنام اثراتش رو میبینید. افسردگی من سر به فلک کشیده بود و اینقدر گم شده بودم که هیچ راهی جز اینکه بفهمم کجام جلوی راهم نبود. اینجا آخرین ایگوی من متولد شد. موجودیتی که بیشترین رشدم تو زندگی رو مدیونشم. اسمش رو گذاشتم گَنج شَک یا spare of که از دل اسپارف و گنجشک اومده بودن راسیتش اون همیشه اونجا بوده ولی من نمیدیدمش و این اتفاقات تلخ مثل یه سیلی محکم من رو به خودم آورد و فهمیدم که میتونم به هر چیزی تو زندگیم شک کنم و بیشتر بفهمم توی کنجکاو ترین حالت خودم بودم. افسرده بودم و تمام روزم به کتاب خوندن و درمان نکردنش میگذشت من اون سال بالای 100 تا کتاب خوندم و فهمیدم خیلی از آدم ها بعد اون 2 سال حتی من رو نمیشناختن... به سختی میخندیدم و به همه چی شک میکردم حتی عشقی که داشتم...

اونجا بود که مفهوم و درک برام خیلی مهم شدن و من کنجکاو بودم که بیشتر و بیشتر بفهمم. دانشگاه هم تموم شد و عشقم رو هم از دست دادم. افسردگی و فشار ترک زده بود به تک تک موجودیت هام به هیچ ایگویی نمیتونستم اتکا کنم. حتی دیگه کتابم نمیتونستم بخونم فقط رویا ها و خاطرات و کابوس ها و ... هر روز با من بودن تا جایی که به این نتیجه رسیدم همه این ها من هستم. باید تعادل و صلح رو بینشون برقرار میکردم و یه دنیای ویرون رو آباد میکردم که الان اینجام... هنوزم که هنوزه تاریخ زندگیم اذیتم میکنه ولی آروم تر از همیشه ام و بیشتر فکر میکنم و قدر چیز ها رو میدونم و دنبال سرنخ هایی میگردم که تعادل داشته باشم، دنبال عشق میگردم و داستان براش میسازم، سعی میکنم برای المان های زندگیم وقت بزارم(میدونم همه بزارم و اینارو اشتباه مینویسم).

این بود کل داستان ایگو هایی که تو زندگی همراه من بودن و تا اینجا اومدن شاید این کوتاه ترین بیوگرافی منه و در واقع هیچی نیست.

برای دنبال کردن من در فضا های مجازی میتونید به توییتر، اینستاگرام، کانال من تو تلگرام و پادکستم سر بزنید.


گنجشکگنجشک
۱۸
۱۳
گنجشک
گنجشک
بازمانده‌ای حساس و بی‌قرارم که زیر آوارِ تاریخ و زخمِ حافظه، در پیِ نجاتِ معنا از دلِ ویرانی و ابتذالِ زمانه سرگردان مانده ...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید