
«طبیعت و محیط زیست، موهبتی خداوندی است که از مجموعه موجودات، منابع و عوامل و شرایط هماهنگی که در اطراف هر موجود زنده وجود دارد و ادامه حیات به آن وابسته است به وجود میآید.
آلودگی محیط زیست بر کیفیت و چرخه طبیعی اثر میگذارد و پیامدهای زیان باری برای زندگی انسان، حیوان، گیاه و بناها دارد.
در جهان امروز، مسئله آلودگی، یکی از مهمترین و حادترین مشکل تمدن انسانی است و نقش انسان در آلودگی محیط زیست بسیار چشم گیر است.
طبیعت، برای بقای نسل بشر آفریده شده است و پیوندی ناگسستی میان انسان و طبیعت وجود دارد.
زندگی پایدار یعنی هماهنگی و سازگاری با طبیعت.
ما از محیط زیست پاکیزه در جهت سلامتی و شادابی خود بهره میبریم.
در سختترین شرایط زندگی با پناه بردن به دامان طبیعت و محیط زیستی به دور از تنش و آلودگی خود را آرام میکنیم، انرژی می گیریم و با احیای طراوت و تازگی روحیه با قدرت و انگیزه دوچندان به زندگی ادامه میدهیم.
اما در مقابل چه کاری برای محیط زیست انجام دادهایم؟
محیط زیست، دریاها، جنگلها، کوهها و… گنج عظیمی را در خود پنهان کرده و ما از دل آنها روزی خود را به دست میآوریم و استفادهها از آن میکنیم.
اما بترسیم از آن زمان که استفادههای ما رنگ سوء استفاده بگیرد که این کار عواقب خطرناکی داشته و باید نگران آن روزی باشیم که طبیعت از آلودگیهای حاصل از بی فکریهای ما به ستوه آمده و خشمگین شود که در آن زمان خشک و تر را با هم خواهد سوزاند.»
پروشات قنات آبادی کلاس دهم از دبیرستان قلمچی