
«طبیعت و محیط زیست موهبتی خداوندی است که در اطراف هر موجود زنده وجود دارد و ادامه حیات به آن وابسته است.
انسان در قبال همه آفریدههای خداوند مسئول است. از جمله در برابر جنگل که ثروت و سرمایه طبیعی به شمار میرود و در زمینه رفاه و تامین نیازهای آدمی، یکی از نعمتهای بزرگ خداوند است.
در واقع طبیعت نعمتی است که خداوند به امانت در اختیار انسان قرار داده و آدمیان در برابر چگونگی بهرهبرداری از آن مسئول هستند.
آلودگی محیط زیست بر کیفیت و چرخه طبیعی اثر میگذارد و پیامدهای زیانباری برای زندگی انسان، حیوان، گیاه و بناها دارد.
آلودگی یکی از مهمترین و حادترین مشکل تمدن انسانی است و نقش انسان در آلودگی محیط زیست بسیار چشمگیر است.
آلودگی محیط زیست به زیان انسان و همه موجودات تمام میشود.
پرهیز از آلوده کردن خاک و استفاده درست از آن به منظور تامین نیازهای انسان نوعی شکرگزاری، دوستی با طبیعت و امانتداری در مقابل نعمتهای خداوند است.
دنیای صنعتی امروز با تخریب جنگلها و نابودی فضاهای سبز و پژمردگی و مرگ گل و گیاه رو به روست.
طبیعت برای بقای نسل بشر آفریده شده و پیوند ناگسستنی میان انسان و طبیعت وجود دارد.»
آیناز علمی چگنی دانشآموز دبیرستان تهذیب