*❌ بعضی کشورهای متمدن، برای هر چیزی، همه پرسی راه میندازند. شما هم اینطوری باشید.❌*
▪نشسته بودم روی نیمکت کنار اسباب بازی ها تا بازی بچه ها تموم بشه.
▪بهشون گفته بودم امروز می تونین اونقدر تو پارک بمونین تا خودتون خسته بشین.
▪شنیدن صدای خنده از ته دل بچه ها و دیدن جست و خیزشون، کیف دنیا را برام داشت.
▪محو بچه ها بودم که یک نفر نشست روی نیمکت.
▪به پسرش گفت: بازی میکنی، مواظب باش نیفتی.
▪صدا چقدر آشنا بود.
برگشتم و نگاه کردم.
بله. دوست قدیمی و همکلاسی دانشگاهم بود.
▪گفتم: سلااام. چشم ما روشن.
▪نگاه کرد و گفت: به به. چه حسن اتفاقی.
▪خلاصه شروع کردیم به احوالپرسی و صحبت.
اما معلوم بود که سرحال نیست.
آخه چندین سال با هم دوست بودیم. آدم شوخ و خوش مشربی بود. اینطوری نبود.
▪گفتم: امروز کسلی یا چند سال گذشته و حال و هوات عوض شده.
▪یه نفس عمیق کشید و بی مقدمه گفت: می خوام استعفا بدم.
▪گفتم چرا؟!!!
▪گفت: چند ساله که مدیر عامل شرکتم. شرکتی که داشت ورشکسته می شد را تحویل گرفتم و الان به سوددهی افتاده.
▪گفتم: زمان دانشجویی می دونستم این دوست شاگرد اولم آینده شغلی خوبی داره.
▪گفت: این که نظر لطف شماست.
اما واقعا تصمیمات را کارشناسی شده اجرایی میکنم.
▪از نظر مشاوران خِبره در هر موردی استفاده میکنم.
▪مدیرانی که انتخاب کردم، افراد باسواد و کاربلد هستند.
▪برای تصمیم گیری ها
از نظر این مدیران و مشاوران استفاده میکنم. هر تصمیم، حاصل ساعتها جلسه تخصصی است.
▪گفتم: خب
▪گفت: اما هیئت مدیره اذیت میکنه.
هر روز یه طوری.
▪جدیدا یک قانون تصویب کردند که
طبق اون، تصمیمات ما را به نظرسنجی میگذارند.
▪گفتم: که چه کسی نظر بده؟
▪گفت: همه کارمندا.
با این توجیه که دموکراسی خوبه.
▪سرش را با تاسف تکون داد و نفسی از ته دل کشید و گفت: فکر کن چند نفر، کلی کار کارشناسی کرده باشند تا به یک نتیجه رسیده باشند.
بعد هیئت مدیره میاد و یک طومار پهن میکنه روی میز. پر از امضا.
در خصوص اینکه تصمیم شما را قبول ندارند.
▪اونوقت چه کسانی امضا کرده اند؟
یک سری آدم که هیچ تخصصی در زمینه مذکور ندارند.
درسته که آدم های شریفی هستند. درسته که هر کدوم در یک رشته تخصص دارند. که البته برخی هم هیچ تخصصی ندارند. درسته که عاقل و بالغند.
▪اما در این زمینه خاص هیچ دانشی ندارند. صفر صفر.
▪گفتم: چی شده که هیئت مدیره چنین تصمیمی گرفته؟
▪گفت: سواد کم.
بی سوادی و فهم نادرست مطالب باعث میشه که آدم یه چیزی را از این طرف و اون طرف بشنوه و بدون بررسی بپذیره. اینا هم شنیدن دموکراسی خوبه.
▪گفتم: واقعا سعدی درسته میگه که
○آدمی را بَتَر از علت نادانی نیست.
▪و ادامه دادم: دموکراسی اگر از یک حدی بگذرد و قرار باشد همگان در همه موارد نظر بدهند، چیزی جز حکومت جهل در جامعه نخواهد بود.
و اصلا با عقل سلیم در تعارض است.
▪گفت: اونم در دنیای امروز که تخصص حرف اول را میزنه.
▪مردم در همه کارشون به متخصص رجوع میکنند. حتی برای کارهای پیش پا افتاده زندگی، سعی میکنند از کسی که در زمینه مورد نظرشون تجربه داره، مشورت بگیرند.
▪گفتم: خیلی از اندیشمندان هم دموکراسی بی حد و مرز را رد کرده اند. یعنی دموکراسی که همه در مورد همه چیز نظر بدن.
▪مثلا ارسطو در کتاب سیاست میگه:
دموکراسی مظهر حاکمیت طبقهی پست جامعه است.
▪یا افلاطون در جمهور میگه:
آیا موهوم پرستی نیست که صرف عدد یا اکثریت سبب خِرَد خواهد شد؟ آیا نمیبینیم که در سراسر جهان تودهی مردم ابلهتر، خشنتر و ظالمتر از افراد اندک و پراکندهای است که تربیت و دانش، آنان را از دیگر مردمان جدا ساخته است.
▪گفت: یادمه.
زمان دانشجویی و درس فلسفه سیاست، و نظرات منفی اندیشمندان در مورد دموکراسی بی حد و مرز.
▪یادته افلاطون گفته بود که
دموکراسی حکومت خَران بر عاقلان است ؟
▪خندیدم و گفتم: یادمه
▪بچه ها اومدن. دیگه خسته شده بودند و من و دوستم خداحافظی کردیم.
▪در تمام راه رسیدن به خونه داشتم فکر می کردم که چطور برخی اونقدر از لحاظ سواد رسانه ای ضعیفند که هر چیزی در فضای مجازی می بینند و می شنوند، بدون فکر می پذیرند. مثلا همین موضوع را که باید در مورد هر تصمیم مملکتی به آراء عموم مردم مراجعه کرد. مردمی که هرچند عاقل و بالغ و فهمیده و تحصیلکرده اند، اما در همه رشته ها تخصص ندارند. و نهایتا در یک رشته متخصص هستند. و نظرشون در موارد دیگه، مثل نظر یک آدم کاملا بی سواده.
✍لیلا گل یار