
سلام فرزندانم
این روزها من بسیار غمگین و دلخور هستم. چون ریههایم بدجور آسیب دیده، جوری که به سختی نفس میکشم.
رگهایم آلوده و کثیف شده. دمای بدنم افزایش پیدا کرده، هر روز داغ و داغتر میشوم.
انگار تب کردم و احساس میکنم مریض احوال هستم.
فرزندم مرا نشناختی؟
من زمین هستم. منو شناختی؟
میدانی منظورم از ریهها چیست؟
درختانم، درختان سبز و زیبایم، همه را بریدهاید.
دیگر ریهای برایم باقی نمانده و به سختی نفس میکشم.

خوشحالم که این روزها دوستم کرونا به من کمک میکنه تا کمی خودم را بازسازی کنم.
دوستم بخاطره کمک به من اومد و انقدر عصبانی بود از دست شما عزیزانم که گریبانگیر خیلی از شما عزیزای دلم شد.
من بخاطره مرگ بسیاری از شما عزیزان اشک ریختم. نمیخواستم کار به اینجا بکشد. اما کشید.
من مانند مادری دلسوز و مهربان و پر عشق همیشه منابعم را در اختیار شما گذاشتم اما شما از آنها به درستی استفاده نکردید و مرا آلوده ساختید.
رگهایم که همان رودخانهها و آبهایم بود آلوده ساختید. با فضولات صنعتی که درون آنها ریختید و آنها وارد دریاهایم شدند.

فرزندانم، شما هنوز فرصت این را دارید تا من را نجات بدهید و مرا تبدیل به خانهای امن و راحت برای خود کنید. لطفاً به حیوانات که فرزندان دیگر من هستند هم فکر کنید. بیرویه شکارشان نکنید. خیلی از آنها در خطر انقراض هستند. یا مجبور به مهاجرت شدند به دلیل گرمای زمین.
میخواهم در آخر چند نکته برای کمک به خودم به شما پیشنهاد دهم:
- جای درختان قطع شده درخت بکارید و جایگزینی برای کاغذ پیدا کنید.
- زبالهها را تا حد امکان بازیافت کنید و زباله تر را از خشک جدا کنید.
- ماشینهای گازوئیلی را اوراق کنید و ماشینهای هیبریدی را جایگزین کنید.
- آبهایم را از آلودگیها پاک کنید تا موجودات داخل آنها در امان باشند.

دیگر حرفی نمانده. امیدوارم توصیههایم را جدی بگیرید فرزندانم. دوستتان دارم.
مادر زمین