
«سلام
نمیدانم از کجا شروع کنم. چه بگویم که درد دلم خالی شود.
درختانی زبان بسته که فقط تو دنیا جرمشان این است که زبان سخنگفتن با ما را ندارند، سزاوار این همه مجازات هستند؟!
چرا به درختانی که جان ما را حفظ و امکان تنفس را برای ما فراهم میکنند، ظلم میکنیم؟
وقتی کسی برای ما کاری انجام میدهد، ازش تشکر میکنیم یا تا میتوانیم شکنجهاش میدهیم؟! حتما جواب میدهید تشکر میکنیم ولی اینطور نیست.
چرا هنوز بلد نیستیم از گیاهان بابت زحماتشان تشکر کنیم؟
نه فقط تشکر نمیکنیم، بلکه آنها را آزار میدهیم .
همه ما زیبایی رو دوست داریم.
در مهمانیها لباس مرتب و زیبا میپوشیم چون زیبایی در وجود ماست ولی نمیدانم که چرا بعضی از آدمها به زیبایی طبیعت احترام نمیگذارند.
طبیعت مال همه است. همه باید از این زیبایی لذت ببرند، چون همه در این زیبایی سهمی دارند ولی متاسفانه برخی حقوق دیگران را پایمال میکنند.
درختان و گیاهان برای ما مایه سلامتی، شادابی، سرزندگی، آرامش و از همه مهمتر حیات ما هستند.
گاهی اوقات انسانها بدون فکر به عواقب کاری، کارهایی را انجام میدهند فقط برای اینکه به هدف خودشان برسند.
این درختان و گیاهان هم یکی از این قربانیهای انسانها هستند که بدون گله و شکایتی خودشان را فدا میکنند.»
فاطمه قلیزاده ۱۶ ساله، پایه دهم تجربی، دبیرستان قلمچی