نژادپرستی یا تبعیض نژادی، نوعی پیشداوری و تبعیض، که متمرکز بر تفاوتهای نژادی حاصل از تفاوتهای ظاهریِ جسمی/فیزیکی و نیز تفاوتهای فرهنگی حاصل از زبان، آداب و رسوم، دین، تاریخ و امثال آن است. سادهترین مثال برای نژادپرستی، برتر دانستن انسانهای سفیدپوست (اروپایی) بر رنگینپوستان است. در زبان فارسی به این مبحث نژادستیزی یا نژادگرایی نیز گفته میشود.

نژادپرستی در آمریکا: بیشترین تأثیر نژاد پرستی در آمریکا روی سیاه پوستان، سرخپوستان، افراد لاتین تبار و مکزیکیها، آسیاییها، یهودیان و امریکاییهای ایتالیاییتبار بودهاست. عمدهترین ساختارهای نژادپرستانه در آمریکا شامل بردهداری، جداسازی نژادی، مدارس جداگانه برای سرخپوستان و اردوگاههای بزرگ بازداشت پناهجویان خارجی بودهاست. همچنین تمایلات و رفتارهای نژادپرستانه حتی در زمان کنونی در تعداد بسیار زیادی از آمریکاییان وجود دارد.
نژادپرستی در چین: دانشمندان میگویند که جمهوری خلق چین نژادپرستی را به عنوان یک پدیده غربی معرفی میکند، که منجر به عدم تصدیق نژادپرستی در جامعه خود شدهاست. به عنوان مثال، کمیته رفع تبعیض نژادی سازمان ملل در سال ۲۰۱۸میلادی گزارش داد که قانون چین " تبعیض نژادی " را تعریف نکرده و فاقد قانون تبعیض ضد نژادی مطابق با سیاستهای جهانی و اصول است. از زمان ورود آفریقاییها به دانشگاههای چین در دهه ۱۹۶۰میلادی تبعیض علیه دانشجویان آفریقایی شروع شد. در سال ۱۹۸۸میلادی، دانشجویان چینی علیه دانشجویان آفریقایی که در نانجینگ تحصیل میکردند، شورش کردند. در سال ۲۰۰۷میلادی، گزارش شد که سرکوبهای پلیس مبارزه با مواد مخدر در منطقه سانلیتون پکن، افرادی را از آفریقا به عنوان مظنون به اشتباه مورد هدف قرار میدهند، اما مقامات پلیس هدف گرفتن هر گروه نژادی یا قومی خاص را انکار کرد. طبق گزارش فارین پالیسی، دانش آموزان آفریقایی بیشتر از دانش آموزان مناطق دیگر تحت آزمایشهای دارویی قرار گرفتهاند. بر این اساس، برخی از وبلاگ نویسان چینی تلاش کردهاند که ذهنیتهای منفی را در کشورشان در مورد آفریقا مردم آن تغییر دهند، گزارشهای نژادپرستی علیه آفریقاییها در چین در طی بیماری همه گیر کرونا (COVID-19) در چین افزایش یافت.
نژادپرستی در هند: در زمان راج انگلیس، دیدگاههای نژادپرستانه علیه هندیها بر اساس نژادپرستی سیستمی علمی که در آن زمان در اروپا رواج داشت، رواج یافت. دیدگاهها شامل تقسیم گروههای زبانی به «طبقات» قومی است. اولین نخستوزیر هند، پاندیت جواهر لعل نهرو، نوشت: ما در هند از زمان آغاز حاکمیت انگلیس نژادپرستی را آموختیم و امروزه تمام مدلهای نژادپرستی را دیدهایم. هند به عنوان یک ملت و هندیها به عنوان افراد مورد توهین، تحقیر و رفتار تحقیرآمیز قرار گرفتند. این حق خدادادی است که میتواند بر ما حکومت کند و ما را مطیع خودش نگه دارد. در سالهای اخیر تبعیض علیه افرادی از شمال شرقی هند و جنوب هند گزارش شدهاست.
نژادپرستی در ایران: در اواخر اوت سال ۲۰۱۹میلادی، هیئت ضد نژادپرستی سازمان ملل متحد متوجه شد که جمهوری اسلامی ایران نژادپرستی علیه اعراب، کردها، بلوچ و سایر اقلیتهای قومی دارد. تبعیض و نژادپرستی علیه پناهندگان افغان در ایران بهطور گستردهای گسترش یافتهاست. سازمان ملل گفت: «عربها، کردها و دیگر اقلیتها در ایران دچار مشکلات تبعیض نژادی هستند.»
نژادپرستی در اسرائیل: سازمانهایی مانند عفو بینالملل، انجمن حقوق مدنی در اسرائیل و وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا گزارشهایی منتشر کردهاند که مستند تبعیض نژادی در اسرائیل است. انجمن حقوق مدنی در اسرائیل (ACRI) گزارش مستند نژادپرستی در اسرائیل منتشر کرده و گزارش سال ۲۰۰۷میلادی با بررسیهای انجام شده گفتند که نژادپرستی در این کشور در حال افزایش است. یک تحلیل از این گزارش بهطور خلاصه به آن میپردازیم: "بیش از دو سوم نوجوانان اسرائیلی معتقدند که عربها از هوش کمی برخوردار هستند و به اصطلاح کمهوش میباشند همچنین بی فرهنگ و خشن هستند. بیش از یک سوم نوجوانان اسرائیلی همه از مردم اعراب میترسند. گزارش به نقل از نظر سنجی نژادپرستی ACRI، در مارس ۲۰۰۷میلادی، که در آن ۵۰٪ از اسرائیلیهای شرکت کرده بودند گفتند که در یک ساختمانی که فردی با نژاد عرب آن را ساختهاست زندگی نخواهند کرد، دوست نخواهند شد یا اجازه نخواهند داد فرزندانشان با اعراب دوست شوند و مردم اعراب را به خانههایشان راه نمیدهند. " گزارش سال ۲۰۰۸میلادی سازمان جهانی ACRI میگوید روند نژادپرستی همچنان ادامه دارد.
نژادپرستی در ژاپن: در سال ۲۰۰۵میلادی، سازمان ملل ابراز نگرانی در مورد نژادپرستی در ژاپن کرد و اینکه دولت توجه ای به این مسئله ندارد. نویسنده این گزارش، Doudou Diène (گزارشگر ویژه از کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل)، پس از بررسی در ۹ روز به این نتیجه رسیدند که تبعیض نژادی و بیگانه ستیزی در ژاپن عمدتاً سه گروه را تحت تأثیر قرار: اقلیتهای ملی، افرادی که یک ریشه آمریکایی دارند، عمدتاً برزیلیهای مقیم ژاپن، و خارجیهایی که در کشورهای فقیر به دنیا آمدهاند. ژاپن در سال ۱۹۹۹میلادی فقط ۱۶ پناهنده را پذیرفت، در حالی که ایالات متحده آمریکا ۸۵٬۰۱۰ نفر را برای پناهندگی پذیرفت، بر اساس آمار جهانی کشور نیوزلند، که ۳۰ برابر کوچکتر از کشور ژاپن است (از نظر جمعیت)، در سال۱۹۹۹میلادی حدود ۱۱۴۰ پناهنده پذیرفتهاست. از سال ۱۹۸۱میلادی، هنگامی که ژاپن کنوانسیون سازمان ملل در مورد وضعیت پناهندگان را تصویب کرد، تا سال ۲۰۰۲میلادی، حدود ۳۰۵ نفر توسط ژاپن به عنوان پناهنده گرفته شدند. نظرسنجی ایپسوس در سال ۲۰۱۹میلادی نشان میدهد همچنان افراد ژاپنی که در این نظر سنجی شرکت کردند در مقایسه با سایر کشورهای مورد بررسی، همدردی کمتری با پناهندگان دارند.
نژادپرستی در اردن: بر اساس مطالعههای انجام شده در سال ۲۰۱۳میلادی توسط دانشگاه اسکاندیناوی، اردنیها نژادپرستترین ملیت در جهان هستند و پس از آنها هندیها رتبه دوم جهان قرار دارند.
نژادپرستی در کره: کره ایها، چه در کره شمالی و چه در کره جنوبی، تمایل دارند که ملیت یا تابعیت را با عضویت در یک گروه قومی یا " نژاد " سیاسی یک دست یکسان نشان بدهد و این موضوع سبب برابری در آن تمام گروهها باشد. زبان و فرهنگ مشترک به عنوان عناصر مهم در هویت کره ایها مورد توجه است. مدارس کره جنوبی به دلیل استخدام فقط معلمان سفیدپوست آموزش زبان انگلیسی مورد اعتراض مردم قرار گرفتهاند، زیرا مردم کره جنوبی اشخاص با رنگ پوست روشن را نمایندگان کشورهای «غربی» یا «مردم انگلیس» میدانند.
نژادپرستی در ترکیه: در ترکیه نژادپرستی و تبعیض قومی رایج هستند و در آن جامعه در طول تاریخ نژادپرستی و تبعیض قومی علیالخصوص در برابر اقلیتهای غیر مسلمان و غیر اهل سنت رواج داشته.این به نظر میرسد بهطور عمده در قالب نگرش منفی و اقدامات ترکها نسبت به افرادی که ترک در نظر گرفته نمیشوند، انجام شده. چنین تبعیضی عمدتاً نسبت به اقوام غیر ترکی مانند ارامنه، آشوریها، یونانیان، یهودیان، کردها و زازاکیها و همچنین نسبت به اقلیت اشکال مختلف اسلام مانند علویان، صوفیان و شیعیان است.
منبع: ویکی پدیا
درود بر انسانیت
پست های مرتبط: