
«به نام خدا
من میخواهم خاطرهای از خودم درباره درختکاری برای شما بگویم.
وقتی که من تازه به سن ۷ سالگی رسیده بودم پدرم میخواست در زمین خودش که بیش از هزار متر بود درختهای گردو، انجیر و زردآلو بکارد.
من به همراه خانوادهام و پدربزرگ و مادربزرگ مرحومم به کمک پدرم رفتیم تا در انجام این کار نقش داشته باشیم.
حدوداً یک ماه در آنجا کار کردیم.
ابتدا در آنجا زمین را کندیم که حدود یک هفته طول کشید بعد نهالهایی که عموی مادرم به ما داده بود را درچالههای از پیش کنده شده قرار دادیم و ساقههای آنها را با خاک پوشاندیم.
بعد به آنها آب دادیم و بعد از مدتی آنها را هر هفته آب میدادیم و بعد از فرا رسیدن فصل زمستان دیگر نیازی به آب دادن آنها نبود.
الآن بعد از گذشت حدوداً ده سال آن درختان حدود ۴ و ۵ سال است که آنها میوه میدهند.
اما پدرم حدودا ۶ سال است که آن زمین را به پسرعمهاش فروخته و حالا پشیمان شده است وقتی میبیند آن درختان چقدر بزرگ شدهاند…»
محمدامیر جمشاهی دانش آموز پایه نهم مدرسه امام صادق شهر تهران