
«به نام خالق زیباییها
غرش درخت
باید برای این خشکسالی فکری کنیم و باید از همه مهمتر به آن عمل کنیم.
این کرهخاکی به دلایل مختلفی در معرض نابودی است.
ما باید آنچه در توانمان است برای محیط زیست کوشا باشیم، در جمله اولم اسم خشکسالی را بردم که هر روز چند دقیقهای ذهنم را مشغول میکند.
کلمه بسیار وحشتناک است.
من برای آب، خاک، درختان و حیوانات احترام زیادی قائل هستم.
آنها عقل ندارند، ما که داریم و باید در حفظ و نگهداری آنها کوشا باشیم.
به سلامتی ما مثلا اشرف مخلوقات هستیم.
به نظر من وظیفه همه ماست که در حفظ آن کوشا باشیم.
من دوست دارم از مردمهای کشورهای فقیر گرفته تا سرزمینم ایران، برایتان از بیآبی حرف بزنم تا شما البته بعضیها مانند بیمسئولیتها منظورم است چشم و گوششان از این فاجعه بزرگ باز شود.
خب به کشورم ایران بریم مثلا مردمان خوب جنوب کشورم که بیشتر در معرض کمآبی هستند بگویم مانند استان دل گرم سیستان و بلوچستان که برای یک سطل آب دختر بچه ۱۰ ساله باید دستش را از دست بدهد.
آری عزیزانم، در سرزمین من ایران آب مایه حیات اصلا اصولی مصرف نمیشود.
دلایلش را فکر کنم خودتان دیگر خوب میدانید چرا؟
چون از ابتدایی و سن کودکی جلوگیری از اسراف آب را خوب یاد گرفته باشیم.
زندگی یا حیات ما جانداران در این کرهخاکی همه و همه به آب نیاز دارد.
من دوست دارم هر انسانی برای نسلهای آینده یک درخت بکارد چون درخت به زمین کمک میکند که خاک پایدار و محکم باشد.
در برابر بلاهای طبیعی مانند: طوفانهای گرد وخاک، سیل و خیلی از بلاهای دیگر.
من دختر کرد آرزو دارم در این کرهخاکی تمام مردم دنیا به فکر زمین باشند.
درخت یعنی زندگی من و تو و حیوانات همگی زندگیمان به غیر از آب به درخت نیز وابسته است.
هر درخت نشانه طول عمر بشریت است، که با کاهش آن دیگر معنی به نام حیات وجود ندارد.
آری بياييد از درخت و آب و حیوانات و هر چیز دیگری که در طبیعت وجود دارد حفاظت کنیم.
ولی حیف حرف دل زیاد بود ولی کو گوش شنوا.
چه عظمتی دارد جهان گرچه گرده گلی است که به پای زنبوری نشسته است.»
نیلا میرزایی ۱۵ ساله از شهرستان سقز، مدرسه شهدای غزه