
«به نام خدا
بهار و بوی خوش طبیعت روحی دوباره به من میدهد وقتی میبینم شکوفههایم قرار است تبدیل به آلبالو شوند.
ذوقی بینهایت در من ایجاد میشود گویی همچون مادری مهربان باید از آنها مراقبت کنم.
پس باشد که انسانها هم این موضوع مهم را درک کنند.
شکوفههای مرا نکنند و روی تنه من یادگاری ننویسند تا بتوانند هم از میوههایم بخورند و هم از سایهام استفاده کنند.
من آنها را دوست دارم. باشد شما انسانها هم مرا دوست داشته باشید.»
فاطمه کرمیان دانشآموز کلاس یازدهم تجربی دبیرستان تهذیب