ویرگول
ورودثبت نام
تحریریه گُلوَنی
تحریریه گُلوَنیhttps://golvani.ir
تحریریه گُلوَنی
تحریریه گُلوَنی
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

ما مسافران کره زمین هستیم

«سلام دوست من.

برایت یک نامه نوشته‌ام اما از آن جایی که می‌دانم باید در کاغد صرفه‌جویی کرد به صورت یک ایمیل برایت آماده کرده‌ام.

(به توکل نام اعظمت)

نامه‌ای به وجودم (طبیعت)

از خاک به خاک

از خاکستر به خاکستر

یا از خاک به افلاک

به نظر من همه باید درس بخونن. آخه خیلی چیزها یاد می‌گیرن.

قبول دارم که همه چی درس، مدرک تحصیلی نیست، اما به جرات می‌تونم بگم نیم مهمی از زندگی به یادگیری برمی‌گرده.

مثلا من امسال در کتاب زیست دهم فهمیدم که افزایش کربن دی اکسید خطرناک‌تر از کاهش اکسیژن هست.

تا قبل از این من فکر می‌کردم که کاهش اکسیژن خطرناک‌تر است.

علاوه بر این که تونستم به معلومات خویش افزوده کنم و نمره خوبی در زیست کسب کنم فهمیدم باید در زندگی روزمره بیشتر مراقبت کنم.

این طوری شد که رفتم از منابع معتبر تحقیق کردم.

مثلا این یک نمونه از تحقیقات من هست:

جنگل‌کاری بهترین راه کاهش دی‌اکسید کربن جو زمین

شاید بهترین راه برای کاهش سطح دی‌اکسید‌ کربن زمین، کاشتن درختان، توسعه جنگل‌ها و پر کردن جای درختان قطع‌ شده باشد.

این روش ساده و ارزان است. مهارت خاصی نمی‌خواهد.

از آن‌سو هم‌زمان با جذب این گاز، اکسیژن تولید می‌کند و کیفیت هوا را افزایش می‌دهد.

من هم از باغچه خونه شروع کردم، کار خیلی بزرگی نبود ولی دلم می‌خواد من هم به عنوان یک انسان، انسانیت خودم رو به کره خاکیم نشون بدم.

دیگه موقع میوه می‌خوردیم هسته‌های میوه‌ها رو جدا می‌کردم، بهشون رسیدگی می‌کردم.

شاید باورتون نشه اما سحرخیز شده بودم بخاطر همون باغچه و ثمراتش صبح زود بیدار می‌شدم.

بهشون صبح بخیر می‎‌گفتم. آب بهشون می‌دادم.

حتی براشون کتاب می‌خوندم. باورم نمی‌شد این قدر حالم خوب شده باشه.

یک روز عصر خواهر منو از پنجره دید می‌زد.

از چشماش معلوم بود می‌خواست بگه حیف این وقت.

بیا برو درس بخون دختر. اومد گفت حالا که چی.

راحت و آسوده میوه بخر و بخور تازه بعد تو چی می‌شن این‌ها.

یاد ضرب المثلی افتادم که می‌گه: دیگران کاشتند و ما خوردیم و ما بکاریم دیگران بخورند.

بیاییم هم به خودمان رحم کنیم و هم به نسل‌های بعد خودمان.

این کره خاکی تنها به ما تعلق ندارد و ما مسافری بیش نیستیم.

انسان باشیم، انسانیت خود را نشان دهیم به این فکر نکنیم ما یک نفر نمی‌توانیم به تنهایی کره خاکی را نجات دهیم، اتفاقا برعکس.

قطره، قطره جمع گردد وانگهی دریا شود.

می‌تونیم الگو بشیم و دیگران از ما یاد بگیرند.

بیایید با خود مهربان باشیم.»


نازنین جواهری ۱۷ ساله از دبیرستان صدر خرم آباد

پیک زمینزاگرس
۱
۰
تحریریه گُلوَنی
تحریریه گُلوَنی
https://golvani.ir
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید