دوستان هر وقت از کسی بابت رفتار یا حرفی ناراحت شدید اول از همه، یه بار خوبی های اون فرد رو برای خودت مرور کن و بهش یه نمره بده(مثلا از صد،نمره ش میشه ۷۰) سپس به همین بدی که در حقت کرده نمره بده(مثلا از صد میشه ۵۰). اکثرا می بینیم که نمره ی خوبی ها خیلی بیشتره. این قضیه هیجانات منفی ما از جمله ناراحتی و عصبانیت رو کمتر می کنه و می تونیم واقع بینانه تر به قضیه نگاه کنیم.
یادمون باشه آدمها صد در صد نمی تونن خوب و باب میل ما باشن.
یادمون باشه هر کسی ضعفی داره از جمله خودمون.
یادمون باشه بگذریم،بخشنده تر و راحت تر باشیم.
یادمون باشه در همون لحظه و اتفاق گیر نکنیم و بازه زمانی اتفاقات و احساساتمون نسبت به اون فرد رو گسترده تر کنیم.
یادمون باشه که خیلی سخت نگیریم، در غیر این صورت از همه شاکی و ناراحت خواهیم بود.
یادمون باشه که ممکنه اون فرد خطا کرده باشه مثل خودمون که بارها خطا کردیم و اگر اونو نبخشیم خیلی از فرصت های خوب برای صمیمیت و همدردی و لذت رو از دست میدیم،خیلی از خطاها قابل بخشش هستن.
پ.ن: برای نمره دهی یک طیف رو در نظر بگیرین،مثلا برای من بدترین نمره رو کسی میگیره که بدخواه و دو رو باشه(نمره ش ۱۰۰ میشه از ۱۰۰). پایین ترین نمره هم کسی میگیره که مثلا وقتی دارم باهاش حرف میزنم به حرف و احساس من توجه نکنه(نمره ش ۱ میشه از ۱۰۰). حالا این اتفاقی که افتاده کجای این طیف قرار میگیره و با توجه به کمترین(بی توجهی) و بدترین اتفاق برای شما (دو رو بودن) چه نمره ای میگیره؟شما هم برای خودتون این طیف رو بسازین?