
«به امید ریشههای عمیق انسانیت و مهربانی در وجود همگی این دوپایان کرهخاکی.
هرچه زودتر بذر این تغییر را در وجودمان بکاریم این ریشهها زمان بیشتری برای عمیقتر شدن دارند.
در ازای خواستن و رسیدن به هر چیزی باید چیزی هم ارائه داد.
اما اکثر این دوپایان هیچ خود را موظف به تقابل در این معامله نمیدانند.
واضح است که زمین نیازی به ما فرزندان آدم ندارد.
زمین مدتها قبل از وجود فرزندان آدم وجود داشته و از قضا بدون ما راحتتر به نفس کشیدن ادامه میدهد.
همگی ما فقط دوره کوتاهی بر روی آن قدم میگذاریم و بعد هم آن را ترک میکنیم.
باید دانست که بیاهمیت بودن نسبت به این معامله تنها به خودمان و نسلهای پس از ما آسیب میرساند و در این میان زمین خود را بازسازی میکند و به بازسازی کردن ادامه خواهد داد.
پس تا میتوانیم موضوعات اطرافمان را بهانهای کنیم برای کاشت نهال از یک خاطره دورهمی گرفته تا تولد و سالگرد ازدواج.
کاشت نهال و درخت تنها برای خودمان سود خواهد داشت، حداقل خودمان باید به خودمان رحم کنیم.
برای آرامش گرفتن از محیطمان، برای نفس کشیدنمان، برای هدیه دادن زندگی، برای امیدی تازه، به فضای سبزمان نیاز داریم.
پس چرا در این مسیر قدمی به سمت جلو برنداریم؟
همه ما باید به فضای سبز و محیط زیستمان اهمیت بدهیم.»
ریحانه صادقی ۱۶ ساله