
خاطره: ای کاش میشد بگم در خاطرهها غرقم، اما آلودگی هوا و ترافیکهای تهران نمیذارد که یک خاطره از طبیعتهای زیبای زمین داشته باشم.
آرزو: ای کاش میتوانستم بجای زندگی در شهر و آلودگیهایش، در طبیعت زیبای خدا زندگی کنم. دلم میخواست که هیچ مرزی نبود. هیچ دشمنی در دنیا وجود نداشت، هیچ جنگی نبود که باعث تخریب زمین یا کشته شدن حیوانانات یا انسانها میشد.
ای کاش بین تموم کشورا پل بذارن
تو مرزا به جای بمب و مین گل بکارن
احساس: انرژیهای مثبتی که انسان میتواند از دریای سبز زمین بگیرد، حد و مرز ندارد. آرامشی که در صدای دریای آبی زمین است، هیچجا نیست. خیابانهایی که با درخت پوشیده شدهاند یکی از زیباترین صحنههاست، اما اگر انسان....
پایانش با خودتون(:
عرشیا علیخانی