
به طور تقریبی از زمان حیات در این کره خاکی قریب چهار میلیارد سال میگذرد، و از بدو حیات جانوران کنار هم و با یکدیگر زندگی میکردند و کمتر آسیبی به زمین و طبیعت میرساندند.
ما انسانها نیز تا قبل از صنعتی شدن چندان آسیبی به گیاهان وارد نمیکردیم، امّا پس از آن ما به تواناییهای خویش غرور پیدا کردیم و خود را مالک زمین دانستیم، و روز به روز به طبیعت آسیب بیشتری زدیم و به اظلم موجودات تبدیل شدیم. حال امیدوارم کمتر این منابع زیبا را هدر دهیم، تا بالاخره بتوانیم دوباره طبیعتی سرسبز را مشاهده کنیم و رسیدن به این موفقیت جز با تلاش و آموزش همگانی ممکن نیست. در آخر آرزو میکنم زمین و جانداران در آن ما را به خاطر بی مهریها و بیرحمیهایی که با آنها داشتیم ما را ببخشند.
محمد مهیار مسعودیان